Blood Bowl

De bordspellen van Games Workshop dienen vaak ter inspiratie voor computergames. Meestal wordt alleen het universum of het basisprincipe overgenomen, zoals bij de Warhammer 40.000-games. De nieuwe Blood Bowl-game van Cyanide Studios is echter een rechtstreekse overzetting van bordspel naar computergame. Voor Blood Bowl-fans is dit ongetwijfeld de enige juiste aanpak. Voor gewone gamers die ook eens willen proeven van het ruige, tactische, op American Football-geïnspireerde turn-based strategiespel, had men beter de andere aanpak gekozen.

De Blood Bowl-game doet weinig moeite om het bordspel voor nieuwkomers toegankelijk te maken. Een halfbakken tutorial lijkt schier willekeurig wat dingen over het spel uit te leggen, zonder daartussen de verbanden duidelijk te maken. Je wordt meteen verveeld met zeer gedetailleerde informatie, terwijl de basisbeginselen van het spel op dat moment nog lang niet duidelijk zijn. En dan houdt de tutorial ineens op en word je doorverwezen naar de handleiding en het regelboek om het zelf verder uit te zoeken. Of je schrapt alle afspraken van de dag en slaat aan het experimenteren.

Een goede manier om kennis te maken met een game is de campagne: lekker rustig beginnen en spelenderwijs steeds nieuwe functionaliteiten vrijspelen. Zo gaat dat in ieder geval in de meeste games, maar niet in Blood Bowl. Al meteen bij aanvang van de campagne mag je eigenhandig een team samenstellen, waarbij je rekening moet houden met de talrijke eigenschappen van de individuele spelers. Terwijl je je door de zeer onoverzichtelijke, onlogische en inconsistente menuschermen worstelt dien je vragen te beantwoorden waarvan je geen idee hebt wat ermee bedoeld wordt. Tig schermen verder mag je eindelijk aan je eerste wedstrijd beginnen.

De kans dat je bij die eerste wedstrijd direct door zult hebben hoe alles werkt, is ook onwaarschijnlijk. Iconen en afkortingen worden niet toegelicht, gebeurtenissen lijken geheel willekeurig plaats te vinden en om het minste of geringste is je beurt voorbij. Het zal heel wat potjes vergen voordat je doorkrijgt hoe je kansen naar je hand kunt zetten, risico's afdwingt bij de tegenstander en ontdekt welke opstellingen geschikt zijn voor welke situatie. Maar na vele uren investering, begint het zich eindelijk terug te betalen in spelplezier.

Touchdown

Blood Bowl is een variant op American Football, zij het met het standaardpakket fantasyfiguren zoals mensen, orks, dwergen en trollen. Er is één bal in het spel en het is de bedoeling die bal bij de tegenstander achterin het speelveld te krijgen. Zodra je de bal hebt bemachtigd kun je ermee lopen of hem gooien naar een teamgenoot. Tegenstanders zullen proberen je bal weer af te pakken door je aan te vallen of je route naar de achterlijn te blokkeren.

Net als het bordspel is de Blood Bowl-game turn-based. Je verzet dus om de beurt met je tegenstander je manschappen. Het turnover-principe vormt de spil in de spelformule. Bij elke actie die fout gaat, of het nu een aanval is, een worp of simpelweg het oprapen van de bal, zal de beurt naar de tegenstander gaan. Het is hierbij belangrijk om de risico's zo klein mogelijk te houden en aan het begin van je turn als eerste de acties te doen met een laag risico. Risico's verklein je door bijvoorbeeld de speler die je aanvalt door meerdere van jouw spelers te omringen. Hoe groter je overmacht, hoe meer dobbelstenen je mag gebruiken voor de aanval en hoe groter de kans dat je een positief resultaat rolt.

