Het is een beetje hinken op twee gedachten met WRC. Aan de ene kant zet de game het rallygevoel perfect neer en de parkoersen zijn stuk voor stuk uitdagend. Anderzijds stelt het spel teleur door de matige visuele presentatie en het gebrek aan verrassingen. Geef je hier echter weinig om en wil je kennismaken met een van ’s werelds spannendste autosporten, dan moet je WRC zeker proberen.
7.0
Heerlijk rallygevoel, toegankelijk maar diepgaand
Visueel onder de maat, wordt nergens verrassend
“Tijd voor wat anders”, moet Kimi Räikkönen gedacht hebben toen hij vorig jaar overstapte van de Formule 1 naar het World Rally Championship. Tegelijkertijd zal het voor de snelle Fin wennen zijn geweest. Niet meer racen over perfecte stroken asfalt, maar over modderige landwegen en kronkelige grindpaden. Geen high-tech communicatie met de techneuten in de pits, maar een strenge bijrijder die je de juiste richting op schreeuwt. Maar bovenal, geen directe strijd meer met fysieke tegenstanders, maar met een klokje dat langzaam wegtikt.
En daar stoppen de verschillen niet. Want waar er jaarlijks honderden miljoenen euro's omgaan in alleen al het spektakel rondom de Formule 1, blijft de organisatie wat betreft het WRC sober. Diezelfde soberheid zien we terug in de gelijknamige game, die voor het eerst zijn opwachting maakt op deze generatie consoles. De spelopzet is weinig verrassend, de audiovisuele presentatie teleurstellend, maar WRC is een van de puurste en uitdagendste racegames die we in lange tijd hebben gespeeld.
De hobbelige weg naar de top
WRC bevat - niet zo schokkend - de volledige World Rally Championship-licentie met alle coureurs, rally's en evenementen die deze autosport rijk is. Dat betekent dat je naast Räikkönen ook kunt racen met de gebroeders Solberg en Sébastien Loeb, die dit jaar al zes rally’s op zijn naam schreef. Voor nieuwkomers is er de mogelijkheid om te starten in de WRC Academy. In een twaalftal uitdagingen krijg je geleerd hoe je moet remmen en het beste haarspeldbochten kunt nemen. En dat is nodig als je ver wilt komen in de Road to the WRC-modus.
Road to the WRC is de carrièremodus waarin je start in de lagere rallyklassen en met goede resultaten hoopt een plekje af te dwingen in de echte WRC. Zo race je de eerste paar uur in bescheiden tweewielaangedreven auto's als de Suzuki Swift en Renault Clio voordat je mee mag rijden met de snelle jongens. Bij elk evenement, meestal bestaande uit één of twee rally's, heb je een drietal doelen, zoals het behalen van een podiumplek of het aftroeven van een tegenstander. Heb je genoeg evenementen volledig behaald, dan speel je het volgende niveau vrij en begint het liedje weer opnieuw.
De carrièremodus is vrij recht toe, recht aan. De menu's zijn simpel, de speluitleg krijg je via tekst op een PDA en vrijwel het enige dat je doet is racen. Zo nu en dan krijg je extra sponsoren of kun je een nieuwe auto kopen, maar dit is slechts een kwestie van een druk op de knop. Het is moeilijk om een racegame afwisselend te maken, maar qua opzet zal WRC je nergens doen verrassen. Wat meespeelt, is het gebrek aan fysieke tegenstand. Dit hoort natuurlijk bij de sport, maar zorgt ervoor dat de toevalsfactor tijdens races minimaal is. Vlieg je de bocht uit, dan is dit je eigen schuld en niet die van een agressieve tegenstander.
Rallygevoel
Dit neemt niet weg dat ontwikkelaar Milestone met WRC nog maar eens bewijst goed te zijn in het maken van motorsportgames. Het spel zet het rallygevoel haarfijn neer. Waar de bolides misschien subtiel van elkaar verschillen, geldt dit niet voor de diverse ondergronden waarover je racet. Asfalt, gravel, modder en ijs maken elk parkoers tot een grote uitdaging, zelfs wanneer je deze vaker hebt gereden. Vooral later in de carrièremodus is het zweten en vaak opnieuw proberen, om als snelste van punt A naar punt B te komen.
De Zweedse rally, waar je voornamelijk te maken hebt met glad ijs en sneeuw, vergt een andere tactiek dan de Duitse rally, waar je rijdt over asfalt met meer grip. Bij laatstgenoemde ben je meer bezig met kilometers vreten, dan met je auto op het parkoers te behouden. Enthousiastelingen kunnen hun auto’s tot in detail tweaken,om zo een aantal seconden van hun eindtijd af te schaven. Gelukkig ben je niet genoodzaakt om voor elke rally zelf te sleutelen aan je banden of stuurafstelling, maar krijg je een standaarduitrusting. Samen met de mogelijkheden voor rem- en stuurhulp en de aanpasbare moeilijkheidsgraad maakt het WRC een toegankelijke rallygame met behoorlijk wat diepgang.
Weinig ziel
In de kern is WRC is als pure racegame geweldig, wat het zo jammer maakt dat de schil die er omheen zit teleurstelt. Visueel is het spel ondermaats, met fletse kleuren, rafelige auto’s en bomen en schaduwen die pas laat opdoemen. Het doet een beetje denken aan het toch al zes jaar oude Richard Burns Rally, maar dan in HD. De diverse locaties als Japan, Bulgarije en Nieuw-Zeeland zijn afwisselend, maar bevatten weinig detail en de laadtijden zijn lang. Tijdens het racen heb je weinig tijd om je te storen aan het geringe detail, maar het maakt bekijken van herhalingen weinig aantrekkelijk. Ook jammer is dat de sterke alternatieve soundtrack, met een nummer van de Australische drum and bass-band Pendulum, slechts te horen is bij deze herhalingen. De duffe menu’s konden namelijk wel een oppepper gebruiken.
Qua multiplayer is WRC ook niet wereldschokkend. Je kunt je met maximaal vier spelers wagen aan de Hotseat-modus, waar je na elkaar probeert elkaars tijden te verbeteren. Hetzelfde geldt voor de online modi. Er zijn cups te winnen en je kunt ghosts van andere spelers downloaden, terwijl de beste rijders ter wereld vechten voor een plekje op de leaderboards. Maar uiteindelijk komt het neer op racen, racen, racen. Dat is absoluut geen straf in WRC, maar toch hadden we graag wat meer glitter en glamour gezien.
