Metroid Prime Trilogy

Nintendo lijkt het de laatste tijd een stukje moeilijker te hebben met het uitbrengen van nieuwe delen voor de klassieke series. Terwijl we de eerste jaren van de Wii verwend werden met een nieuwe Mario, Zelda, Super Smash Bros en Metroid, zijn Wii Sports Resort en New Super Mario Bros Wii de games uit eigen stal die het platform dit jaar drijvende moeten houden. Gelukkig voor Nintendo heeft haast niemand die oude GameCube gekocht en is het uitbrengen van oude titels met Wii-besturing een gemakkelijke zet. Zie daar, Metroid Prime Trilogy.

De bezitters van een GameCube zullen ze ongetwijfeld in de kast hebben staan: Metroid Prime en Metroid Prime: Echoes. Deze twee titels, die in respectievelijk 2002 en 2004 verschenen, brachten niet alleen een uitgestorven gewaande Nintendo-franshise terug, maar waren ook twee van de meest memorabele games op het platform. Met het in 2007 verschenen derde deel, dat op de Wii uitkwam en dus een bewegingsgevoelige besturing had, kwam de trilogie triomfantelijk tot zijn einde. In Metroid Prime: Trilogy zijn alle drie de delen samen gebonden en allen voorzien van de besturing van Corruption.

Metroid Prime

Er zijn talloze eigenschappen die de Metroid Prime voor de GameCube tot een klassieker maakten. Allereerst is er het verhaal, dat over de hele trilogie loopt en vertelt over de vrouwelijke premiejager Samus Aran. Samus stort neer op een planeet en komt er achter dat het chemische goedje Phazon deze hele planeet muteert. De kracht van het verhaal is niet zozeer de originaliteit, maar de manier waarop het verteld wordt. Samus kan namelijk haar hele omgeving scannen en zo wordt stukje bij beetje steeds meer achtergrondinformatie over het verhaal gegeven. Ook kun je hierdoor kiezen in hoeverre je het verhaal volgt.

Het is echter vooral de gameplay die de game onvergetelijk maakt. Hoewel Metroid Prime door het perspectief oogt als een first-person shooter, heeft de gameplay meer weg van een action adventure game. Er wordt weliswaar geschoten, maar Samus kan op vijanden locken. Daadwerkelijk richten is dus niet nodig. De kracht zit hem echter in de verkenning. De wereld van Metroid Prime is namelijk gedeeltelijk vrij te verkennen, zoals we dat ook kennen van de Legend of Zelda-serie. Door het vinden van nieuwe onderdelen van de uitrusting van Samus worden zo nieuwe gebieden bereikbaar. Je kunt en moet echter ook geregeld backtracken om in al verkende gebieden voorheen onbereikbare plaatsen te vinden.

De reden dat je de omgeving ook echt wil verkennen, is omdat deze erg sfeervol zijn neergezet. De sfeer in Metroid Prime is voor een Nintendo-franchise erg duister, maar weet precies de goede snaar te raken. Binnen de omgevingen zul je geregeld op zoek moeten naar het juiste pad, waardoor de game soms voelt als een complexe puzzel. Daarnaast is de wereld van Metroid Prime erg groot en kun je met gemak tientallen uren verkennen, wat dankzij de sfeervolle omgevingen absoluut niet als een misdaad voelt.

Echoes en Corruption

Ook in het tweede deel, Metroid Prime 2: Echoes, struin je over een onbewoonde planeet: Aether. Opnieuw is de hele planeet vrij te verkennen, maar moeten vaardigheden vrijgespeeld worden om overal te geraken. De twist van Echoes is echter dat er een kopiewereld is. De planeet Aether is namelijk door het Phazon in twee verschillende dimensies gesplitst, waardoor Light en Dark Aether zijn ontstaan. De lucht in Dark Aether is zo giftig dat Samus gewond raakt als ze niet in de veilige zones staat. Hierdoor verrandert de gameplay van het volledig vrij lopen naar het verplaatsen van veilige zone naar veilige zone. Metroid Prime 3: Corruption kende op zijn beurt vooral nieuwe gameplay door de invoering van de Wii besturing. Daarnaast wordt Samus zelf besmet met de Phazon, waardoor de heldin zelf langzaamaan zal corrumperen. Hoewel Corruption geen grote gameplay twist heeft zoals Echoes, blijft de game ijzersterk doen waar de Metroid Prime-serie zo goed in bleek.

Een speciale melding is er voorde moeilijkheidsgraad van Metroid Prime, die is namelijk behoorlijk pittig. Eindbazen maken je geregeld het leven zuur en vooral  in Metroid Prime 2: Echoes vloek en tier je wat af als je voor de twintigste keer het loodje legt. Het tekent de serie dat je deze 'marteling' altijd maar verder wilt spelen. Metroid Prime is verslaving pur sang.

Nieuwe besturing

De meerwaarde die de Metroid Prime Trilogy, naast het bundelen van drie klassiekers, moet geven is natuurlijk de toevoeging van de Wii-besturing. De besturing is identiek aan die van Metroid Prime 3: Corruption. Richten kan nu, naast het gebruik maken van een lock-systeem met de vrije hand, door te wijzen naar het scherm. In het begin voelt dit nog behoorlijk onwennig, doordat je nogal eens naast het scherm zult wijzen, maar uiteindelijk lijkt de Metroid Prime-serie gemaakt voor de Wiimote.

De nieuwe besturing geeft echter niet genoeg meerwaarde aan de trilogie om bezitters van alle losse delen aan te moedigen om ook deze bundel te kopen. Mis je echter een of twee games in de serie, of heb je deze klassiekers links laten liggen, dan is de Metroid Prime trilogie misschien wel de beste koop die je dit jaar in de winkel kunt vinden. De drie delen houden je makkelijk meer dan honderd uur zoet en blijven zelfs jaren na release alle drie must-haves. Dit is een pakket dat je niet snel voorbij ziet komen.