Retro Studios toont zichzelf een alleskunner door de vertrouwde gameplay van de Donkey Kong Country-reeks te combineren met veel nieuwe elementen die veelal goed uitpakken. De langzame blaas-move van Donkey had beter de prullenbak in gekund en niet alle levels zijn even inspiratievol, maar verder is dit een stevige, vloeiende, en vaak ook ouderwets pittige platformer.
8.0
Soepele besturing, gestaag stijgende moeilijkheidsgraad
Omslachtig blazen haalt de flow uit de game, coöp past niet echt bij de gameplay
Het valt vast niet mee om een oude serie als Donkey Kong Country nieuw leven in te blazen, maar het gemak waarmee Retro Studios (geprezen om de Metroid Prime-trilogie) dit kunstje flikt laat het een peulenschil lijken. Of moeten we zeggen bananenschil? Bananen zitten namelijk wederom in de game, net zoals tonnetjes om in afgeschoten te worden, KONG-letters om te verzamelen en uiteraard het illustere duo Donkey en Diddy.
Toch is er ook genoeg veranderd aan deze tweedimensionale platformserie en gelukkig zijn bijna alle veranderingen ten goede. De originele Donkey Kong Country-reeks wekt dan wel veel nostalgische weemoed op, wanneer je het spel tegenwoordig opstart blijkt de game misschien toch niet de klassieker te zijn die we altijd veronderstelden. Om te beginnen die idiote vijanden: niet alleen sloegen de Kremlins (uit de kluiten gewassen reptielen) nergens op als tegenstanders, de plaatsing van deze beesten binnen de levels was zo willekeurig dat ze onder geen omstandigheden een geheel vormden met de spelwereld. Dat is nu wel anders: de vijanden, in dit geval bosbewoners die gehypnotiseerd worden door een mysterieuze groep instrumenten, schieten uit alle hoeken en gaten en passen grafisch perfect bij alles wat zich op het scherm afspeelt.

Drie dimensies
Sowieso mag Donkey zichzelf op zijn borstkas kloppen als het aankomt op het audiovisuele aspect van de game. Donkey Kong Country Returns is een genot voor oog en oor. Hoewel de grafische stijl in eerste instantie een stuk kinderachtiger lijkt dan de voorgerenderde achtergronden van de oude trilogie, zorgt het wel voor meer eenheid tussen de personages en de omgeving. Belangrijker nog is dat de achtergrond hierdoor niet langer statisch is en Retro maakt daar gretig gebruik van. Niet alleen beweegt er van alles in de verte, er is in haast elk level ook interactie tussen de speler en de horizon, van een schip dat zijn kanonnen op het apenduo richt tot compleet in elkaar stortende gebouwen waarvan een gedeelte op het speelveld valt. Het brengt een hoop leven in de brouwerij, zoveel zelfs dat we durven te stellen dat er geen 2D-platformer is geweest die zo goed gebruik maakte van de wel degelijk aanwezige drie dimensies. En laten we de muziek niet vergeten, een gebalanceerde remix van de aanstekelijke deuntjes uit het origineel.
Al dit moois zou natuurlijk uit elkaar spatten als de gameplay niet in orde was. Het lijkt de laatste jaren niet meer zo vanzelfsprekend, maar platformers draaien om uitdagende sprongen van het ene naar het andere platform. Er lijkt tegenwoordig bijna geen ontwikkelaar meer in leven die dit zo goed begrijpt als Retro Studios, want Country Returns is tot de nok toe gevuld met kleine platformpjes die een paar seconden nadat je er op stapt in de afgrond vallen. De eerste drie werelden zullen nog niet veel talent vereisen, maar vanaf wereld vier is er een duidelijke stijgende lijn in de moeilijkheidsgraad merkbaar. In de laatste paar werelden wordt je door de uit het niets gecreëerde afgronden en snel bewegende platformen flink uitgedaagd en dan hebben we het nog niet eens over de geheime levels die je krijgt als je genoeg KONG-letters verzamelt.

