Mafia II is een sfeervolle game die het vooral moet hebben van zijn sterke verhaal en geloofwaardige spelwereld. Het spel neemt echter te weinig risico om opnieuw net zo’n impact te maken als het eerste deel. Het houdt de touwtjes te strak in handen wat betreft de vrijheid van de speler en biedt te weinig interessante missies tegenover de vele opvulling.
7.0
Prachtige spelwereld, sterk verhaal met interessante personages, destructieve vuurgevechten, sfeer.
Weinig ruimte voor eigen aanpak, komt erg traag op gang, saaie vuistgevechten, maar beperkt aantal echt leuke missies.
Eigenlijk is er niet zo gek veel mis met Mafia II. Het spel ziet er prachtig uit, het verhaal steekt bovengemiddeld goed in elkaar en de typerende maffiasfeer die het weet neer te zetten is uitmuntend. Maar toch mist het spel iets om tot de ware toppers van 2010 gerekend te mogen worden, een topper waar we het spel vooraf wel voor hadden aangezien. En wat het mist? Noem het durf, risico, ballen. Ballen om de dingen net een beetje anders te doen, anders dan het eerste deel en anders dan al die andere third-person actiegames op de markt.
Geen speeltuin
Mafia II blijft bijzonder trouw aan de interpretatie van het free-roaming genre van de eerste Mafia. De stad is er niet als speeltuin, maar dient als decor voor het verhaal dat overduidelijk de hoofdrol opeist. Alle missies die je doet staan in het teken van het verhaal. Zelfs het tijdstip en het weertype tijdens de missie zijn vooraf bepaald zodat het helemaal past in hoe de makers zich het verhaal voorstelden. Het weer mag dan niet dynamisch zijn, de stad is dusdanig interactief dat hij geloofwaardig overkomt. Geloofwaardig wanneer je in een vuurgevecht met de politie verzeild raakt, een voetganger overrijdt tijdens een achtervolging of je auto per ongeluk in een winkel parkeert. Maar wanneer je besluit om als een gek rond te rennen en te schieten, loop je al snel tegen de beperkingen op. Achtervolgingen met de politie halen niet het niveau en de chaos van bijvoorbeeld GTA IV. En dat is ook helemaal niet erg, want zo’n game wil Mafia II niet zijn. In Mafia II staat het verhaal centraal.
Het verhaal van Mafia II draait om Vito Scaletta, een oorlogsveteraan die na zijn terugkeer van het front in het criminele milieu belandt omdat hij de schuld van zijn vader moet aflossen. De licht gezette en soms vrij irritante Joe Barbarro is gedurende het spel zijn metgezel en zorgt regelmatig voor een komische noot. Het verhaal is goed opgebouwd en bevat meerdere wendingen, sommige onverwacht, sommige zie je al van zo ver aankomen dat je je echt afvraagt waarom Vito zo naïef is. Het verhaal is soms wel wat clichématig en wil eerder een ode doen aan alle maffiaverhalen die er al zijn, dan dat het daar zelf een nieuwe visie aan toevoegt. Maar het is onderhoudend en naar de maatstaven van een game goed geschreven.
Strakke regie
Mafia II houdt de touwtjes strak in handen. Niet alleen de volgorde en het tijdstip van de missies ligt vast, ook binnen de missies is zorgvuldig bepaald welke actie je wanneer moet doen, welke route je moet nemen door een gebouw, wanneer sluipen een vereiste is en wanneer je over mag gaan tot actie. Slechts in een paar gevallen is dat echt nodig voor het verhaal. De rest van de tijd lijkt het alsof de makers je koste wat kost de missie willen laten beleven zoals het hun het tofst leek. Met als gevolg dat je niet het gevoel hebt zelf een avontuur te beleven, maar het avontuur dat de makers dicteren. De spelervaring die Mafia II biedt zal daardoor voor vrijwel alle spelers dezelfde zijn.
