Need for Speed: Shift

Ongeveer twee maanden na het zeer teleurstellende Need for Speed: Undercover kondigde Electronic Arts Need for Speed: Shift aan. Het zal de uitgever niet verbaasd hebben dat op dat moment de animo voor deze titel niet erg hoog was. Toch gloorde er licht aan de horizon; de titel zou namelijk gemaakt worden door de GTR2 en GT Legends-ontwikkelaar Slightly Mad Studios. Onze hoop is niet voor niets geweest, want amper driekwart jaar na de aankondiging van Shift kunnen we concluderen dat de Need for Speed weer helemaal terug is!

Bekijk ook de videorecensie Need For Speed: Shift

Laten we meteen een misverstand uit de weg ruimen: Shift is absoluut geen Racedriver Grid-kloon. Verre van zelfs. Grid zal zeker als inspiratie gediend hebben tijdens de ontwikkeling, net als zoveel andere goede racegames trouwens, maar de ontwikkelaar heeft er duidelijk ook een eigen draai aan gegeven. De game valt nog het beste te omschrijven als een soft simulation race. Dat wil zeggen: er zijn veel gameplayelementen die erg dicht bij de realiteit liggen en behoorlijk lastig zijn, maar hier en daar heeft Slightly Mad Studios – voorheen bekend onder de naam Blimey! Games – zich een klein beetje (artistieke) vrijheid veroorloofd om de game wat meer speelbaar te maken.

Zo is de opzet van Shift bijvoorbeeld niet echt realistisch. Je krijgt vier Tiers en het Need for Speed World Tour-evenement voorgeschoteld, die elk weer zijn onderverdeeld in verschillende racetypes en toernooien. De racetypes bestaan uit de bekende Time Trials, Duel (twee redelijke gelijkwaardige wagens vechten het uit), Hot Lap, Drift, Eliminator (de laatste valt af) en de gewone races. De vijf klassen verschillen uiteraard qua moeilijkheidsgraad en het type auto's waarmee gereden wordt. Om de laatste klassen echter vrij te spelen, hoef je in verhouding maar een klein gedeelte van de voorgaande Tiers te halen. Spelers kunnen al vrij snel tussen veel verschillende racetypes kiezen en er is niet echt sprake van een degelijke opbouw. Hier is dus duidelijk voor een wat meer 'casual' aanpak gekozen.

Racegevoel

Het racen zelfs is echter alles behalve casual. We durven zelfs wel te stellen dat het racegevoel in Need for Speed Shift zich kan meten met die van de top in het genre. Sta je eenmaal op de baan in een Bugatti Veyron of een Pagani Zonda R dan weet je meteen wat we bedoelen. De wagens reageren zeer precies op je bewegingen en laten zich sturen zoals ze dat in het echt ook zouden doen. De tijd dat je in een Need for Speed-game zowat iedere bocht met je handrem nam, of juist zonder te remmen, is voorbij. In Shift is het besturen van je wagen een uiterst precies werkje. Iets teveel gas in de bocht en je auto breekt uit. Iets te weinig rem en je staat zo tegen de vangrail aan.

Ze hebben het zelfs zo precies gemaakt dat het onderdeel Drift bijzonder moeilijk is, vooral voor minder ervaren spelers. De wagens zijn in dit onderdeel zo fijn afgesteld, dat je al moeite hebt om ze op het rechte stuk in bedwang te houden. Hierdoor zal dit onderdeel waarschijnlijk het minst populair worden, omdat je bij lange na niet alles hoeft te spelen om het ultieme Need for Speed World Tour-kampioenschap te halen. De voldoening voor de doorzetters die na uren en uren oefenen wel een foutloos Drift-parkoers afleggen, zal daarom alleen maar groter worden.

Een schoolvoorbeeld

Tijdens het rijden wordt het racegevoel extra versterkt door de aanwezigheid van een uitmuntende cockpitview. Een cockpitview die als schoolvoorbeeld zou moeten dienen voor alle andere racegames. De kijkhoek is goed, je spiegels zijn duidelijk zichtbaar en nooit heb je het gevoel dat je blikveld onoverzichtelijk wordt. Tijdens het rijden bibbert de camera constant, waardoor het lijkt alsof je echt last hebt van de zware G-krachten. Bij hoge snelheden wordt het scherm wazig en dat is voldoende om jou het idee te geven dat je daadwerkelijk met 300 kilometer per uur over het asfalt raast. En het werkt, want nog niet vaak hebben we in een racegame zo'n ontzettend gevoel van snelheid ervaren.

