Laten we beginnen met de voornaamste reden waarom Demon’s Souls nu ook in Europa is uitgebracht. De gameplay in het spel is namelijk rauw en onverteerd. De game straft spelers onmiddellijk af zodra zij de fout ingaan. De vijanden die je tijdens je avontuur tegen het lijf zult lopen zijn onverbiddelijk en ze gunnen je zelden een adempauze. Demon’s Souls stelt dus je verwachtingen maar vooral je kwaliteiten als gamer op de proef. Schrikt dit je niet af en ben je bereid om de uitdaging aan te gaan, dan zul je zien dat Demon’s Souls rechtvaardig is in hoe het zijn spelers behandelt. Om te voorkomen dat je nu halsoverkop ten strijde trekt – een (gebrek aan) tactiek die het spel je maar al te graag af wil leren – stellen we voor om eerst kennis te maken met de wereld van Boletaria.

Uit de introductie van het spel wordt al gauw duidelijk dat het niet goed gaat met het koninkrijk van Boletaria. De koning heeft in zijn eindeloze zoektocht naar meer macht een oud kwaad op de wereld losgelaten. Als gevolg daarvan is zijn land omwikkeld in dikke lagen mist waarin allerlei demonen hun intrek hebben gedaan. Dit gespuis voedt zich met de zielen van Boletaria’s inwoners en laat een bloederig spoor van vernieling achter. Als vrijwilliger in dienst van een eenmansreddingsbrigade is het aan jou vergeven het land te bevrijden. De opzet van dit verhaal is minimalistisch, maar weet de juiste context te schetsen voor het spel, dat vrijwel volledig wordt gedragen door zijn gameplay.

Voordat je je aan het avontuur mag gaan wagen, word je onderworpen aan een uitputtingsslag om je personage naar eigen inzicht te boetseren. Demon’s Souls geeft je een overdaad aan opties om je personage aan te passen, met als hoogtepunt de mogelijkheid om je gezicht geleidelijk mannelijker dan wel vrouwelijker te maken. Verder kun je kiezen uit verscheidene rassen en een aantal algemene classes, van barbaren en dieven tot magiërs en priesters. Het enige verschil tussen deze tien klassen is hun startuitrusting en vooraf bepaalde skillpoints. Als speler kun je dus nog altijd een carrièreswitch maken later in het spel

Lichaam en geest

Vervolgens kom je uit in je thuisbasis gedurende het avontuur, de Nexus, die in essentie de centrale hub in het spel vormt. Het is de plek waar zielen van Boletaria’s inwoners heengaan nadat zij hun leven gelaten hebben. Zo ook jij. Sterker nog, je zult een groot gedeelte van het spel in zielenvorm rondlopen. Doodgaan betekent in Demon’s Souls gelukkig lang niet het einde van je avontuur. Je raakt je lichaam kwijt en je bent als gevolg daarvan nog maar half zo vitaal, maar anders dan dat lijkt het zo slecht nog niet. Is het besef dat je inmiddels dood bent een beetje ingezonken, dan wordt het tijd om af te reizen naar de vijf gebieden in het spel, die ieder opgedeeld zijn in een aantal levels. 

Heb je eenmaal je personage vereeuwigd en de Nexus verruild voor een van de gebieden, dan begint de echte uitdaging. In een wereld waarin al het lichamelijke is uitgestorven, heeft alleen de ziel nog waarde. En dat is wat iedereen, vriend of vijand, wil hebben van je. Met zielen koop en repareer je wapens, schaf je nieuwe magie aan, maar zul je ook je vaardigheden moeten uitbreiden. Met de ziel als ruilmiddel, blijkt al snel dat overal een flink prijskaartje aanhangt. Niet alleen dat, als je niet uitkijkt ben je die zuur verdiende zielen al kwijt voordat je ze uit kunt geven. Laat je aandacht even verslappen en de is kans groot dat een monster met een flinke rechtse acuut je gehele koopkracht wegbezuinigt. Je krijgt daarna weliswaar nog één kans op de imposante bloedvlek die je hebt achtergelaten op te zoeken, waarna je al je zielen weer terugkrijgt, maar als dat niet lukt zijn ze definitief verdwenen.