Eenmaal je de spelregels goed door hebt, wordt Blood Bowl een bijzonder leuk spel. Dat is niet zozeer de verdienste van deze overzetting van Cyanide, als wel van de sterke spelregels van het oorspronkelijke bordspel. Het spel slaagt er namelijk niet in een meerwaarde te vormen ten opzichte van het bordspel. Het speelveld is vaak onoverzichtelijk, het spel wordt continu onderbroken door steeds weer dezelfde meldingen en de algehele interface, zowel tijdens het spelen als tussen de rondes door, is rommelig en weinig efficiënt.

Visueel ziet Blood Bowl er aardig uit. De monsters ogen mooi en ook de arena's waarin je speelt zijn met veel oog voor detail ontworpen. Je speelt echter het gros van de tijd vanuit een hoog bovenaanzicht, waardoor je vrijwel niets merkt van al die mooiigheid. De verschillende spelertypes zijn vanuit dat standpunt nauwelijks te onderscheiden en wanneer er veel op een kluitje staan, gaat het overzicht verloren. Ook zijn de ondergronden in sommige arena's te rommelig, waardoor je spelers slecht van elkaar te onderscheiden zijn. De graphics zijn dus weliswaar mooi, maar staan niet in dienst van het spel.

De Blood Bowl-game laat eigenlijk op elk vlak gebrek aan visie zien. Zo heeft iemand bij Cyanide waarschijnlijk voorgesteld dat het leuk zou zijn om een commentator toe te voegen. Vervolgens zijn er tien zinnetjes ingesproken die tijdens het spelen continu herhaald worden. Het commentaar heeft nooit betrekking op wat er in het spel gebeurt. De opmerkingen zijn compleet willekeurig en ook nog eens tenenkrommend, ook al zijn ze grappig bedoeld. Ook de real-time speloptie voelt echt als iets wat er op het laatste moment is bijbedacht. Het is chaotisch en hoe het precies werkt wordt nergens goed uit de doeken gedaan. De tutorial ervan bestaat uit vier zinnetjes die werkelijk niets verduidelijken.

Ook de campagneopzet mist visie. Je moet steeds deelnemen aan ellenlange competities en krijgt slechts mondjesmaat geld en verbeteringen voor je eenheden. Hierdoor heb je weinig gevoel progressie te maken en aan een echt sterk team te werken. Ook het feit dat je spelers maar tijdelijk contracteert, werkt niet echt mee in het gevoel dat je een eigen team bouwt. De verschillende nieuwe vaardigheden die je toekent aan je speler, zijn daarbij van zo weinig impact dat je echt een heel aantal vaardigheden moet combineren om echt sterkere spelers te krijgen.

Online het sterkst

Blood Bowl is het sterkst wanneer je een competitie aangaat met menselijke tegenstanders. Dit kan onder andere via een lokaal netwerk of om de beurt op één computer. Vooral de online spelmogelijkheden zijn bijzonder uitgebreid. Deze laten je een eigen team aanmaken en doorontwikkelen gedurende verschillende competities. Ook hier is de progressie vrij langzaam, maar het lijkt er wel beter op zijn plaats. Daarnaast weet het spel met de online competitie echt een meerwaarde te creëren voor fans van het bordspel, die nu altijd een menselijke tegenstander binnen handbereik hebben.

Maar ook dan blijft de interface waarmee alles wordt gepresenteerd een obstakel. Veel dingen blijven ronduit vervelend of omslachtig. Wanneer je bijvoorbeeld een bod wil doen op een nieuwe speler, moet je al wel zorgen dat je eerst plaats maakt in je team. Mocht het bod niet slagen, dan heb je dus voor niets je vorige speler ontslagen. Wil je voor een wedstrijd wat versterking of hulpmiddelen aanschaffen, dan moet je vooraf precies bepalen hoeveel van je geld je daarvoor wil gebruiken. Mocht je wat overhouden, dan ben je dat kwijt. Het spel zit vol met dit soort rare ontwerpbeslissingen. Waarom zo omslachtig? En dan even over de foute interpunctie in het gehele spel. Elk uitroepteken, vraagteken en dubbele punt wordt voorafgegaan door een spatie. Zoiets triviaals draagt, zeker wanneer je daar gevoelig voor bent, enorm bij aan de slordige uitstraling van het spel.