Erg moeilijk wordt Dark Legend nergens en dat is dan ook meteen het grootste punt van kritiek. De game mist daardoor aan levensduur. Ook is het een beetje apart dat een game die draait om de ultieme slechterik je zoveel goede daden laat doen. Maar wat maakt het ook uit? De tijd die je in Dark Legend steekt ben je lekker bezig met het mollen van je omgeving en vijanden en dat werkt prima. Gecombineerd met goede graphics en prima geluid is dit een erg leuk avontuur voor Wii-eigenaren.
7.0
Minions begeleiden ook leuk op Wii. Nauwkeurige besturing dankzij Wiimote. Audiovisueel van hoog niveau
Erg kort door gebrek aan uitdaging en puzzels. Een game over een slechterik die bijna niets slechts doet?
Overlord: Dark Legend is geen Overlord II die ontdaan is van mooie graphics, goed geluid en een grootse wereld. Het mag dan een Wii-game zijn, maar één ding is het niet: een goedkope, afgeraffelde port zonder alle goede eigenschappen van Triumph Studio's nieuwe game voor Xbox 360 en PlayStation 3. In plaats daarvan is deze game, overigens ontwikkeld door het Britse Climax, een ander spel dat bijna net zo leuk is om te spelen.
Het eerste wat je doet als je net uren hebt besteed met Overlord II en vervolgens Dark Legend in de Wii stopt, is vergelijken. Ook als zo objectief mogelijke journalist kom je er niet onderuit, je bent immers maar van vlees en bloed. Dat krijg je ervan als je meerdere games in dezelfde serie op dezelfde datum uitbrengt. Aangezien Dark Legend op de Wii verschijnt, begin je mogelijk met enkele ongefundeerde vooroordelen.
Omgevingsschilderij
Karige graphics? Nou, niets van dat in Dark Legend. Natuurlijk moet je geen appels met peren vergelijken en Dark Legend tegenover Overlord II zetten. Maar zeker voor wat we gewend zijn op de Wii worden de omgevingen schitterend op het beeldscherm getoverd. Het lijkt een beetje op een grof geschilderd omgevingsschilderij, ruwweg vergelijkbaar met Legend of Zelda: Twilight Princess. De bruine huizen en heuvels, het groene gras en een heldere lucht: het kost je weinig fantasie om je onder te laten dompelen in de verzonnen middeleeuwse wereld van Dark Legend, die overigens speciaal voor de Wii ontworpen is.
Dark Legend heeft compleet hetzelfde spelprincipe als de andere games. Voor je ligt één grote wereld die is opgesplitst in verschillende levels, maar die wel met elkaar in verbinding staan. Je bent wederom een Overlord en je kleine etters genaamd Minions lopen gewillig achter je aan. Je laat ze objecten in de omgeving kapot maken, vijanden aanvallen en puzzels oplossen, terwijl jij van een afstandje toekijkt, of misschien hier en daar een handje meehelpt.
Het uiteindelijke doel van het spel? De meest slechte persoon ter wereld wor… wacht eens even, de Overlord helpt een klein schattig meisje?! Opvallend is dat je eigenlijk helemaal niet zo'n schurk bent in Dark Legend. In de spelwereld stuit je vanzelf op personages die je missies geven. Waar je in de andere games probeert het leven van alles en iedereen zo zuur mogelijk te maken, is dit in Dark Legend niet het geval. Hier help je dorpsbewoners gewillig met het opruimen van bandieten en een klein meisje die op weg is naar grootmoeders huis met het doorlopen van een eng woud. Zo'n donkere legende is deze game dus niet. Maar aangezien missies meestal inhouden dat je in een nieuw gebied komt en daar het einde van bereikt, terwijl je je Minions vijanden laat doden, verandert dit verder niets aan de gameplay. Het is gewoon een beetje vreemd om de goedzak uit te hangen met iemand die er uit ziet als een schurk.
Ontploffende Minions
De gameplay blijft echter tot in de details intact. Ook in Dark Legend heb je vier verschillende kleuren Minions die elk hun eigen sterke en zwakke kanten hebben. Ook hier verzamel je levens van dieren en vijanden die je steeds meer Minions geven om als rijpe kolen uit de grond te trekken. Alleen de besturing werkt anders. Met de Wiimote en Nunchuck in je handen richt je op de persoon of het object dat een pak slaag van je Minions verdient, en druk je op de Z-trigger. Nauwkeuriger kan eigenlijk niet en ergens voelt dit vanwege het aanwijzen ook natuurlijker dan in Overlord II. Uniek in Dark Legend is verder de mogelijkheid een Minion op te pakken, hem flink in het rond te schudden en hem dan tot ontploffing te laten brengen. Zo werk je bijvoorbeeld een houten muur weg. Dit hadden de makers net zo goed niet in de game kunnen stoppen. Het oogt misschien heel grappig, maar je kent het na drie keer wel en het levert niet echt moeilijke puzzels op.
Dark Legend is sowieso niet heel moeilijk en dat is toch jammer. Nergens word je echt uitgedaagd en puzzels gaan niet verder dan je Minions tegen een rots aanduwen zodat ze deze verschuiven. De wereldkaart lijkt in het begin erg groot, maar door het gemak waarmee je er doorheen raast heb je alles binnen de kortste keren gezien. De game stuurt ook wat minder vijanden op je af dan in Overlord II en daardoor heerst er een meer ontspannen sfeer dan in de originele games. Dat hoeft niet erg te zijn, maar nu storm je wel heel snel door de game heen.
Toch spreekt de teleurstelling die volgt nadat je Dark Legend hebt uitgespeeld boekdelen: de game weet je tot die tijd prima te vermaken en dankzij uitstekend ingesproken stemmen (van het niveau van Overlord II) en prima graphics ligt de productiewaarde ook nog eens hoog. Gooi die vooroordelen maar het raam uit.