En daar laat Mafia II kansen liggen. Kansen om het verhaal en de gameplay meer met elkaar te verweven. Ten tijde van het eerste deel was het überhaupt al een verdienste dat een game zo’n goed verhaal bevatte en dat de wereld zo sfeervol was, maar tegenwoordig kijken we daar niet meer van op. Mafia II slaagt er, buiten mooiere graphics en betere technologie, niet in het genre van de verhalende actiegame verder te tillen dan waar de eerste Mafia het naartoe bracht. Games als Heavy Rain, GTA IV en Red Dead Redemption laten zien dat een verhaal en enige inmenging van de speler elkaar niet uit hoeven te sluiten. Mafia II zou vaker terug moeten vallen op andere vertelmethodes dan tussenfilmpjes, die nu echt te vaak worden aangewend en vaak onnodig de controle bij de speler wegnemen. Veel andere actiegames komen weg met veel tussenfilmpjes omdat de actie zelf heel tof is, maar in Mafia II is die actie dungezaaid en lang niet altijd even speciaal.
Missies
De missies in Mafia II variëren van routineklusjes tot spectaculaire vuurgevechten met tientallen tegenstanders, maar vooral in het begin hebben de missies van het eerste type de overhand. Je zult flink wat op en neer rijden door Empire Bay voor het afleveren van spullen en het ontmoeten van mensen. Hier gaat een hoop tijd in zitten en hoewel er best te genieten valt van de mooie spelomgeving, is het niet heel enerverend. De vuurgevechten die in de openingsuurtjes plaatsvinden, zijn vaak aan de korte kant. Pas tegen het einde van het spel komen een paar echt grote vuurgevechten kort na elkaar. De spreiding had hier zeker beter gekund en al met al zijn er net te weinig echt leuke missies over de gehele duur van het spel verspreid. In plaats daarvan bevat Mafia II net iets te veel opvulling in de vorm van heen en weer rijden en tussenfilmpjes. Hierdoor voelt het spel ondanks de vrije lange spelduur weinig substantieel. Zeker omdat Mafia II na een middelmatige slotmissie vrij abrupt eindigt. De eerste Mafia beloonde de speler na een vergelijkbaar traag begin tenminste nog met tientallen spectaculaire missies.
Halverwege het spel ligt de nadruk tijdelijk niet zozeer op het schieten, maar op de vuistgevechten. En daar laat Mafia II zich van zijn slechtste kant zien. De vuistgevechten zijn namelijk net wat te beperkt om lang te boeien en de houterige animaties en lange responstijd maken het niet bijzonder spectaculair en soms zelfs een tikje oneerlijk. Wanneer het spel je opdraagt om de zoveelste gast met de vuisten te bewerken, verlang je weer naar de spectaculaire vuurgevechten waar je op dat moment nog maar even van hebt mogen proeven. Het is niet zo’n erge party breaker als de racemissie in Mafia 1, maar deze sectie van het spel had men ons liever bespaard.
Vernietiging
Het schieten werkt gelukkig wel lekker. Vooral de totale destructie van de omgeving zorgt ervoor dat het heerlijk is om met je tommygun wild in het rond te schieten. Veel leuker dan een gemikt headshot is het om in pure maffiastijl gewoon je hele magazijn ongeveer in de richting van de vijand te legen. Veel dekking waar vijanden zich achter verschuilen brokkelt langzaam af door zo’n kogelregen, wat ervoor zorgt dat ze vroeg of laat zelf ook doorzeefd worden. Dit geldt overigens ook voor de dekking waar je jezelf achter bevindt. In tegenstelling tot veel andere games ben je namelijk niet echt veilig wanneer je aan de rand van de dekking zit. Steekt je hand er net voorbij dan zal een tegenstander daar gewoon op schieten. In het begin vergt dit wat gewenning, maar het maakt het gebruik van dekking wel net iets meer tactisch.
Toch zat ook in de vuurgevechten nog wel wat meer potentie. De kogels hebben soms nog wat weinig impact en vijanden gaan vrij makkelijk neer. Met de realistische spelwereld die men heeft gecreëerd, hadden hier mogelijkheden gelegen voor langere schermutselingen met een kleiner aantal vijanden. Nu houden de vijanden vast aan de bekende kiekeboe-routine, waarbij ze om de zoveel tijd even hun hoofd boven de dekking uitsteken. Mikken, wachten en schieten blijft daardoor de beste strategie, maar is op den duur wel een tikje saai, vooral omdat Mafia II buiten pistolen, machinegeweren en een sporadische granaat of molotovcocktail maar weinig andere mogelijkheden kent.
