Heroes over Europe

Wat weet men over vijfhonderd jaar nog van de Tweede Wereldoorlog? De miljoenen doden of de bijna even grote hoeveelheid games die erop zijn gebaseerd? Als het zo doorgaat, waarschijnlijk het laatste. Ubisoft komt met Heroes Over Europe: een nieuwe toevoeging aan het murw geslagen onderwerp.

Heroes Over Europa focust zich op de luchtgevechten in vier geallieerde campagnes gedurende de Tweede Wereldoorlog. Je komt in de sfeer door de menu's in de stijl van reclamedrukwerk uit de veertiger jaren en propagandistische tussenfilmpjes. Een vrij luchtige sfeer, want in Heroes over Europe gaat het er niet heel serieus aan toe. Je hoeft geen cockpit-camera en al helemaal geen realistische physics te verwachten. We hebben het hier immers over een arcadegame. Eentje met gebreken, helaas.

Missies

Het grootste deel van de tijd ben je bezig jagers en bommenwerpers uit de lucht te schieten, tussendoor mag je af en toe zelf gronddoelen bombarderen. Uitdaging genoeg, zou je zeggen, maar dit is allerminst waar. In plaats van het neerschieten van je tegenstander uitdagend te maken, heeft Ubisoft gemeend de game uitdagender te moeten maken door de hoeveelheid vijanden te verhogen. Telkens moet je dezelfde handelingen voltooien om de voorspelbare AI van de tegenstander te slim af te zijn. Als je enige vrijheid zou krijgen bij het voltooien van de missiedoelen, dan zouden we daar in een arcadegame nog mee kunnen leven. In Heroes Over Europe wordt echter van je verwacht één ding tegelijk te doen. En vaak ook nog eens binnen een bepaald tijdsbestek.

Vormen de bommenwerpers een serieus probleem voor de stad Londen, dan is het onmogelijk de escorterende jagers te selecteren en daar achteraan te gaan. Je zult eerst de bommenwerpers moeten aanpakken, ook al kan het strategisch interessant zijn om de Messerschmitts die je met kogels doorzeven eerst op te ruimen. Pas als de bommenwerpers zijn neergeschoten, kunnen ook andere tegenstanders worden geselecteerd.

Het is noodzakelijke om iemand te selecteren, omdat je anders de camera niet op de vijand kunt locken om hem te zien hij zich buiten je gezichtsveld bevindt. De vrij te bewegen camera is door zijn lompheid niet praktisch om hiervoor in te zetten. Hier komt bij dat veel van de missies tijdslimieten kennen. Geregeld moet je een missie overnieuw beginnen omdat een vriendelijk doelwit wordt vernietigd, voordat je alle vijanden hebt neergeschoten. De reden hiervoor is weer die verdomde Messerschmitts die je telkens van je moet afschudden. Dit soort missies getuigt van een gebrek aan visie en creativiteit.

Om de gameplay een beetje extra pit te geven heeft Transmission Games de Ace Kill bedacht. Ace Kill het best te omschrijven als bullet time in de lucht. Door je met je dradenkruis nauwkeurig gericht je tegenstander te naderen, wordt een metertje opgeladen die je de Ace Kill laat uitvoeren. Zodra de meter half vol is, kan de Ace Kill knop worden gebruikt om het beeld te vertragen en in te zoomen op de kwetsbare onderdelen van het vliegtuig voor je. Denk hierbij aan de staartschutter en piloot en onderdelen als motoren en brandstoftanks. Hoe verder de meter is gevuld, hoe langer je de tijd hebt om diverse onderdelen kapot te schieten. Jagers zijn in één klap te vernietigen door op hun enige motor te richten, maar enige strategie komt kijken bij het neerhalen van vliegtuigen met meerdere motoren en afweergeschut. Waag je het erop om beide motoren kapot te schieten, maar mis je er één, dan sta je na afloop van de Ace Kill-actie nog steeds oog in ook met een boze boordschutter die je bestookt vanuit een gehavend, maar nog steeds vliegend toestel. Is de boordschutter eerst aan de beurt, dan heb je weer minder tijd om de motoren of brandstoftank te beschieten. Hoewel het op zichzelf een leuke manier is om van je vijand af te komen, blijkt het in de praktijk een overbodige functie te zijn. De tijd die je nodig hebt om je Ace Kill-meter op te laden, had je namelijk net zo goed kunnen gebruiken om je tegenstander op de ouderwets manier uit de lucht te halen. Het sneller opladen van de Ace Kill-meter had dit probleem opgelost.

Als je gegadigden kunt vinden, is er online nog enig vertier te vinden. In een aantal op deathmatch en team deathmatch-gebaseerde gameplayvarianten kan met maximaal zestien spelers tegen elkaar worden gespeeld. Het gebrek aan instelbare opties beperkt de ervaring echter wel. Er is geen echte limiet op de prestaties van de te gebruiken vliegtuigen, dus je zult al snel zien dat iedereen kiest voor het beste en meest wendbare vliegtuig. De balans is een beetje zoek.

Behalve het effect van de zon die in de lens glinstert, weet Heroes over Europe grafisch niet te overtuigen. Het is zeker geen lelijke game, maar weet zich ook niet te onderscheiden. Vooral de omgevingen vallen tegen. De grondtextures zien er ongedetailleerd uit, de bebouwing is simpel. Toch weet de game door een aantal grootschalige luchtgevechten tijdens enkele historische momenten te imponeren. De combinatie van het grote aantal vliegtuigen en de vele situaties in de lucht zorgen daarvoor. Positief puntje is hierbij ook dat het dialoog tijdens de missies zeer vermakelijk is. Het is niet zozeer dat je daardoor in het spel gezogen wordt, maar het zorgt door de stereotype personages en leuke one-liners geregeld voor een glimlach.