Scarface: The World is Yours (Wii)

Games gebaseerd op films, wat moeten we daar toch van denken? Zoals menig gameliefhebber ongetwijfeld weet zijn dit soort spellen, netjes gezegd, vaak niet 'je van het'. Ontwikkelaar Radical  Entertainment heeft het zelfs aangedurfd om van de klassieker Scarface een game te maken. Eind vorig jaar kwamen al een Xbox-, Playstation 2- en PC-versie uit. Wat bleek: het spel was best wel aardig. Nu is er een Wii-versie van Scarface: The World is Yours uitgekomen. Kan Tony Montana ons ook op dit platform vermaken?

Scarface: The World is Yours is eigenlijk geen game gebaseerd op de film. Het is meer een vervolg, hoewel dit ook niet de goede naam is aangezien Tony Montana doodgaat aan het einde van de film. In de game treft de hoofdrolspeler een beter lot: tijdens de aanslag van Sosa en zijn handlangers weet Tony de ontsnappen. Scarface: The World is Yours begint bij deze vluchtpoging, waardoor het bekende “Say ello to my little friend” al snel door je kamer schalt. Wanneer je jouw belagers succesvol weet af te schudden en een kopje kleiner hebt gemaakt, houdt Tony zich voor enige maanden stil in een afgelegen hutje. Alles is hem afgenomen, zijn villa, zijn drugsimperium, zijn geld en zijn reputatie. Met alleen zijn woord en ballen in bezit, weet Tony Montana wat hij moet doen: wraak nemen op Sosa en de wereld weer in handen krijgen.

De wereld betekent in dit geval Miami, dat uit vier verschillende delen bestaat. Bekende gezichten uit de film, zoals de gebroeders Diaz en Gasper Gomez, runnen de gebieden. Tony is geduldig en gaat gebied voor gebied over nemen. Als eerste is het echter zaak om je villa terug te krijgen en na wat geld verdiend te hebben en wat corrupte politieagenten te hebben gesproken is dat snel gepiept. Je kunt je nu gaan richten op Sosa, maar je kunt ook wat zijmissies gaan doen of gewoon wat toeren over de hele map. Zoals je ziet is een link met Grand Theft Auto zo gemaakt. Er zijn echter een aantal essentiële dingen anders aan Scarface: The World is Yours, te beginnen met het feit dat je Tony Montana bent. En Tony Montana heeft trots en eer, zo zal hij dus niet onschuldige mensen om zeep helpen.

Dit betekent niet dat Scarface minder actierijk is als Grand Theft Auto, in tegendeel. Om je gebied uit te breiden kun je de strijd aangaan met de lokale handlangers van de drugsbaronnen, aangegeven met een doodshoofd. Kom je deze tegen dan mag je je wapentuig legen totdat je niks meer ziet bewegen en krijg je een klein percentage van het gebied in handen. Een andere manier is om bepaalde zaken over te nemen, zoals een restaurant of een sigarenwinkel. De eigenaars hebben echter altijd een probleem, maar als jij het voor hen oplost kun je de zaak over kopen. Meestal houdt dit in dat je nog meer onderwereldfiguren het leven mag ontnemen, maar vaak wel op een leuke manier. Toch voelt het zo nu en dan aan alsof je meer van hetzelfde aan het doen bent.

Om aan geld te komen, kun je kleine missies doen, die je vriend Felix voor je regelt. Je moet onder andere mensen beschermen voor een bepaalde tijd, vrachtjes op de gewenste locaties afleveren en bendeleden die zich niet helemaal aan de regels hebben gehouden vermoorden. Deze missies vallen continu in herhaling. Dit is het grote nadeel van Scarface, het repetitieve karakter van de missies. Slaag je in deze missies, dan kun je ook cocaïne gaan verhandelen. Eerst moet je natuurlijk een aantal gram opkopen bij dealers, die Felix voor je opzoekt. Hierna kun je ze op straat verkopen in kleinere porties van 100 gram, natuurlijk met winst. Wanneer je een warenhuis bezit, kun je hele kilo's coke kopen en verkopen, wat het grote geld oplevert.

Dit kopen en verkopen van drugs gaat via eenzelfde soort golfmetertje, dat ook nog op andere manieren in het spel gebruikt wordt. Wanneer je wilt kopen of verkopen verschijnt een ronde meter in beeld. Als je de A-knop induwt loopt de meter vol. Hoe voller hoe beter, maar pas op want ga je te ver of niet ver genoeg, dan gaat de (ver)koop niet door of verkoop je met minder winst.

Een andere locatie waar de meter wordt gebruikt is de bank. Je kunt natuurlijk rond gaan lopen met je bloed- en drugsgeld, beter is het echter om het wit te wassen door het op de bank te zetten. Wil je dit doen dan verschijnt het metertje weer om het percentage van je geld, dat de bank krijgt te bepalen. Maak je het rondje vol dan is dit een laag percentage, maak je meer dan een rondje of is het niet vol genoeg dan kun je flink wat geld kwijt raken aan de bank. Geld dat op de bank staat kun je niet meer kwijtraken, het geld en de drugs die je op zak hebt, raak je kwijt wanneer je bijvoorbeeld sterft. Dit is een leuk systeem en werkt goed, bovendien geeft het een extra sfeer van de corrupte onderwereldpraktijken waarmee Tony zich bezighoudt.