Risicoloos
Mafia II is goed, maar doet niets meer en niets minder dan je ervan zou verwachten. Het biedt een mooie stad, zet een goede sfeer neer en loodst je door een reeks onderhoudende missies. Maar het neemt nergens enig risico, het innoveert eigenlijk alleen op technisch vlak en blijft ook qua plot binnen de grenzen. Mafia II heeft een uitgelezen kans laten liggen om te laten zien dat een goed verhaal en vrijheid voor de speler best samen kunnen gaan. In plaats daarvan doet het precies het tegenovergestelde: de regie in handen houden, de speler haast dicteren hoe het spel gespeeld moet worden. En dat staat haaks op waar games als een verhalend medium zich in onderscheiden. Mafia II komt daarnaast net iets te traag op gang en zet daar net iets te weinig toffe momenten tegenover. In plaats van de gehoopte topper, is Mafia II slechts een degelijke, maar wel heel sfeervolle game geworden.
lol, een 7!!!!
Ik had aardig wat kritiek gelezen waar ik me goed in kan vinden, maar had gerekend op een hoger cijfer, kijkende naar andere review cijfers waar ik zelf ook in de kritiek kan vinden die mensen geven.
Mafia 2: Zaken die er waren en nu niet meer, waar mensen gaan zeggen dat je te hoge verwachtingen hebt.
En dat, terwijl deel 1 dat wel kon.
K*tzooi... k wist t wel.. de demo was al vreselijk slecht
Waarom deze reactie, het is misschien geen review van een volledig onervaren gamer, maar je zal ook bij goede reviews een eigen mening moeten vormen. Aangezien je de demo al een drama vond, was dus al duidelijk dat het voor jouw een 'k*tgame' is. Uiteindelijk gaat het om de ervaringen van meerdere gamers (meerdere reviews, andere ervaring, eigen ervaring); als de game uit is moet je nog maar een keer terugkomen.
het * in k*tgame staat dus niet voor alitei?
Wat is kaliteit?
Lolbroek.
Grap mislukt wegens slecht typen...:D
precies!!
Klopt de demo was idd niet best: te arcade.
In mafia 1 had je nog een overzicht van je inventory, kon je nog kiezen waar je in wilde stappen in je auto en de motor uit/aan zetten. Allemaal kleine details die diepgang gaven aan de gameplay...maar uiteindelijk oninteressant zijn voor oppervlakkige consolegamers (sorry t'is zo) en daarom buiten de boot zijn gelaten in dit deel.
Jammer, maar zo is het lot van vrijwel elke franchise tegenwoordig; van diepgaande shooter naar een simpele 'easytoplayfromthecouchwithagamepad' arcadeshootertje.
Had even het gevoel dat ik dat ene baggerspel van n aantal jaar terug zat te spelen..iets in de trend van Scarface was het volgens mij..
Ik ben het eens met je constatering dat games tegenwoordig steeds makkelijker worden en lijkt wel moeten. Alleen je conclusie dat dit komt door de oppervlakkige consolegamers is dan weer jammer. Klinkt als een verstokte fan van een band die zijn interesse verliest op het moment dat ze doorbreken. Ik ook kijk met argusogen naar de "versimpeling van games" je kan er alleen niks tegen doen en het zal alleen maar erger worden. Er zijn echter nog genoeg "diepgaande" games op de markt voor dat kleine groepje die hard gamers die nog bestaan. Gaming is groot geworden, leer het te accepteren.
@Misjnoe
Nou nou, alsof er tegenwoordig alleen simpele games gemaakt worden. Ik weet niet hoe oud je bent, maar nu heb ik nog wat atari en nes/snes mee gemaakt. Reken maar dat er toen minstens net zulke simpele en vereenvoudigde games uitgebracht werden. Mario begon ook als simpel spelletje zonder enkele diepgang.
Er zijn verschillende doelgroepen en ook de "hardcore" doelgroep heeft altijd zijn plek en games gehad. Daar veranderd nooit wat in.
@Exxtince
Je hebt 3 knopjes minder om in te drukken en het word arcade?! Sinds wanneer is deze game een sim dan. Je kunt het ook te hard proberen anti te zijn. Mafia 2 is net zo pittig als deel 1. Op die ene auto race na dan.
Ik zie echt niet in wat de motor aan en uitzetten, of op de achterbank gaan zitten, bijdrage aan een betere game. Noem me oppervlakkig, of misschien ben jij een mierenneuker zo hebben we allemaal wel wat. Als dat voor jouw een game bepaald heb ik een beetje medelijden met je. Je niet teveel op dergelijke simpele dingetjes focussen.
