De jeugd van tegenwoordig zit veel te veel binnen. In plaats van lekker op straat te voetballen, sluiten de jonkies van tegenwoordig zichzelf binnen op met een spelcomputer. Zelfs voor het buiten op straat voetballen heeft EA een variant bedacht die je lekker binnen met een controller in je handen kunt doen. We hebben het hier over FIFA Street en we zijn alweer bij deeltje drie aanbeland. FIFA Street 3 draait om het traditionele pleintjesvoetbal, maar dan in het kwadraat. Waar normaal op straat een panna de grootste vernedering is en je voor een lekkere trap in de goal een compliment krijg, kun je op de spelcomputer salto's via de muur, omhalen en zweefduiken uitvoeren. De locaties zijn niet zomaar willekeurige pleintjes, maar bijvoorbeeld het dek van een schip of op het dak van een huis op een zonnige locatie. De grafische stijl springt het meest in het oog en kent in deel drie een zeer cartooneske uitstraling. Alle spelers zijn karikaturen en dit past zeer goed bij het overdreven stijltje dat FIFA Street 3 uitademt. Niets dan lof voor de grafische stijl dus. Dit kunnen we echter niet zeggen van de gameplay. In de kern telt de game zoveel mankementen, dat we allerminst overtuigd zijn van de kwaliteiten van FIFA Street 3. Op het eerste gezicht is het gewoon een heerlijke over-de-top arcadetitel. Idiote acties spelen een hoofdrol, en hoe meer succesvolle trucjes je uithaalt, hoe sneller je Gamebreaker-meter zich vult. Wanneer deze eenmaal gevuld is, kun je de Gamebreaker activeren, waarmee je voor korte tijd enorm krachtige schoten op doel af kunt vuren. Dit is dus dé manier om een doelpunt te forceren. Hoewel het concept vermakelijk is, schort het aan de uitwerking. De precisie om je trucjes uit te voeren, ontbreekt vaak en het is in veel gevallen een kwestie van geluk of je met je trucje wel of niet langs een tegenstander komt. Daar tegenover staat dat wanneer je in de verdediging wordt gedrongen, je een nogal goedkope en simplistische manier hebt om de aanvaller tegen te houden. In onze hands-on preview kwam dit ook al naar voren, en de zorgen bleken gegrond.

Met de L2-toets kun je namelijk een verdedigende houding aannemen ten opzichte van de aanvaller en als je dan een tackle inzet, pak je bijna altijd de bal af. Het voelt haast een beetje als valsspelen. Eerst sprint je naar de aanvaller toe, vervolgens gebruik je L2 en dan pak je de bal af. Je gewone tackles (blokken met kruisje, harde ingreep met vierkantje) zijn veel minder succesvol zonder de L2-knop. Het nadeel van L2 zou moeten zijn dat je minder mobiel bent, maar als je een sprintje trekt en vervolgens kort met de L2-knop ingedrukt een tackle maakt, kun je dit zeer simpel omzeilen. Een groot teken van onbalans dus. Een ander structureel minpunt is verbonden aan het singleplayergedeelte van de game. Via negen toernooien van elk een aantal potjes, kun je de verschillende straatvoetbalteams ontgrendelen. Hoewel je vaak simpel kunt winnen doordat de tegenstander geen enkele moeite doet om doelpunten te maken, of tenminste vaak toevallig misschiet, wordt de game naar het einde toe moeilijker. En dan wordt ook meteen duidelijk waarom FIFA Street 3 op zo'n kunstmatige manier makkelijk is gehouden: het hele idee achter de game kan door het rioolputje worden gegoten in de laatste fase van de singleplayermodus.

Dit vereist uiteraard enige toelichting. Elk van de negen toernooitjes om nieuwe teams te ontgrendelen, kent drie continues. Wanneer je een potje verliest, gebruik je een continue en wanneer al je continues op zijn, moet je helemaal opnieuw beginnen. Die straf is nogal zwaar als je net het laatste potje van een moeilijk toernooi aan het doen bent. Daardoor wordt het, wil je succesvol zijn in het ontgrendelen van de teams, al snel aanlokkelijk om vooral niet te verliezen, in plaats van veel risico nemen om te winnen. Natuurlijk kun je tegenstanders dol proberen te 'trucen' dicht bij hun eigen goal, wat het meeste punten voor de Gamebreaker oplevert. Maar je meeste pogingen worden geblokt, waarna de tegenstander een countermogelijkheid krijgt. Je kunt echter ook je Gamebreaker-meter vullen door risicoloos trucjes uit te voeren op je eigen helft. Dat is echter totaal niet waar FIFA Street 3 om zou moeten draaien, maar het is wel de manier waarop je het meeste kans hebt op succes. In plaats van risico echt te belonen, wordt het afgestraft. En als je alle toernooitjes wilt winnen om alle teams te ontgrendelen, dan ga je op de effectiefste manier spelen. Zeker bij andere spelmodes dan de gewone potjes voetbal komt dit manco aan het licht. Zo zijn er spelletjes waarbij je binnen een bepaald aantal minuten de meeste goals moet maken, als eerste een bepaald aantal Gamebreaker-goals moet maken en ga zo door. Bij dit soort potjes zijn behoudende aanpakken het effectiefste, iets wat eigenlijk nergens op slaat.

Hoe langer je de game speelt, hoe meer je het gebrek aan balans door begint te krijgen. Tegenstanders schieten te vaak mis, verdedigende acties zijn veel te krachtig en dan is er ook nog de keeper. Het eerste grote irritatiepunt van de keeper is de uitworp. Zelfs wanneer je duidelijk met je pookje aangeeft waar de bal heen moet en er een speler vrijstaat, kan het gebeuren dat je keeper de bal in voeten van de tegenstander rolt. Andersom is het werkelijk voorgekomen dat de keeper van de tegenstander de bal drie keer op rij in mijn voeten gooide, waarbij ik drie keer scoorde. Ook is het scoren van goals vaak zeer arbitrair. De ene keer houdt de keeper een schot van superspits Rooney van dichtbij, maar de andere keer gaat een ver afstandsschot de kruising in. Je hebt hierdoor het idee dat willekeur een te grote rol speelt. Nu valt er te beargumenteren dat je een game als FIFA Street 3 helemaal niet zo diep hoeft te analyseren en als enige criterium de fun-factor en de geschiktheid om relaxed met vrienden te gamen hoeft te nemen. Lol zul je daarmee hebben. Maar dat neemt niet weg dat heel veel onderliggende gameplaymechanieken gewoon niet goed in elkaar zitten. Als je niet zo kritisch bent en af en toe een potje wilt 'trucen', dan zul je met FIFA Street 3 geen miskoop doen. Maar verwacht dan niet dat het allemaal even goed in elkaar zit.