Ondertussen zitten de politie en bendes ook niet stil. Het vermoorden van mensen kan volgens de politie natuurlijk niet door de beugel. En door jou doodgeschoten bendeleden, maken de bendes er niet vrolijker op. Daarom hebben deze organisaties een eigen 'heat-meter'. Als je bijvoorbeeld iemand overhoop rijdt, gaat de politie naar je op zoek. Doe je dit vaker, des te groter de kans dat de politie je tegenkomt en je moet vluchten. Bij de bendes werkt dit ongeveer hetzelfde: vermoord je veel leden dan stijgt de heat van de desbetreffende bende. Gevolg is dat de bendes je sneller aanvallen en belangrijker, dat je minder geld krijgt voor je cocaïne. Deze problemen zijn echter op te lossen door de politie en bendes een flinke afkoopsom te betalen. Hoe meer je betaalt, hoe verder de heat-meters zullen teruglopen.

Maar ook Tony zelf heeft een paar meters om rekening mee te houden. Allereerst natuurlijk een levensmeter, mocht je leven in gevaar komen dan kun je altijd terecht bij verschillende bloedbanken, die voor een kleine vergoeding je weer oplappen. Daarnaast beschikt Tony over een 'balls-meter'. Deze meter loopt vol door dingen te doen, waarvoor ballen (dus durf) nodig zijn. Dingen zoals dealen of bendeleden vermoorden. Extra ballen krijg je als je iemand ook nog even lekker beledigt na hem vermoord te hebben, doormiddel van de taunt-functie.

Is je balls-meter vol, dan heeft Tony er genoeg van gehad en kun je overgaan tot de Rage Mode. Schakel je deze blinde woede in dan verandert het beeld even naar first-person en kijk je vanuit de met bloed doorlopen ogen van Mr. Montana zelf. Voor een paar seconden vertraagt de tijd, heb je oneindige ammo en ben je onschadelijk. Bovendien krijg je voor elke kill wat leven terug. Het tactisch inzetten van deze functie kan het verschil tussen leven en dood betekenen, voor jou en je vijanden.

Het belangrijkste voor Tony Montana is zijn reputatie. Na de inval van Sosa is je reputatie tot een nulpunt gedaald en zul je je weer op moeten te werken, totdat (zoals de titel al aangeeft) de wereld van jou is. Er zijn acht reputatieniveaus, weergegeven als elke letter van het woord Scarface. Aan het begin stel je dus niks meer voor, maar op allerlei manieren stijg je weer in aanzicht. Als je missies haalt zal je reputatie ook stijgen, evenals het bezitten van allerlei zaakjes, zoals een sigarenzaak. Je reputatie groeit ook door het kopen van zogenaamde exotics, die je via een menu kunt kopen. Dit zijn allerlei verschillende dingen zoals huizen, auto's en handlangers en hoe hoger je reputatie, hoe meer je kunt kopen.

Al snel zul je bijvoorbeeld een chauffeur kopen, die je auto voor je neus af komt zetten. Andere handlangers zijn een huurmoordenaar en wapenhandelaar, die voor jou missies uit kunnen voeren. Ook door auto's, boten en allerlei meubels en andere huisartikelen stijg je in aanzien. Met de 'Pimp my Mansion' functie kun je namelijk allerlei spullen, van de as van Mannie tot een astronautenpak, gebruiken om je villa op te leuken. Een leuke extra, maar om Tony Montana nou als binnenhuisarchitect bezig te zien, ik weet het niet. Het grote verschil met de andere versies is natuurlijk de besturing met de Wii-mote en Nunchuck. Met de stick van de Nunchuck beweeg je Tony, terwijl je met de Wii-mote mikt en tegelijkertijd de camera beweegt. Er zijn vier verschillende camera-standen (niet te verwarren met standpunten), bijvoorbeeld een klein mikpunt met langzame draaiing van de camera of breed mikpunt waarbij de camera snel draait. Je kunt dus zelf eentje zoeken wat bij je past. Met het  pijltje naar onder van de D-pad kun je in één keer 180 graden draaien. Met links en rechts wissel je van wapen en omhoog is herladen. Verder kun je met de Z-knop een vijand targetten, waarna je met de Wii-mote verder kunt mikken en hem met B bijvoorbeeld door zijn hoofd, arm of ballen schieten. Deze manier van mikken werkt heel goed en het is leuk dat je zelf kunt kiezen waar je schiet.   Wat natuurlijk leuk is om te doen, en ook nog extra balls geeft, is het beledigen van tegenstanders. Dit kun je doen door de Nunchuck op en neer te bewegen of op A drukken. Waarom de makers ook gekozen hebben om de Nunchuck te gebruiken om te taunten is mij een raadsel, aangezien je de Blind Rage mode inschakelt met het heen en weer schudden van de Nunchuck. Tactisch omgaan met de Blind Rage is van het grootste belang en kan je uit zeer benauwde situaties redden. Helaas gebeurt het meer dan eens dat het schudden óf niet wordt opgepikt óf gezien wordt als taunten en we van Tony de ene naar de andere belediging horen, wat tot nogal frustrerende momenten kan leiden. Hier had zeker beter naar gekeken kunnen worden.   Het geluid van Scarface verdient een aparte vermelding. Hoewel de stem van Tony Montana niet door Al Pacino zelf is ingesproken, lijkt het alsof dit wel het geval is. Reden hiervoor is dat Pacino de betreffende acteur zelf aangewezen heeft, en niet zonder reden. Bovendien zijn de oneliners en gesprekken van Tony zelf en de andere mensen simpelweg geniaal te noemen. Verder scheld Tony dat het een lieve lust is: “You f---ing cock-a-roaches”, “F-ck the f---ing the Diaz brothers” enzovoorts. De soundtrack is heel uitgebreid met niet alleen de Scarface soundtrack maar ook heel wat andere typische jaren '80-muziek en latere nummers van heel wat verschillende genres, van Run DMC tot Johnny Cash. Bovendien zijn de nummers niet alleen te luisteren in de auto maar ook gewoon tijdens het lopen en kun je zelf uit de muziekbibliotheek een nummer kiezen om af te spelen.