Kingdom Hearts 358/2 Days

De mix van Final Fantasy en Walt Disney lijkt op het eerste oog misschien gek, maar is al vanaf de eerste Kingdom Hearts een weergaloos succes. De games gingen als warme broodjes over de toonbank en ook qua merchandising doet de franchise het ontzettend goed. Het lijkt dan ook een verstandige zet dat met Kingdom Hearts 358/2 Days een spin-off is ontwikkeld voor het meest verkopende spelsysteem, de Nintendo DS. Ondanks de platformwissel borduurt het spel voort op de spelopzet van de PlayStation 2-versies. Gezien de hardware van de Nintendo DS is het vooral de vraag of dit alles ook op de handheld goed tot z'n recht komt.

Aangezien Square-Enix de basis van het eerste deel heeft genomen, hebben we wederom te maken met een actiegeoriënteerd rollenspel. Toch lijkt het soms wel alsof 358/2 Days een puur actiespel is. Zo speelt het springen bijvoorbeeld een behoorlijk grote rol en zijn ook de knoppencombinaties om aanvallen aan elkaar te knopen belangrijk. Alleen om te wisselen tussen bijvoorbeeld magische en de normale aanvallen maak je gebruik van een menuutje, maar ook dit gebeurt zo goed als real-time.

Het vechtsysteem komt ook op de Nintendo DS goed uit de verf. Het touchscreen wordt nagenoeg niet gebruikt, wat erg goed uitpakt. Voor je er erg in hebt, heb je de besturing onder de knie en schud je de ene na de andere aanvalscombinatie uit je mouw. Deze aanvallen zul je ook wel nodig hebben, want de vijanden bieden behoorlijk wat tegenstand. Zeker de eindbazen zijn vrij pittig en het is dan ook fijn dat er behoorlijk wat speciale aanvallen zijn. Dat deze ook nog ontzettend spectaculair in beeld gebracht worden, is alleen maar mooi meegenomen.

De camera is helaas een heikel punt. Zeker wanneer je met de standaardinstellingen speelt en de camera automatisch met je personage meebeweegt, is het huilen met de pet op. Gelukkig zijn de instellingen aan te passen, waardoor je ook zelf de camera kunt bewegen met de schoudertoetsen of zelfs het touchscreen. Dit verhelpt het probleem deels, maar het werkt toch niet zo fijn als het zou moeten werken. Juist een game als deze zou op een handheld gebruik moeten maken van een automatische, goed functionerende camera.

Naarmate het spel vordert, krijg je steeds meer mogelijkheden om je vaardigheden uit te bouwen. Je hebt binnen een soort van rechthoekig kader plek om nagenoeg alles wat met je personage te maken heeft, te plaatsen. Denk hierbij aan voorwerpen, wapens en vaardigheden. Al deze onderdelen zijn van een bepaalde grootte, net als het kader, waardoor je dus goed moet afwegen wat je wel of niet aan je personage wilt toevoegen. Niet alles kun je hier namelijk plaatsen en voor je het weet, heb je hier de nodige uren in gestoken. Het is namelijk erg leuk om uit te vogelen hoe je ervoor kunt zorgen dat je personage het beste bij je speelstijl past.

Het is ook noodzakelijk dat je hier de nodige tijd aan besteedt. Zo moet je zelfs individuele spreuken en voorwerpen binnen dit kader plaatsen om ze te kunnen gebruiken. Het systeem zorgt voor verrassend veel diepgang, zonder dat het echt vervelend wordt. In plaats van talloze schermen vol statistieken wordt dit nu wat dynamischer en minder arbitrair voorgeschoteld. Ook leer je spelenderwijs met het systeem omgaan en is het erg bevredigend wanneer je merkt dat je zorgvuldig opgestelde configuratie de doorslag bepaalt bij een gevecht.

De missiestructuur is wat anders dan in de voorgaande delen. In Kingdom Hearts 358/2 Days krijg je steeds een handjevol nieuwe opdrachten aangereikt, die je moet doorlopen om verder te komen in het spel. De opzet hiervan is goed. Doordat ze elk vrij kort zijn, leent het spel zich namelijk uitstekend voor korte speelsessies. Wel hadden de missies iets gevarieerder en interessanter mogen zijn.

Vooral de onderzoeksmissies zijn wat vervelend om te doen, aangezien je niet veel meer doet dan door lege omgevingen rennen in de hoop je een bepaald object tegenkomt. Ook ben je continu bezig met het vechten tegen dezelfde tegenstanders in omgevingen die afkomstig zijn uit de eerdere delen. De missiestructuur zorgt er weliswaar voor dat je al gauw met iets anders bezig bent, maar hier had toch wat meer aandacht aan geschonken mogen worden.

Hier staat tegenover dat je de missies kunt doorlopen met maximaal drie vrienden. Dit werkt erg leuk, omdat er naast tactiek nu ook wat teamspel bij komt kijken. Bovendien speel je steeds leuke extraatjes vrij en kun je kiezen tussen verschillende personages, elk met een eigen arsenaal aan aanvalsmogelijkheden. En mocht je ondanks het pittige karakter van het spel smachten naar meer uitdaging,  dan kun je bij de zogeheten challenge modus terecht. Het is wel jammer dat deze modus niet veel meer te bieden heeft dan moeilijkere varianten van eerder volbrachte missies. Het is zeker een leuke speloptie, maar het had toch wat meer mogen toevoegen. Nu laat je deze modus al snel links liggen en focus je je alleen op de verhalende- of optionele missies, ook omdat deze van zichzelf al vrij uitdagend zijn.

Het verhaal van 358/2 Days loopt parallel aan dat van Chain of Memories, maar wordt nu vanuit een andere kant belicht. Je speelt Roxas, die pas lid is geworden van Organization XIII en bij dit genootschap terecht is gekomen in de hoop een bepaald goedje te vinden om zo je voormalig leventje weer op te kunnen pakken. Natuurlijk raak je al gauw verzeild in de vreemdste situaties en komen de meest excentrieke personen op je pad. Dit is zeker de moeite waard om te volgen. De dialogen en tussenfilmpjes zijn van een ongekend hoog niveau en het overkoepelende plot draagt echt bij aan de spelervaring.

Helaas word je nauwelijks ingeleid in zowel de spelwereld en belangrijke gebeurtenissen, als de personages en hun achtergrond. Wil je deze enigszins begrijpen en ze in het grotere Kingdom Hearts-geheel kunnen plaatsen, dan is het echt noodzakelijk om de eerdere delen te hebben gespeeld. Zo niet, dan wapper je al gauw met je oren en kun je de vele verhalende gedeeltes beter overslaan.

Dit had vrij makkelijk opgelost kunnen worden, want het spel biedt mogelijkheden zat om de spelwereld fatsoenlijk aan nieuwkomers te introduceren. Gedurende de eerste paar uur zit er nog maar weinig schot in het verhaal en ben je vooral bezig met het uitvoeren van wat simpele opdrachtjes. Ben je dus niet bekend met de serie, dan ga je niet genieten van het interessante en vrij diepgaande verhaal.