DiRT 3 is heerlijk ongenuanceerd plezier in de modder, door de sneeuw en op het asfalt. Plezier met de hoofdletter P. En in de meest heerlijke bolides uiteraard. Er is een familieverpakking opengetrokken vol met iconische klassiekers en hedendaagse kilometervreters met een paar honderd PK onder de motorkap. Van de Ford RS200 uit de Group B-categorie en de klassieke Mini Cooper 1275S tot de nieuwe Ford Fiësta uit het rallykampioenschap van dit jaar. Om de nieuwigheid snel van deze wagens af te krijgen, zijn er meer dan honderd evenementen beschikbaar om vol gas doorheen te rossen.

Realisme is grotendeels de deur uitgegooid om het spel maar zo toegankelijk mogelijk te maken. En dat is de makers goed gelukt, want de game is interessant voor iedereen die ook maar het kleinste beetje interesse heeft in racegames. Door de aanwezigheid van tal van hulpmiddelen en verschillende moeilijkheidsgraden kan iedere leek zijn auto vrij soepel naar de finish dirigeren. Wanneer je wat meer uitdaging wilt, kun je de schade volledig aanzetten, remlijnen uitschakelen of gewoon de moeilijkheidsgraad flink opschroeven.

Veel variatie

Alle actie vindt plaats in de DiRT Tour. Dit is een verzameling evenementen die zich uitspreidt over meerdere kampioenschappen en is onderverdeeld in vier seizoenen. Voor je daar het einde van hebt bereikt, moet je je rijkunsten vertonen in een grote verscheidenheid aan off-road-disciplines: van traditionele rallyproeven in de verzengende hitte van Kenia tot het rijden in buggy’s onder winterse omstandigheden. De constante variatie in racedisciplines en het aanbod aan evenementen is een van de sterkste punten van het spel.

Een ander gebied waar de game in excelleert, is grafisch genot. Vooral de rallyproeven en de Trailblazer-races laten je genieten van de mooiste stukjes natuur. De prachtige bossen van Finland schieten aan je voorbij wanneer je er met honderdtwintig kilometer per uur tussendoor scheurt. De rauwe Amerikaanse natuur laat zich zien in Michigan, en de sneeuw knispert onder je banden in Noorwegen. Elke locatie is schitterend en ondanks dat je er nauwelijks tijd voor hebt, probeer je zoveel mogelijk in je op te nemen. Het ene moment race je nog tijdens het opkomen van de zon, terwijl je twee proeven later enkel met het schijnsel van je koplampen en de aanwijzingen van je bijrijder in het donker de weg moet zien te vinden.

De toegang tot nieuwe auto’s spaar je niet langer bij elkaar met het geld dat je wint in races, maar door punten te verdienen bij sponsoren. Voorafgaand aan elke race kun je kiezen voor welke sponsor je wilt gaan rijden. Die keuze wordt meestal niet beïnvloed door de wagens die zij aanbieden, maar door de hoeveelheid credits die je kunt verdienen door aan hun voorafgestelde criteria te voldoen. Verdiende credits zorgen ervoor dat je als coureur in rang stijgt en daarmee speel je weer nieuwe sponsoren vrij, die op hun beurt meer punten geven per race.

Van traditioneel naar nieuw

Een veelgehoord punt van kritiek op DiRT 2 was dat er te weinig traditionele rally in zat. DiRT 3, daarentegen, zit bomvol ouderwetse rallyproeven, Trailblazer en rallycross. Het moet wel gezegd worden dat je niet de ruim drie minuten durende kronkelige ritten hoeft te verwachten van deel 1, waarin jij het met je wagen opneemt tegen Moeder Natuur en de klok. In de meeste gevallen ben je nu niet langer dan anderhalve minuut onderweg. Ditmaal is het vooral racen tegen klok, onder het mom van toegankelijkheid. Dat wil niet zeggen dat de parkoersen niet leuk zijn om te rijden, maar het is allemaal even een stukje makkelijker geworden. Ook had het net even wat langer gemogen, want nu zoef je soms al voorbij de finishlijn nog voordat je lekker in de flow van het parkoers komt.

Wanneer je even iets totaal anders wilt beleven, moet je zeker de moeite nemen om Gymkhana te proberen. De toevoeging van deze redelijk nieuwe vorm van autorijden is wat DiRT 3 net dat beetje extra variatie geeft. Waar de meeste racevormen vrij dicht bij elkaar liggen, is Gymkhana een totaal ander beestje. Het is hierin vooral zaak om aaneenvolgend donuts te maken, langs en onder dingen door te driften en spullen kapot te beuken. En dat allemaal voor een eindscore waarmee je de capriolen van je tegenstanders moet doen verbleken. Naast Gymkhana zitten er ook nog een aantal evenementen in het spel die afgeleid zijn van deze nieuwe publiekstrekker. Hierin moet je bepaalde parkoersen binnen een vastgestelde tijd afleggen, kartonnen robots kapot rijden of een vooraf gegeven lijst met trucjes in een zelfgekozen volgorde afwerken. Het biedt een welkome afwisseling op het gebruikelijke racewerk, en bovenal, het is optioneel. Wanneer je geen trek hebt in die rare nieuwigheidjes en je enkel wilt richten op het ‘echte’ racen, dan kun je ervoor kiezen om deze evenementen over te slaan. Er zit zoveel content in het spel dat je grotendeels zelf kunt bepalen wat je wel doet en wat niet.

Online

Mocht je uitgespeeld zijn in je eentje, dan kun je online elk discipline spelen tegen andere mensen. Naast de standaard racemodi uit de singleplayer vind je hier ook een aantal ‘pleziermodi’, dingen die je in een reguliere racegame waarschijnlijk niet snel zou verwachten. Denk aan een variant op het welbekende Capture The Flag uit shooters, maar dan met auto’s. Of Outbreak, waarin de wagen van een speler geïnfecteerd raakt met een virus en hij de andere wagens moet zien te infecteren. Het spreekt misschien niet iedereen aan, maar ook hier geldt weer dat het een welkome afwisseling biedt op alles wat eigenlijk wel in elke andere racegame zit. Het is goed om te zien dat Codemasters af en toe buiten de lijnen durft te denken. Naast de online multiplayer is er voor het eerst in de serie de mogelijkheid om splitscreen tegen een vriend te racen.

Een ander nieuw foefje is het gebruik van YouTube om herhalingen van je races te uploaden. Het is jammer dat het maar beperkt is tot dertig seconden per race en dat je herhalingen niet lokaal op kunt slaan op je harde schijf. Hierdoor moet je gedwongen wachten tot het upload-proces van soms wel tien minuten klaar is, voordat je weer verder kunt gaan. Daarnaast zijn de filmpjes hooguit in 480p te kijken. De smetjes die er op de game zijn, vallen echter in het niet bij al het moois dat de game weet te bieden. Er is gewoon zoveel te beleven, mede door de grote hoeveelheid content en de verschillende racedisciplines. Daarnaast rijden de auto’s als een zonnetje en ziet het er grafisch ook nog eens prachtig uit. Wat kan een racefanaat nu nog meer willen?