Schudden geblazen
De besturing is gelukkig solide genoeg om deze uitdagingen niet tot frustratie te laten leiden. Hoewel er gespeeld kan worden met Wii-controller en Nunchuck, ging onze voorkeur uit naar een gekantelde Wii-controller. Lekker met een vierpuntdruktoets onder de linkerduim en twee knoppen onder de rechterduim, zoals het hoort met 2D-platformers. Alleen Donkey Kong is bestuurbaar. Wanneer Diddy uit een tonnetje bevrijd wordt, klimt hij bij ’Donkey op de rug. Dit levert niet alleen twee extra hartjes op, maar ook een jetpack waarmee sprongen kort gecorrigeerd kunnen worden. Het spel is wel gewoon uit te spelen zonder Diddy, maar heb je hem als hulpje dan worden veel uitdagingen wel een stuk gemakkelijker.
Naast het standaard springwerk kan er ook op de grond getrommeld worden door met de Wii-controller te schudden, waardoor er allerlei rotsen, blokken en andere objecten gebroken of aangepast kunnen worden. Ergens past dat geschud wel bij het de primatenbewegingen van de bekende aap, dus daar geen klachten over. De irritatie komt pas bij de blaasmove. Donkey kan kaarsen en bloemen uit- of wegblazen, wat extra voorwerpen op kan leveren, maar hiervoor moet Donkey wel eerst bukken. Omdat hij daarbij echt moet stilstaan, haalt het de snelheid een beetje uit het spel. Is hij namelijk in beweging en wordt er geschud, dan maakt Donkey een koprol. Het kleine verschil tussen rollen, blazen en trommelen veroorzaakt wel eens problemen. En dat kun je net niet gebruiken in een moeilijk level waar je al tientallen levens aan hebt verspild. Wanneer je in plaats van de blaasmove per ongeluk de afgrond inrolt, dan voelt de onvermijdelijke dood als een fout van het spel in plaats van een fout van jezelf. Een spel dat zo gericht is op totale controle over de personage, zou dergelijke valkuilen moeten vermijden.

Donkey en Diddy zijn misschien wel oudgedienden, maar de echte ster van de game is de levelontwerp. Die is vooral in latere levels bewonderenswaardig. Een gigantisch leger aan spinnen dat langzaam het beeld opvult als je niet op tijd wegkomt, ritjes in mijnkarretjes die je niet alleen over standaard rails vervoeren en een fabriekslevel waarin je weinig zicht op de platformen hebt door de vervuiling: de game is gevuld met gevarieerde uitdagingen die constant een glimlach op je gezicht toveren. Hier en daar zijn de thema’s van levels echter niet zo inspiratievol. Zo ziet de strandwereld er behoorlijk plat uit in vergelijking met de volle jungles uit de rest van de game en lijken bepaalde thema’s wel erg op elkaar. Dit is echter nauwelijks van belang wanneer je keer op keer verrast wordt door nieuwe uitdagingen. Zelfs de eindbazen zijn voor een gedeelte origineler dan dat we hadden verwacht.
Donkey Kong Country Returns is een indrukwekkende prestatie van Retro Studios: eindelijk weer eens een platformer die ook uitdagend durft te zijn, wel zo gewenst na het veilige New Super Mario Bros. Wii. Die laatste game had echter een vierspelermodus, terwijl Country Returns het met twee spelers moet doen, waarbij één speler Diddy kan besturen. Echt meerwaarde heeft deze modus niet: puzzels en platformsecties die speciaal gericht zijn op de samenwerking tussen twee spelers zijn er niet en als je niet precies even goed bent in het spel, haal je elkaar alleen maar uit de flow die Donkey Kong Country Returns zo aantrekkelijk maakt. Daardoor voelt het alsof de coopmodus alleen toegevoegd is omdat het kan, zonder dat daar echt goed over nagedacht is.
