F.E.A.R.: Files (X360)

Neem maar van mij aan: ouder worden hoeft écht geen probleem te zijn. Het kan soms zelfs in je voordeel werken. Behalve… als je “F.E.A.R.-engine” heet! Serieus, het originele F.E.A.R. (daterend uit 2005) kon toentertijd prima meekomen met de top en schoot op bepaalde aspecten zelfs zijn concurrenten Half-Life 2 en Doom 3 voorbij. Met name de kunstmatige intelligentie en het gebruik van griezelige grietjes en andere schrikeffecten bleven vele gamers nog lang bij, waaronder bij ondergetekende. Het is dan ook jammer om te zien dat niet alles mooi opgedroogd wordt, want echt waar, F.E.A.R. is schrikbarend lelijk geworden zeg!

Het begin van Extraction Point begint in een kerk: variatie!

Oké, oké, we zijn wat verwend geworden na al die reeks van najaarstoppers die draaien op de geavanceerde Unreal 3.0 Engine, dat kan en mag ik niet ontkennen. Die engine is gewoon de ultieme top op dit moment, niets kan daar nog aan tippen. Dit hoeft echter niet te betekenen dat een spel met een oudere grafische motor ineens slecht is, helemaal niet. Toch zal je zien dat als je F.E.A.R. Files in je Xbox 360 douwt, het gebrekkige wat graphics betreft er van afdruipt. Het ziet er gewoon gedateerd uit en dat is nog een understatement te noemen. Maar matige graphics zijn nog te pruimen als het met de framerate wel goed zit. Welnu, ook daar word je niet vrolijk van. Wat dat betreft heeft F.E.A.R. Files het PS3-kwaaltje. Wat daarmee bedoelt wordt? Ik noem ondermaatse textures, een niet overtuigende belichting, hoekige personages met een polygoontekort en meer van dat soort 'fraais'. Als uitgekauwd kersje op de enorm ranzig taart is er dan nog de eerder genoemde teleurstellende framerate; er hoeft maar íets te gebeuren en het spel schokt als malle. Niet bepaald handig voor een schietspel en allesbehalve wat je zou verwachten van een 'next-gen'-titel eind 2007. Nee, voor de graphics hoef je het spel dus niet aan te schaffen, laat dat duidelijk zijn.

Als we kijken naar de inhoud, dan valt het op dat een groot deel van het op zich zelfstaande pakket (het originele F.E.A.R. heb je niet nodig, maar zit er ook niet in) al eerder verkrijgbaar was. Weliswaar niet op de Xbox 360, maar uitbreiding Extraction Point kennen we natuurlijk al wel van de pc-versie. Deze werd goed ontvangen, zij met de kanttekening dat het wat kort is. Heb je deze uitbreiding al eerder gespeeld, dan is er weinig reden meer over om het nogmaals te proberen, tenzij je een fervent achievementhaler bent. Overigens zijn deze van redelijk makkelijk (knal 30 vijanden af met wapen X) naar ronduit bizar (speel het spel uit zonder je zaklamp ook maar één keer op te laten gaan) tot extreem moeilijk (speel het spel uit op Extreme óf zonder ook maar één keertje dood te gaan). Wil je écht alles eruit halen wat het spel te bieden heeft, dan moet je het spel bovendien nog een paar keer opnieuw spelen. Maar wie heeft daar nou zin in?

Het echte nieuwe komt dit keer in de vorm van Perseus Mandate. De nieuwe uitbreiding biedt een verhaallijn die parallel loopt aan de gebeurtenissen uit het origineel. Zodoende staat een geheel nieuw team en een nieuw hoofdpersonage centraal in het spel. Dit keer krijg je niet alleen met de Replica´s te maken, maar zit het ATC ook op je dak. Kennelijk heeft de regering geen vertrouwen meer in het F.E.A.R-team: iedereen moet worden uitgeschakeld. Lastig, want je moet nou net het ATC Data Center in om gegevens te verzamelen omtrent het Perseus Project (waar Paxton Fettel onderdeel van was). Zoals gebruikelijk heeft een aanvulling een aantal nieuwe wapens en vijanden, ditmaal in de vorm van Nightcrawlers, elite eenheden die flink wat kogels door de kop moeten krijgen eer ze doodgaan. Was je in Extraction Point nog het gejaagde wild, in Perseus Mandate ben je weer als vanouds deel van een team dat infiltreert en uitzoekt wat er gaande is.

Meer F.E.A.R. mag misschien leuk zijn, maar Perseus Mandate heeft hetzelfde probleem als Extraction Point als ook had: het lijkt allemaal zo verdomde veel op het origineel. Ik heb vaak genoeg het idee gehad dat de lui bij Timegate Studios (die de ontwikkeling op zich namen) gewoon hebben lopen kopiëren en plakken, want soms zitten er letterlijk stukken bij die zo uit het origineel zijn gehaald! Hoewel Perseus Mandate wel wat variatie laat zien, vervalt het merendeel weer in lege kantoorpanden, blokkendozen steden en ongeïnspireerde kamertjes. Leuk als je nog nooit in een kantoor bent geweest, maar als je elke dag op kantoor zit, wil je natuurlijk wel wat anders zien als je thuiskomt na het werk en even wilt ontspannen! Alleen de echte kantoorfreaks kunnen hier waarschijnlijk nog lol aanbleven denk ik, want voor de gezellige en kleurrijke omgevingen hoef je het niet te doen in ieder geval!

Om nog even terug te komen op de graphics: één van de speerpunten van F.E.A.R. was het horrorelement, het opgeschrikt worden door dat kleine enge meisje en het hele paranormale. Nu alles gedateerd er uit ziet, is ook gelijk een deel van de spanning weg. Je wéét gewoon wanneer iets gebeurt, want je ziet het mijlenver aankomen. Ook qua levelindeling weet je op den duur waar het zoveelste schrikmoment komt. Het zijn deze dingen die de hele charme van F.E.A.R. ongewild laat verdwijnen. Schrikken doe ik niet meer dus, of het moet komen vanwege de saaiheid en de voorspelbaarheid die dit spel met zich meebrengt.

Helaas, F.E.A.R. Files is een regelrechte teleurstelling. Dit besefte ik pas écht goed toen ik weer eens in één van die nauwe gangetjes rondliep op z'n Gordon Freeman's. Nu ik er toch over nadenk: F.E.A.R. heeft twee aanvullingen, Half-Life 2 heeft twee aanvullingen. Maar daar waar de laatste uitblinkt in inspiratievolle omgevingen, vijanden, verhalen en gameplay, vervalt F.E.A.R. met Perseus Mandate opnieuw in de bodemloze herhaling van kantoorgevechtjes met vervelende klonen. Tip voor de makers van dit spel: kijk nog eens goed naar hoe Valve het heeft gedaan met Episode One en Two, en probeer het dan opnieuw. Een volgende F.E.A.R.-aanvulling in de huidige stijl zou funest zijn voor het eens zo mooie origineel. En dat willen we allemaal toch niet?

Tot slot nog één mooie bevinding: er zijn maximaal 482 spelers (volgens de Leaderboards dan) die dit spel online hebben gespeeld en de meesten hebben het nog geen vier potjes volgehouden. Met een handjevol spelers die het vaker spelen en het gegeven dat er sporadisch maar servers te vinden zijn, kun je F.E.A.R. Files wat betreft de multiplayer maar helemaal afschrijven. Wát een aanfluiting.