Overzettingen tussen platformen die technisch redelijk ver uit elkaar liggen, lopen niet zelden slecht af. Wanneer het oorspronkelijke platform krachtiger is dan het platform waar naartoe geport wordt, moeten er concessies gedaan worden die vaak af doen aan het oorspronkelijke concept. Wanneer het bronplatform duidelijk zwakker is, dan zal het spel op het krachtigere platform gedateerd aanvoelen. Dit laatste is het geval met Ratchet & Clank: Size Matters op de PS2, een spel dat zijn PSP-afkomst niet weet te verbergen. Voor de PSP was Size Matters, Klein is Fijn in het Nederlands, nochtans een uistekende titel. De kenmerkende gameplay van de PS2-versie werd vrijwel heelhuids overgezet naar de PSP. De talrijke upgradebare wapens, de diverse minigames, de geschifte vijanden en een leuk verhaal, alles was in de PSP-versie aanwezig. Pas wanneer je het spel vervolgens weer terug ziet op de PS2, merk je pas hoeveel concessies er eigenlijk gedaan zijn. De omgevingen zijn kleiner en benauwder en stukken minder gedetailleerd, het spel is rechtlijniger en de missies zijn korter. In plaats van dat het spel aanvoelt als de vijfde game in de Ratchet & Clank-reeks, weet het op technisch vlak niet eens het eerste deel te evenaren. Vooral de grafische achteruitgang is opvallend. Wanneer Ratchet in de tussenfilmpjes in close-up in beeld komt, zijn de pixels te tellen. Ook heb je veel minder overzicht doordat de camera veel dichter achter Ratchet lijkt te staan. Zeker wanneer je het spel niet in breedbeeld speelt, zie je nauwelijks nog wat je aan het doen bent. Het geluid is ook een flinke stap terug en klinkt veel doffer dan voorheen. Wat wel een pre is, is dat alle stemmen in het Nederlands zijn ingesproken. Dit maakt het spel een stuk toegankelijker voor jonge gamers. Wat wel is verbeterd ten opzichte van de PSP-versie, is de besturing. Doordat je nu wel de camera kunt besturen met de andere analoge stick, val je wat minder vaak onverwachts in een ravijn. Toch wil het nog wel eens gebeuren dat je door de slechte positionering ervan, zomaar in een afgrond dondert. Toch is de PS2-versie een stuk makkelijker dan het origineel. Stukjes waar ik in de PSP-versie nog vol frustratie doorheen speelde omdat ik continu in afgronden viel, wist ik nu in één keer zonder tegenslagen te behalen. Waar men wel wat aan had mogen doen, is het checkpoint-systeem. Je wordt namelijk teruggezet met de wapens die je had toen je stierf. Vaak heb je dan juist je heel wapen leeggeschoten, waardoor je zonder kogels verder mag spelen of een eind terug moet lopen naar een ammunitieverkooppunt. Size Matters heeft op zich ingrediënten om een uitstekende Ratchet & Clank-game te worden. Er zijn opnieuw verschillende kleurrijke planeten, diverse minigames, een leuk verhaal met nieuwe geschifte personages en enkele nieuwe gameplayelementen die de spelformule wat nieuw elan hopen te geven. In Size Matters komt onder andere de Sprout-O-Matic voor het eerst om de hoek kijken, een plantenspuit waarmee je levende planten naar een zandbak kunt dirigeren. Deze planten groeien daar uit tot een nuttig voorwerp, zoals een katapult of een ladder. Op zich werkt de Sprout-O-Matic best grappig, maar een wezenlijke verandering in de gameplay brengt het niet met zich mee. Wel een leuke afwisseling zijn de stukjes waarin je als Clank speelt en kleine robotjes opdrachten kunt geven, maar dit is onderhand niet meer dan een vast onderdeel van de reeks. De minigames zijn dit keer ook niet zo sterk als in eerdere delen. Waren bijvoorbeeld de races in eerdere Ratchet & Clank-delen haast games op zich, het racegedeelte in Size Matters is door de bizarre overgevoelige besturing en het complete gebrek aan snelheid eerder een marteling dan een plezier om te spelen. De stukjes waarin je met Mega Clank door de ruimte vliegt, zijn soms zo chaotisch dat je het beste gewoon rondjes kunt blijven bewegen terwijl je de schietknop ingedrukt houdt. Jammer, wat de minigames waren in eerdere Ratchet & Clank-titels juist een uitstekende afwisseling. Dit minpunt gold overigens ook al voor de PSP-versie. Het grootste probleem van Size Matters op de PS2 is dat het geen bestaansrecht heeft. De technische probleempjes zijn nog te overkomen wanneer het spel een gat in het PS2-portfolio zou vullen of met nieuwe, frisse gameplay over de boeg kwam, maar na vier Ratchet & Clank-delen is daar geen sprake van. Ook de multiplayer weet geen potten te breken. Capture the Flag met zijn tweeën werkt gewoon niet omdat je eigenlijk alleen maar achter elkaar aanloopt. Voor iedereen die nog geen Ratchet & Clank-game heeft gespeeld op de PS2 is veel beter af bij een van de eerste drie delen, met name deel twee en drie, of bij Ratchet & Clank Future op de PS3. Ben je een echte Ratchet & Clank-fan en heb je geen PSP in je bezit, dan zou je nog eens naar Size Matters kunnen kijken. Ook gamers die niet zo goed Engels kunnen zullen met Size Matters misschien de beste aankoop doen, omdat de Nederlandse vertaling het verhaal een stuk makkelijker te volgen is. Voldoe je niet aan deze profielen, dan is er geen enkele reden om Size Matters in huis te halen. Niet omdat het nou meteen zo'n slecht spel is, want het is bij momenten best leuk, maar omdat er zoveel beter te krijgen is.