Het maakt ook niet uit, de singleplayer van de game staat al als een huis. Het is jammer dat de vloeiende platformactie af en toe onderbroken wordt door vreemde besturingskeuzes en iets meer variatie in het uiterlijk van de levels had de game geen kwaad gedaan, maar bovenal is het genieten geblazen. Heb je weer eens zin om levels werkelijk uit het hoofd te moeten leren om het einde te kunnen halen, dan is dit sowieso een must-have, maar ook als je gewoon een kleurrijk avontuur wil beleven, heet Donkey Kong Country Returns je welkom.









Dit wordt een must-buy voor mij.
Dè topper voor de Wii voor de kerstdagen.
Ouderwetse platformactie in een mooi jasje.
In een mooie stropdas zul je bedoelen!
JA dit is wel weer een mooie systemseller voor de Wii.
Nu nog voor de DS(i)! Ik mis de toppers als deze een beetje.
DS wordt veel minder voor ontwikkeld vanwege het r4 kaartje,
Wel een leuke game maar niet geweldig, dat vind ik. Mijn vrouw en oudste dochter vinden hem helemaal fantastisch. Wat mij vooral tegen valt is de motion control. Ik hou er niet van en ik heb het gevoel dat het je wordt opgedrongen, vind het "gimmicky" en had liever gehad dat je de keuze had om bijvoorbeeld de classic (pro) controller te gebruiken. Ik heb de SNES games veel gespeeld en het is wel leuk om sommige oude en vertrouwde deuntjes weer opnieuw te horen. De graphics zijn ok, en vooral heel erg kleurrijk en de diepte effecten, verwerkt in de gameplay zijn erg origineel. Ik kan deze game aanraden aan iedere fan van platform games. Ondanks de motion controle vind ik deze game de 8 echt wel waard en van mij krijgt ie nog een half puntje meer.
"m ik gebruik alleen de remote en het valt dan heel erg mee qua motion controls.
Leuke game, precies goed voor een groot deel van het WII publiek. Daarbij is een dergelijke game ook leuk als afwisseling als je net een maand een FPS hebt gespeeld.
Ik denk dat ie juist voor het grote Wii publiek te moeilijk zal blijken. Ik vind hem geweldig maar sommige levels (vooral de latere en de tempel bonus levels) zijn vreselijk zwaar.
Daar is ie op gemaakt. Een beetje uitdaging mag wel. Denk eens aan de 8-bit games die wij vroeger speelden. Die waren moeilijker en onvergevelijker dan nu. Voor de rest ben ik het eens met Hukkel eens dat deze titel wel degelijk een groot deel van de Wii-ers aanspreekt. De toegankelijkheid, relatief eenvoudige gameplay, vrolijke kleuren en muziek spreken veel mensen aan. Super Mario Galaxy 2 was ondanks zijn hoger moeilijkheidsgraad tov het eerste deel ook een sterk verkopende titel (bijna 5 miljoen exemplaren volgens vgchartz.com). Uitdaging is denk ik niet het gene wat veel mensen af schrikt.
Ik vind de uitdaging persoonlijk geweldig.
Heb nu level 1 t/m 5 compleet uit met alle KONG letters.
Moet alleen die tempel levels nog doen, en die zijn zwaar!!! Level 1 tempel gisteravond gehaald met alle puzzle stukken (heeft me ongeveer 50 levens gekost!!!)
Heb hem nu een paar dagen. Geweldig spel! kan me helemaal vinden in de review en met bovenstaande statements over de motion controlls. Ik wilde nog even toevoegen dat ik in de co-op modus met twee wii-controllers (dus geen nunchuk, in dat geval eigenlijk geen problemen) constant het probleem heb dat diddy zich om de haverklap vastpakt aan donkey (en p1 dus volledige controle krijgt). Dit komt omdat je de "1" en de "up" knop tegelijk ingedrukt hebt, hetgeen je ook vaak zat gebruikt in de gameplay (renknop ingedrukt houden en manouvreren van links naar rechts bijv) . Is natuurlijk geen probleem om je steeds los te maken maar het werkt al na korte tijd heel irritant. Daarom vind ik de co-op eigenlijk alleen speelbaar als de 2e speler (diddy) een nunchuk gebruikt omdat je met de analoge stick niet langs de "up" knop gaat als je van richting wisselt. Jammer!