Puur en eerlijk

Gelukkig is het vechtsysteem in Demon’s Souls dusdanig zorgvuldig uitgewerkt dat een tactische aanpak ook daadwerkelijk een gevecht met zekerheid tot een goed einde kan brengen. Van dichtbij vechten staat garant voor een aardig arsenaal aan acties die alle zeer goed op de invoer van jou als speler reageren. Timing is hierbij wel van levensbelang

Ook van veraf je vijanden bestoken met magie of pijlen is goed uitgewerkt. Zo kun je automatisch je vijanden in het vizier houden of ervoor kiezen om handmatig te richten. Richt je je op magie, dan heb je een aardige selectie van spreuken tot je beschikking. Deze variëren in kracht, afstand en aantal vijanden die aangepakt worden. Het is dus belangrijk om goed na te denken over welke magie je nodig gaat hebben in ieder level, de ruimte hiervoor is namelijk beperkt.

Heb je aan deze vechttechnieken niet genoeg, dan zijn er nog aanvullende hulpmiddelen zoals ringen, wapenmodificaties, helend gras en vuurbommen om je uit (of in) de brand te helpen. Eén nadeel aan al deze verschillende voorwerpen is dat het een vrij complexe bezigheid wordt om uit te zoeken wat de precieze uitwerking is van ieder afzonderlijk wapen of voorwerp. Dit blijkt lang niet altijd direct uit de omschrijving en specificaties van de desbetreffende items. Gelukkig zit er bij de Europese versie een handige gids die vrijwel alles in detail uitlegt.

Soulmates

Gaat het dan nog steeds niet helemaal zoals je het wilt, dan kun je de hulp inroepen van andere spelers aan de hand van het innovatieve multiplayergedeelte. Ben je in je levende vorm, dan kun je maximaal drie andere spelers uitnodigen om je te helpen. Ben je je lichaam gaandeweg al ergens kwijtgeraakt, dan kun je besluiten om hulp te bieden aan een andere speler die nog wel in leven is.  Maar ook zonder direct samen te spelen met anderen zul je nog op assistentie kunnen rekenen en wel in de vorm van bloedvlekken en memo’s, die informatie verschaffen over de uitdagingen die je te wachten staan. Heb je minder goede bedoelingen, dan kun je in je zielvorm ook inbreken in de wereld van een andere speler op zijn zielen af te pakken.  Ben je verbonden met het internet, dan zul je dus altijd op je hoede moeten zijn voor dit soort invasies.  Al deze mogelijkheden samen zorgen voor een zeer interessante wisselwerking tussen spelers online en maakt de multiplayer van Demon’s Souls even spannend als intrigerend.

Sla je zelfs met de hulp van anderen nog geen deuk in een pakje boter en heb je het idee dat werkelijk in het spel tegenzit, dan is het tijd om je te verdiepen in de manier waarop de wereld tegen jouw personage aankijkt. Dit beweegt zich richting volkomen zwart of wit als gevolg van gebeurtenissen in het spel. Versla je een baas of een vriendelijk dan wel vijandelijk personage, dan heeft dit zijn uitwerking op de tendens van de wereld waar je op dat moment bent. Ook als je lichaam verliest, beïnvloedt dat jezelf en je omgeving. Net zoals de toedracht van sommige voorwerpen en statistieken, kan dit gedeelte van het spel helaas nauwelijks rekenen op uitleg. Desalniettemin zorgt deze mechaniek ervoor dat het spel een hoog herspeelbaarheidsgehalte krijgt. Er is namelijk op zijn minst meer dan één volledige speelsessie nodig om alle mogelijke invloeden op de wereld uit te pluizen.

Bezieling

Een laatste pluim verdient Demon’s Souls voor de sfeer die het spel neerzet, maar wellicht nog belangrijker, ook vrijwel zonder uitzondering weet vol te houden. Toegegeven, grafisch is het spel lang niet altijd mooi en het kampt ook af en toe met flinke framerate-drops (vooral als er vuur in het spel is). Toch weet het spel een bijzonder grauwe wereld te schetsen, waardoor je als speler er voortdurend aan wordt herinnerd dat het hier niet om een snoepreisje gaat. Een belangrijke factor hierin is de muzikale ondersteuning, die vaak juist door slechts een aantal subtiele tonen te laten klinken, een kille maar vooral toepasselijke sfeer neer weet te zetten. Deze sfeer voel je het hele spel door en wordt enkel onderbroken als er ineens een lijk aan je been blijkt te bungelen, dat je vervolgens meters lang met je meesleept. Dit kleine minpuntje valt toe te schrijven aan de soms opmerkelijke ragdoll-physics van het spel.

Verder is Demon’s Souls echter een uitzonderlijke actie-RPG die als het op diepgang en spelbelevenis aankomt zeker tot de top van zijn genre behoort. Het spel is weliswaar streng en genadeloos in zijn uitvoering, maar in ruil daarvoor ook minstens even gul en rechtvaardig in je beloning.