De wagens zijn op hoge snelheden nog verrassend goed te besturen en datzelfde geldt wanneer je een bocht neemt. De makers hebben dus duidelijk nagedacht over hoe moeilijk ze Shift wilden maken en besloten om de game net een beetje toegankelijk te houden voor gamers die maar weinig simulatieracers hebben gespeeld. Houd je wel de juiste lijn aan en ga je op het goede moment in de remmen, dan ben je uiteraard wel een stuk sneller dan spelers die wat rauwer met hun auto omgaan.

Genoeg te verdienen

Toch hoef je jezelf geen zorgen te maken, als je niet zo'n nette rijder bent. Om het racen in Shift op elk moment uitdagend te houden, hebben de makers een skill-systeem bedacht. Het systeem baseert zich op twee uitersten in racegedrag: agressie en precisie. Door bepaalde acties tijdens het racen te maken, zoals inhalen met of zonder je tegenstander te raken, bochten precies of juist driftend te nemen, verdien je vaardigheidspunten. Je hoeft dus geen perfecte rijder te zijn om in Shift aan punten te komen. Met de verdiende punten kun je vervolgens meer extra's vrijspelen zoals nieuwe velgen, meer geld of nieuwe races.

Tijdens de races is het ook belangrijk om je niet alleen op een podiumplek te richten. Behalve in één tegen één races, krijg je altijd een paar doelstellingen mee. Die kunnen variëren tussen het behalen van duizend punten, het rijden van een foutloze ronde of het maken van een vier seconden durende drift. Voor alle behaalde doelstellingen en een podiumplek krijg je sterren. Sterren waarmee je uiteindelijk de volgende Tier en de bijbehorende auto's vrijspeelt. Door het skillsysteem en de sterren rijd je eigenlijk nooit voor spek en bonen mee. Zelfs verloren races kunnen de nodige beloningen opleveren en hierdoor blijft iedere race de moeite van het uitrijden waard.

Tot in detail uitgewerkt

Vergeleken met andere simulatieracers zoals Gran Turismo en Forza Motorsport heeft Shift niet zo bijster veel keuze in speelbare wagens. Ongeveer zestig snelle, en minder snelle auto's zijn voorhanden en dat is in vergelijking met de concurrentie een beetje een tegenvaller. De wagens die er zijn, behoren echter wel tot de beste die de racerij te bieden heeft. We noemden al eerder de Pagani Zonda en de Veyron, maar ook de Murciélago, McClaren F1, Nissan 350 GT-R en nog wat ander snel spul maken veel goed. Vooral omdat iedere auto tot in detail is afgewerkt.

Zo is niet alleen de cockpit tot in de puntjes afgewerkt, het motorgeluid en het uiterlijk van de wagens mogen er ook wezen. Alles ziet eruit alsof het zo van een circuit af is geplukt. Sommige wagens glimmen in de zon, andere zijn besmeurd met stukjes zwart rubber en hebben overal krassen zitten. De omgeving is mogelijk nog mooier vormgegeven en dan vooral de fantasiecircuits in Londen, de Grand Canyon en Tokio. Het ene moment scheur je rakelings langs rijen met zeecontainers, het andere moment vergaap je jezelf aan vreemd gevormde rotsblokken in een dorre woestijn. Rond de circuits is het bovendien een bedrijvigheid van jewelste. Overal zie je mensen met vlaggen wapperen en soms zie je een helikopter of zelfs een vliegtuig overvliegen. En nooit stoort dit alles, maar draagt het juist bij aan de sfeer van het spel.

Online heeft het spel ook nog het nodige te bieden. Je kunt kiezen uit de standaard races, maar Shift voorziet ook in een interessante Duel-modus. Hierbij is het de bedoeling dat je omhoog kruipt in toernooien, waarbij je steeds een ongeveer gelijkwaardige tegenstander treft. De computer kiest iedere ronde een wagen uit en dan is het aan jou om te laten zien dat jij de beste bent. Uitgebreid is de online-modus echter niet, dus dit opgeteld bij de snel vrij te spelen carrièremodus, maken van Shift geen game die je volgend jaar nog speelt.

Bekijk ook de videorecensie van Need for Speed: Shift