Je moet of gek zijn, of blaken van het zelfvertrouwen om vrijwel tegelijk met een gedoodverfde topper, een gelijksoortige game op de markt te zetten. Atari was dit aanvankelijk van plan met Smash Court Tennis 3. Dit tennisspel verschijnt stond amper twee weken na Top Spin 3 gepland, de beste en meest realistische tennisgame tot op heden. Op het laatste moment besloot men toch van dat plan af te zien, en verschoof men het spel naar augustus. Maar we zijn Top Spin 3 nog niet vergeten, dus Smash Court Tennis 3 moet wel van hele goede huize komen, wil het al die mensen opnieuw naar de winkel lokken. Qua aankleding moet Smash Court Tennis 3 direct zijn meerdere erkennen in Top Spin 3. Wat vooral opvalt, is de overduidelijke Japanse oorsprong van het spel. De titel van het spel wordt je toegeschreeuwd bij het opstarten, het navigeren door de menu's klinkt als een vuurgevecht in de arcadehal en de muziek op de achtergrond drijft je tot het uiterste. Niet wat je noemt een goede eerste indruk. Qua spelmodes lijkt het allemaal verder wel in orde. Je kunt een los potje spelen, een carrière doorlopen die hier Pro Tour heet, of een aantal wedstrijden afwerken in de Arcade Mode. Maar voordat we ons aan een serieuze wedstrijd wagen, is het misschien verstandiger om de training te doorlopen. Deze training is vooral erg droog. Je krijgt een tekstuele uitleg over hoe een bepaalde slag uitgevoerd dient te worden en dient dit een paar keer te reproduceren. Het spel gaat er vervolgens vanuit dat je onthouden hebt en ook in de praktijk kunt gebruiken. Wat vooral bijblijft van de tutorial is de herhalende zeemeeuwensample op de achtergrond. Gelukkig heb je in Smash Court Tennis 3 maar vier knoppen en een analoge stick nodig, zodat je uiteindelijk met veel experimenteren spelenderwijs de mogelijkheden ook wel zult ontdekken. Toen ik later terug kwam bij de tutorial, was alles namelijk koek en ei, ook de lessen die ik de eerste keer, vanwege zeemeeuwsamplekrankzinnigheid, nog had doorlopen. Maargoed, dan het spel zelf. Want als je eenmaal lekker aan het spelen raakt, maakt Smash Court Tennis 3 een hoop goed. Vooral de Pro Tour-mode is erg leuk van opzet en laat je een zelfgemaakte tennisser langzaam uitbouwen tot een wereldster. Je neemt deel aan evenementen en toernooien, stijgt op de wereldranglijst, zoekt een partner om mee te dubbelen en probeert met buitenproportioneel lastige minigames sponsors voor je te winnen. Je kunt toernooien kiezen uit een kalender, waarbij je er rekening mee moet houden dat je na een toernooi enkele dagen rust nodig hebt. Start je direct aan het eerstvolgende toernooi, dan verschijn je vermoeid op de baan en mis je de kracht en de snelheid om nog te kunnen winnen. Door het winnen van toernooien stijg je niet alleen op de ranglijst, je krijgt ook ervaringspunten die je kunt gebruiken om de eigenschappen van je tennisser te verbeteren. Wanneer je tegen een aanzienlijk betere, en hoger geplaatste, tegenstander komt te staan, merk je duidelijk dat je op sommige fysieke punten nog tekort schiet. Je moet dus in echte RPG-stijl steeds punten bij scharrelen voordat je echt toernooien kunt winnen. Je komt steeds verder, om uiteindelijk genoeg in je tennisser geïnvesteerd te hebben om door te kunnen stoten naar de top. Wanneer je verder komt, speel je ook nieuwe tenues en andere dingen vrij waarmee je je personage meer naar je hand kunt zetten. En maar goed ook, want waar je standaard uit kunt kiezen is erg summier. Slechts een handje vol kapsels en vier verschillende shirts, waarbij er twee voorzien zijn van een schilderij. Welke tennisser draagt nu een shirt met 'Het meisje met de parel' van Vermeer erop? Ontsla degene die dacht dat dát een goed idee was, meteen maar. Het tennissen zelf is best aardig en laat je goed gebruik maken van de tactische mogelijkheden die de sport te bieden heeft. Toch voelt het, zeker in vergelijking met Top Spin 3, maar stroef en gedateerd aan. De animaties gaan niet vloeiend in elkaar over en zijn stuk voor stuk vooraf gemaakte filmpjes die op een opzichtige manier aan de situatie worden aangepast. Zo schuiven spelers zichtbaar opzij tijdens het afwikkelen van een animatie opdat de bal netjes op hun racket komt, of worden animaties vertraagd of versneld om te zorgen dat de timing correct is. Dit ziet er erg gekunsteld uit en mist de dynamiek en de vechtlust die bij Top Spin 3 wel van het scherm af straalt. Ook buiten de bewegingen van de tennisspelers om is er weinig om van te genieten. De mensen op de tribune zitten stokstijf, maar ook de ballenjongens tonen nauwelijks een teken van leven. De stewards langs de kant zijn dode etalagepoppen, net als de umpire. Ook het geluid zorgt er niet voor dat alles gaat bruisen. Muziek speelt alleen tijdens de herhalingen en is zo zenuwslopend dat ik hem na een aantal potjes uitgezet heb. Telkens wanneer de replay begon, sprong ik op van irritante. Wie heeft dit in vredesnaam kunnen componeren. Wat rest is het geluid van de tennissers zelf, dat is prima, en achtergrondgeluid. Dit laatste is ook weer ronduit ridicuul. Ze hebben voor elke tennisbaan een handje vol misplaatste geluiden gemaakt die elkaar continu afwisselen. Zo is er een tennisbaan waarop je afwisselend een blaffende hond, een wegrijdende motor, een kerkklok, een niet startende auto en een overvliegende helikopter hoort. De kerk luidt soms wel drie keer gedurende een game, en die duren toch echt niet zó lang. Wanneer je het eerste gedeelte van het geluidje hoort, weet je precies wat er komen gaat. Heel vervelend; maar het complete geluid uitzetten was ons toch iets te gortig. Zonder muziek is zo'n game al doods zat. Ook het stadioncommentaar is uiterst beperkt. Zo worden de fictieve namen van tennisspelers niet uitgesproken, maar worden ze gewoon 'computer one' of, als je in Frankrijk speelt, 'ordinateur un' genoemd. Zo wordt je weer lekker met je neus op de feiten gedrukt dat het allemaal maar een spelletje is. Gelukkig worden het handje vol bekende tennissers als Federer, Nadal en Henin wel bij naam genoemd. Eigenlijk is het probleem van Smash Court Tennis 3 vooral dat het achterloopt op de concurrentie. Vrijwel alles doet men zoals dat een paar jaar geleden nog gebeurde. En tennisgames van een paar jaar terug waren toen prima tennisgames. Maar nu schieten ze toch wat tekort, zeker als je het zo expliciet op wil boksen tegen Top Spin 3. Nu verscheen Smash Court Tennis 3 al op de PSP en een eerder deel op de PS2, maar we kunnen ons nauwelijks voorstellen dat men die games als basis heeft genomen voor deze next-gen versie. Toch voelt het wel een beetje zo. Waren er nu maandenlang geen tennistoppers verschenen, dan hadden we Smash Court Tennis 3 misschien nog kunnen aanraden voor de echte fans. Maar de werkelijkheid is net iets anders. Timing kan haast niet slechter.