Oh en "sorry t'is zo" komt ietwat arrogant over. Alsof jouw mening de absolute waarheid is, dat is die van mij al.
Het gaat niet enkel om die 3 aspecten die ik opnoem, er zijn er meerdere (benzine tanken, snelheids limiet ect ect ect en nog is ect :) )
Uiteindelijk draagt dat bij aan de gameplay ja, anders kunnen we net zo goed met zn alle gewoon space invaders spelen niet waar?.
Ik probeer alleen aan te duiden dat dit de zoveelste 'versimpelde' titel is uit een franchise waarvan de eerdere delen (van 5+ jaar geleden) meer DIEPGANG boden.
Gamers op de 360 en PS3 boeien dat soort dingen gewoon niet echt, zo lang het verhaal maar aanspreekt, er genoeg actie is de graphics er goed uit zien en het liefst multiplayer ondersteuning bij zit.
Mafia II bied geen levenderige speelwereld dan mafia I terwijl deze wereld wel ruwweg bijna 2x zo groot was wat gelijk staat aan meer diepgang/plezier.
Kijk maar naar GTA IV, wat het wel wist te compenseren met gedetaileerde diepgaande speelwereld (in vergelijking met gta SA).
Misjnoe, mijn punt is vrij simpel. Kids van 12/13 jaar en ouders (ja die hebben tegenwoordig ook beschikking over een 360/ps3) willen het gewoon graag simpel (arcade) als daar vraag voor is ga je daar als uitgever/ontwikkelaar ook gewoon op richten -> meeste inkomsten.
Tuurlijk zijn er 'wel wat' diepgaande toppers op de consoles..maar ze zijn echt letterlijk op 2 handen te tellen. En dat is het punt nou juist, er zijn gewoon te weinig echte hardcore games terwijl er gewoon wel degelijk een grote hc achterban is, echter staan daar gewoon nog 10x zo veel casual gamers tegenover.
Die willen mafia II spelen zonder poespas.
Klein puntje, benzine tanken en snelheidslimiet zijn beiden wel mogelijk in Mafia II. :)
Bij de minpunten: ''komt erg traag op gang''?!?
Kan een heel belangrijk minpunt zijn. Hierdoor kunnen mensen hun aandacht verliezen en zullen ze de game opzij leggen. Hieraan houd je dan een negatief gevoel over.
Dat is m.b.t. het verhaal neem ik aan?
Meer dingen, staat in de review beschreven; het feit dat minstens de eerste helft vooral alleen maar kleine, weinig zeggende missies zijn, waar de diepgang van de game nog niet echt naar voren komt.
ja wat vreemd is, de verhaalvertelling is juist nog mooier en beter gedaan dan in mafia 1.
Eindelijk weer een kritische review van een (redelijk) gehyped spel, dank daarvoor! (of het klopt is een tweede ;]
Ik heb echter wel een opmerking: Maffia 2 wordt nu heel erg afgerekend op het feit dat het minder free-roam en meer geleidt is dan verwacht, maar ik zie het probleem ervan niet. Jullie kijken er nu naar alsof het persé in het rijtje moet passen waar GTA toch wel de dienst uitmaakt, maar is dit nou wel goed? Jullie zouden er ook naar kunnen kijken zoals je kijkt naar een willekeurige shooter (een Call of Duty?) waar je elk moment gestuurd wordt en echt geen moment vrije tijd hebt. Moet er niet naar gekeken worden alsof het een verhalende shooter is, i.p.v. een game waar in de verwachtingen het free-roamen een belangrijke plaats had. Is de (relatief) open stad dan niet juist een cadeautje dat alleen pluspunten kan opleveren?
Daarbij nog een klein detail, persoonlijke mening! De vuistgevechten zijn volgens jullie in de game niet de beste die er zijn, maar toch kan ik me er in de demo mee blijven vermaken.
EDIT: Ik bedenk me net nog iets wat betreft het rijden/besturen van auto's, iets waar jullie het niet of nauwelijks over hebben. In de demo is het normaal (lees volgens 'de regels') rijden met een auto behoorlijk moeilijk; bij het nemen van bochten is slippen onvermijdelijk en kleine botsingen zijn niet te voorkomen. Jammer dat jullie hier weinig aandacht aan hebben besteed, aangezien het heen en weerrijden (zeker in het begin), volgens jullie een belangrijkerol speelt.