Tenslotte zou ik nog willen toevoegen dat de uit dkc bekende 2-spelermodus, waarin je om de beurt een level speelt met ieder zijn eigen voortgang, er niet in zit.
just my 2 cents,, verder hele leuke game!
Gewoon een prima game. Doet wat het moet doen en doet dat goed. het blazen is soms inderdaad wat irritant, en héél soms lijkt een level echt gemaakt voor singleplayer en kom je als coop-team in de knoop. Vooral als er barrels bij komen kijken.
Wat dat betreft vind ik de 8 wel terecht. Het doet niets dat baanbrekend is, maar de game is compleet en alles is mooi afgewerkt. Zeker geen tegenvaller *kuch* ..Epic Mickey.. klotebesturing en camera.. *kuch*. Muziek is trouwens fantastisch :)
Deze game had van mij een 9 gekregen. Old school in een jasje van nu met de moeilijkheidsgraad recies zo afgesteld dat je iedere keer net ietsjes verder komt dan de vorige poging.
Helemaal als je op ieder level alle KONG letters en puzzelstukken wilt verzamelen dan is het echt een flinke kluif.
Ook heb ik (bij het gebruik van de gekantelde remote) nog geen enkele keer een rol gemaakt wanneer ik wilde blazen. Die manier van besturen is echt 1000x beter dan de wiimote nunchuck combinatie.
een 8 maar? typisch weer een gamer.nl review deze game verdient een dikke 9 man, dit spel is nog beter dan new super mario bross Wii
en idd de Wiimote zij waarts houden is idd 10x beter dan met nunchuck er aan :)
2D Platform games spelen met een thumbstick is niet prettig inderdaad. Daar heb je een vierpuntsdruktoets voor nodig. Jammer dat die op de Wiimote niet een beetje groter is. Ik had graag de classic controller willen gebruiken, maar helaas, motion controle wordt de gamer weer opgedrongen.
van mij mogen er meer games uitkomen van 2d ala 3d :D
New Super Mario bros wii ligt straks onder de kerstboom.......deze met pasen dan maar of zo, want dit moet natuurlijk in huis komen, wat een pret.
LOL die 2 min puntjes, wat een zielige vertoning is gamer.nl af en toe met zijn reviews.
Spel krijgt van mij een dikke 9.5 en ja ik speel hem coop samen met vrouwtje en het is geweldig.
Ik kan de minpunten echt compleet niet begrijpen.. Hoe je een geniaal spel als dit niet minimaal met een 9 kan belonen, is mij echt onbegrijpelijk.
Enige minpunt dat ik met het spel heb is dat je moet rollen door te schudden met de Wii-mote.
9/10
Deze game is platformheaven. Met een 8/10 doen jullie deze game echt tekort.
Waarom? Deze game is gewoon beter dan zijn illustere voorgangers en dat wil wat zeggen lijkt me.
lol co-up maakt het spelen juist leuker.
gamer faalt weer spel is waanzinnig krijgt van mij een 9 heb 1 minpunt en dat is het rollen en schudden had hem liever met de oude snes controller gespeeld
Nou inderdaad, dit spel verdient minstens een 9, maar goed, gamer.nl geeft liever gehypte games hoge cijfers. Worden w.s. ook door die developers voor betaald om een hoog cijfer te geven toch?
Niet allemaal maar steeds van die conspiracy bullshit posten mensen.
Het feit dat je het niet eens bent met een cijfer betekent niet automatisch dat ze niet naar eer en geweten handelen.
Ik ben het ook niet eens met dit cijfer (of met veel andere cijfers op deze site) maar dat betekent nog niet dat ik direct aan de integriteit van de site of reviewers ga twijfelen.
Gran Turismo 5 kreeg een 7 ... wat is je punt?
Klik hier om alle reacties te tonen