In de grote verzameling lanceerspellen voor de 3DS is er voor allerlei soorten spelers iets te vinden. Met Nintendogs wordt de liefhebber van virtuele huisdieren en aandoenlijke schattigheid op zijn wenken bediend. Niet voor niets is dit een van de best verkochte spellen aller tijden; Nintendogs is gewoonweg altijd de beste titel binnen zijn genre geweest. Goed nieuws voor de miljoenen fans dus, want er is weinig veranderd. Kies een ras, bekijk wat hondjes, kies er een uit, kies een vacht, geef het hondje een naam en neem hem mee naar huis om lief te hebben, te verzorgen en op te voeden. Daarna kun je elke dag even met je nieuwe kameraad aan de slag. Er is geen speldoel, je kunt niet dood, er is geen verhaal en je kunt niets fout doen; Nintendogs is niet echt een game, maar een virtuele omgeving waarin jij en je huisdier zich kunnen vermaken.

Virtuele kijkdoos

De grootste kracht van Nintendogs zijn natuurlijk de ongelooflijke schattige hondjes die altijd geduldig op je wachten. De viervoeters zijn prachtig geanimeerd en huppelen levensecht over je beeldscherm. Eigenlijk kan er weinig met het virtuele beestje gebeuren; het gaat vooral om het plezier dat je met je trouwe makker kunt beleven. Aai bijvoorbeeld zijn bolletje, was zijn vacht, leer hem kunstjes, laat hem uit, gooi een balletje of een frisbee en trek hem geinige kledingstukken aan. Ook kun je de huiskamer aanpassen en meubels en accessoires kopen, zoals een mand of een klimpaal. Er zijn verschillende bezigheden om wat serieuzer met je hondje bezig te zijn, zoals een gehoorzaamheidstest.

Als je hem een beetje hebt getraind, kun je aan wedstrijden deelnemen om weer nieuwe spulletjes te kunnen kopen. Ook kun je met de riem aan de hand een stukje wandelen en hem laten plassen of voorwerpen op straat oppakken. Een verandering die verstokte Nintendogs-fans zal opvallen is dat je niet zomaar allerlei cadeautjes op straat vindt. Tijdens een wandeling kom je vooral rommel tegen, die je in de tweedehandswinkel weer kunt inruilen voor echt leuke spullen. De bedoeling van Nintendogs + Cats  is niet dat je urenlang allerlei opdrachten uitvoert en snel verder komt in het spel, maar dat je elke dag even kijkt hoe het met je puppy gaat en zonder enkele verplichting met hem aan de slag gaat. Vooral met de prachtige nieuwe 3D-beelden heeft Nintendogs het gevoel versterkt van een kijkdoos waar je altijd vriendelijk wordt begroet door je viervoetige vriend als je naar binnen gluurt.

Unieke eigenschappen

Nintendogs maakt in tegenstelling tot Pilotwings, de andere lanceergame van Nintendo, goed gebruik van een aantal unieke eigenschappen van de 3DS. Met de stappenteller kun je je hond uitlaten, je 3DS dichtklappen en zelf een stukje wandelen om punten te sparen. Met StreetPass wissel je 3D-foto’s uit met andere Nintendogs-gebruikers die je onderweg tegenkomt. De draadloze uitwisseling verloopt dan automatisch. Dit onderdeel is niet getest, omdat op het moment van schrijven de 3DS nog niet overal in Nederland uit was en er te weinig mensen met dit spel rondliepen. Ook kun je AR-kaarten gebruiken om je hondje te laten verschijnen in het camerabeeld van de 3DS. Het wordt echt leuk als je de kaart op de gekste plekken neerzet en het hondje op de gevoelige driedimensionale plaat zet.

Een vreemd element aan de bediening is dat de invoer en de afbeelding van het huisdier gescheiden zijn. Op het touchscreen maak je over een silhouet van het hondje bijvoorbeeld een aaibeweging, waar het driedimensionale hondje op het bovenste scherm dan op reageert. Dit is technisch natuurlijk allemaal heel logisch, maar voor veel jonge meisjes – toch een groot deel van het publiek dat dit soort spellen koopt – zal het geen intuïtieve besturing zijn.

Enigszins beschamend voor volwassen spelers is dat de microfoon gebruikt wordt om je hond te roepen en hem kunstjes te leren. Het is voor veel volwassen spelers al niet gemakkelijk om in de bus of trein op een spelcomputer te spelen, maar als je dan ook nog tegen het apparaat moet schreeuwen om je virtuele hondje zijn rechterpootje op te doen lichten, zullen de meeste spelers er toch de voorkeur aan geven dat lekker thuis te doen. Dat is zeker iets om rekening mee te houden als je het gebruik van de microfoon een onhandige spelfunctie vindt, hoewel de stemherkenning verder goed werkt.

Luie katten

Zoals duidelijk wordt uit de titel, zijn er voor het eerst ook katten beschikbaar in een Nintendogs-spel. Je begint het spel altijd met een hond, maar als je wat geld verdiend hebt, kun je naar de kennel toe om nieuwe huisdieren te kopen. Er lopen daar ook wat poesjes rond die je eerst kunt bekijken, aaien en dan kunt kopen. Na het kiezen van een mooi vachtje mag je bijvoorbeeld een huiskat of een langhaar mee naar huis nemen. Eenmaal thuis merk je dat de katten weinig toevoegen aan het spel. Ze kunnen geen kunstjes leren en hangen maar wat rond. Dat is natuurlijk in het echte leven ook de charme van zo’n verharende luilak, maar in dit spel wordt het al snel saai. Het gaat te ver om de titel van het spel misleidend te noemen, maar veel spelers zullen nogal bedroefd zijn als ze zien dat je met de katten niet dezelfde mogelijkheden hebt als met de honden.

Nintendogs + Cats is nauwelijks anders dan zijn voorganger, maar dat zal het grootste deel van het publiek niet tegen het hoofd stoten. De kwispelende, rennende en hijgende hondjes zien er zo schattig uit, dat je wel een ontzettende zwartkijker moet zijn om hier niet de aandoenlijkheid van in te zien. De toevoeging van de katten houdt te weinig in om op basis daarvan de titel aan te bevelen, maar wie bevattelijk is voor het gezelschap van een digitaal huisdier, zal zich meer dan thuis voelen in de hartverwarmende wereld van Nintendogs.