Terwijl Obscure II op de PlayStation 2, een machine die deel uitmaakt van de vorige generatie spelconsoles, nog te pruimen was kunnen we de steken die ontwikkelaar Hydravision Entertainment op de Wii laat vallen niet langer door de vingers zien. Grafisch middelmatig in combinatie met overduidelijke schoonheidsfoutjes en een besturing die vaak onlogisch en omslachtig aanvoelt hebben als gevolg dat Obscure II voor de console van Nintendo de minst leuke versie is geworden.
4.0
Verhaal neemt zichzelf niet al te serieus. Mogelijkheid om met twee op pad te gaan. Noemenswaardige soundtrack
Teveel schoonheidfouten duiken te vaak op. Besturing niet altijd even logisch. Grafisch veel te flets
Met het gruwelijke en verdomd enge
Condemned 2: Bloodshot nog vers in het achterhoofd stop ik Obscure
II, een spel dat eveneens tot doel heeft spelers de stuipen op het
lijf te jagen, in de Nintendo Wii. Meer dan een half jaar geleden
deed zich een vergelijkbare situatie voor, al verdween het blinkende
schijfje toen nog in mijn goede oude PlayStation 2. Benieuwd of
Hydravision Entertainment de extra ontwikkeltijd ten volste heeft
benut om van Obscure II voor de Wii iets moois te maken.Het eerste wat opvalt is dat het spel
er nog steeds hetzelfde uitziet als zes maanden geleden, wat niet
bepaald in het voordeel van de Wii-versie werkt. De ontwikkelaar had
best wat meer kleur mogen toevoegen, of ten minste enkele opvallende
foutjes kunnen weghalen. Zo bewegen de personages nog steeds
verschrikkelijk houterig, kloppen sommige schaduweffecten voor geen
meter en lijkt het alsof de dialogen helemaal niet gelijk lopen met
de bijhorende gezichtsuitdrukkingen, vergelijkbaar met een slecht
ingesproken Japanse film. Opvallend is wel dat de muziek die vaak erg
opvallend aanwezig is nog steeds knap klinkt en perfect past bij de
sfeer van het spel. Hoge koorstemmen en onheilspellende deuntjes die
dreigen in je hoofd te blijven rondspoken zijn geen uitzondering,
waarvoor hulde.
De vergelijking met een bioscoopprent
kan overigens nog verder doorgetrokken worden. Obscure II kent
namelijk de opbouw van een typisch Amerikaanse tienerfilm, compleet
met oneliners doorspekt met overduidelijke clichés en foute,
puberale humor. Bovendien maak je gedurende het spel kennis met een
groepje ontzettend eendimensionale personages, zoals de gespierde,
domme voetbalfreak, de Aziatische computernerd en de blonde bimbo.
Ook de verhaallijn is eerder lachwekkend dan angstaanjagend te
noemen: een hoopje studenten snuift een vreemd goedje op, krijgt een
verontrustende droom en wordt daarna wakker in een campus waarin
zowat iedereen een monster is geworden.
Dat de verhaallijn kant nog wal raakt
is verder geen doodzonde, als je het spel maar op de juiste manier
bekijkt. In een B-film maakt de foute sfeer net deel uit van de
charme, en dat is ook het geval in Obscure II. Dit neemt echter niet
weg dat we de andere aspecten van het spel niet serieus moeten
bekijken. Zo heeft de game duidelijk te kampen met
besturingsproblemen, iets wat we een half jaar geleden ook merkten
toen we de game op de console van Sony speelden.
Obscure II laat zich volledig besturen
met de Wiimote en Nunchuck. De eerste moeilijkheden komen al boven
water eens je het camerastandpunt manueel wilt aanpassen. Dit kan
enkel gedaan worden door de cursor, die je bedient met de Wiimote,
naar een hoek van het beeld te bewegen waardoor de camera mee zal
draaien. Het is in het verleden al gebleken dat dit geen al te beste
methode is en ook in Obscure 2 is het bijstellen van je gezichtsveld
een onhandige onderneming.Wat eveneens nogal onlogisch aanvoelt
is de manier waarop je met vuurwapens moet schieten. In plaats van
gewoon op monsters te mikken en te schieten met de knop aan de
onderkant van de Wiimote, hebben de makers van het spel het systeem
lekker verwarrend gemaakt. Voordat je kunt beginnen knallen moet je
je cursor op je doelwit plaatsen, op een knop drukken om je pistool
ernaar te richten, en dan pas is het mogelijk om je vuurwapen te
gebruiken. Waarom niet gewoon mikken en knallen? Onnodige
complexiteit is nooit goed, zelfs niet in een spel dat je eigenlijk
van het begin af aan niet al te serieus moet nemen.
Verder zijn er nog een paar dingen die
een loopje nemen met de logica. Zo moet je om bepaalde handelingen
uit te voeren vaak met de Wiimote schudden om ze uit te voeren. Leuk
zou je denken, was het niet dat de ontwikkelaar je zelfs voor de
meest simpele acties als een bezetene met de controller laat zwaaien.
Het schudden heeft zelfs vaak niets te maken met hetgeen je in het
spel aan het doen bent. Op en neer bewegen met de Wiimote om een
batterij op te laden of om over een ravijn te springen, ik blijf het
gek vinden.Wat Obscure II wel nog steeds redelijk
uniek maakt is de mogelijkheid om samen met een vriend op pad te
gaan. Op elk moment kan een tweede speler je een handje komen helpen
door een controller in de hand te nemen. Het leuke is dat een
heleboel puzzels enkel opgelost kunnen worden met z'n tweetjes. Heb
je echter geen maatje in de buurt, dan neemt de computer de controle
van je handlanger over. In dat geval is het regelmatig nodig dat je
bewust van personage wisselt om van zijn of haar unieke vaardigheden
gebruik te maken. Wil je snel wat monsters neerhakken, dan kies je
best voor de spierbundel. Is het daarentegen nodig om een
elektronisch slot te kraken, dan moet je het Aziatische meisje
gebruiken. Dit alles kan echter niet voorkomen dat Obscure II voor de
Wii de middelmaat niet kan overstijgen.