Dat zat ik me ook al af te vragen. Want GTA mag dan wel lekker grote free-roam hebben. Maar echt boeiend was het verhaal daar nooit. Maar een review blijft een mening, dus we hoeven het er niet mee eens te zijn :)
En Erwin, wat bedoel je precies met dit?
Mafia II slaagt er, buiten mooiere graphics en betere technologie, niet in het genre van de verhalende actiegame verder te tillen dan waar de eerste Mafia het naartoe bracht. Games als Heavy Rain, GTA IV en Red Dead Redemption laten zien dat een verhaal en enige inmenging van de speler elkaar niet uit hoeven te sluiten.
Helemaal mee eens. Ik vond zowel GTA4 en RDR leuke games, maar van beide games was het plot eigenlijk flinterdun en ik had dan ook niet steeds het gevoel dat ik wilde weten hoe het verder ging. Verder waren beide games freeroam spellen maar zodra het verhaal uitgespeeld was voelde het toch een beetje als die speeltuin waar Erwin het over heeft, alleen dan wel zonder speeltoestellen, saai dus. En dan komt het er op neer dat het in beide opzichten (verhaal en gameplay) voor mij toch niet zo geweldig is als de reviewer hier wil doen geloven. Heavy Rain had een redelijk verhaal (in vergelijking met een goede film nog altijd erg flauw en vol met plotgaten) maar laten we eerlijk zijn, de gameplay was echt niet zo vernieuwend als dat het spel zich voordeed en was eigenlijk een grote quicktime event die we al lang kennen van andere games. Die 7 die gamer.nl hier geeft weerhoud mij er niet van het spel te kopen. Ik krijg totaal niet het idee dat gamer.nl het spel beoordeeld heeft in wat het is, maar veel te veel kijkt naar concurrenten die eigenlijk een heel ander soort type spel zijn. De reviewer schrijft de volgende zin: "Mafia II blijft bijzonder trouw aan de interpretatie van het free-roaming genre van de eerste Mafia. De stad is er niet als speeltuin, maar dient als decor voor het verhaal dat overduidelijk de hoofdrol opeist", maar vervolgens maak ik uit de rest van de review uit dat het spel achterloopt in vergelijking met de concurrenten. De concurrenten die vervolgens aangehaald worden raken kant noch wal. Waarom niet meer vergelijken met bijvoorbeeld Uncharted 2? Die game had ook geen bijster orgineel verhaal, ook ontzettend veel cutscenes die de actie onderbraken en ook repetitieve gunplay, toch was het een dijk van een spel. Dat de reviewer niet duidelijk ziet wat voor type spel Mafia 2 is, omdat het de makers er niet duidelijk voor kiezen om dat te doen, wil niet zeggen dat het spel niet ontzettend goed is (en nee een 7 in gameland is een middelmatig cijfer). Het enige waar ik nog een beetje huiverig voor ben is dat er dan (deze review is niet de eerste waar ik het in lees) minder vette missies in zitten dan in deel 1. Deel 1 had toch wel wat memorabele momenten en het zou jammer zijn als die totaal ontbreken, we zullen zien, nog effetjes wachten.
Overigens nog een ander kritiek puntje, ik vind de recensie veel te kort voor een dergelijk hooggespannen titel. Vind dit wel vaker het geval in vergelijking met oudere recensies van gamer.nl.
Daar ben ik het zeker met je eens, die issue heb ik ook heel erg met deze en meerdere reviews. Een appel beoordelen door hem met een peer te vergelijken, dat werkt natuurlijk niet.
ongelooflijk ook dat hier het verhaal van RDR en GTA4 vergeleken word met heavy rain of mafia....
die verhalen en vooral de vertellingen zijn van zo een ander niveau....
amen
Jeetjemina, een 7 maar? Ik had toch minstens wel een 9 verwacht. Ik heb het spel zelf niet gespeeld, maar deze game was zo gehypet, en je ziet overal wel iets van Mafia II. Ik had echt iets anders totaal anders verwacht, maar goed. 't maakt mij niet uit..
Klik hier om alle reacties te tonen