Eledees

Eledees was het allereerste spel dat ik speelde op de Nintendo Wii, nog voordat de console in de winkel lag, en was mijn eerste kennismaking met de unieke besturing van de Wii. Die kennismaking was goed, want het spel liet direct zien waar de console om draait. Unieke gameplay en plezier. Eledees is zo'n spel dat op geen enkele andere console zou werken. De spanning was dus groot toen het eindproduct in de Wii-gleuf gleed. Is het spel het wachten waard gebleken? Ja. Tot zekere hoogte.

De Eledees leven al lang bij de mensen en zorgen voor alle energie in de wereld. De mensheid is dus compleet afhankelijk van de kleine beestjes en dat ging vooralsnog goed. In het spel speel je het jochie Kai. Het is een typisch gevalletje van een jongetje dat denkt dat zijn ouders niet van hem houden, dat de hele wereld tegen hem is en dat hij maar aan het rebelleren moet slaan. Een beginnende puber, met een hele irritante stem.

Op een dag slaat de bliksem in en valt alle stroom uit in de stad waar Kai woont. Wat is er met de Eledees aan de hand? Kai's ouders zijn wetenschappers en gefascineerd door de Eledees, dus ze gaan direct weg om in een laboratorium uit zoeken wat er aan de hand is. Kai wordt achtergelaten en voelt zich gefrustreerd. Als hij daarna ook nog eens zijn favoriete televisieprogramma niet kan kijken omdat er geen stroom is, is de ramp compleet. Kai haat alle Eledees en gewapend met zijn vaders Capture Gun zal hij ze stuk voor stuk vangen.

De Capture Gun dient gelukkig niet alleen voor het vangen van Eledees, maar ook als een soort gravity-gun waar we zo van genoten hebben in Half-Life 2. Dit geeft het extreem plezierige effect dat je elk object dat je in het spel tegenkomt op kunt tillen en weg kunt smijten. Aan het begin van elk van de 29 missies zijn het de kleine objecten zoals borden en lampjes die je kunt weggooien, maar wanneer je meer Eledees verzamelt, kun je zwaardere dingen optillen zoals auto's of zelfs hele huizen. En als je echt je best doet, kun je zelfs de maan een zetje geven. Vaak zitten er onder voorwerpen weer Eledees verstopt die je weer kunt vangen, waarna je ook weer zwaardere dingen op kunt tillen. Het blijft maar doorgaan.

Zo is het ook met de verschillende elektrische apparaten, want Eledees staan voor elektriciteit en heb je er genoeg verzameld, dan kun je de apparaten weer aanzetten. Het begint in je huis met simpele computers en televisies, en eindigt in een pretpark door het activeren van grootse attracties. Ook door het activeren van apparaten verschijnen er weer nieuwe Eledees. Tevens zitten er puzzels in het spel verwerkt, zoals een kalkoen in een oven stoppen of emmers op het hoofd van sneeuwpoppen  zetten. Een rotwerkje, omdat elk object gewichtloos lijkt te worden zodra je het optilt en het dan heel lastig is om het in een klein hokje te krijgen. Heb je zo'n 'puzzel' eenmaal opgelost, dan krijg je wel weer een lading Eledees te vangen. Zo ben je dus constant bezig met het vangen van de beestjes, jezelf aan het verbeteren en weer meer beestjes vangen.Deze herhaling wordt nooit echt onderbroken. Na de eerste levels is het eerste enthousiasme eraf en dan moet je toch constant maar weer hetzelfde en hetzelfde doen. De afwisseling van Konami is dat je in sommige levels maar een beperkt aantal objecten mag breken en in andere levels maar een beperkt geluid mag maken. In theorie aardig, maar in een spel waar het draait om een grote rotzooi maken werkt dat niet. Een andere afwisseling die beter werkt, is de transitie van kleine naar grote gebieden. Je start in je kamer, vervolgens in de rest van je huis en daarna vertrek je buiten om naar alleen maar grotere gebieden te gaan. Hier kun je met grotere objecten gooien en veel meer Eledees vinden. En daar krijgt de Wii problemen.

Eledees is geen mooi spel. Het doet zijn ding met een eigen stijl, maar mooi kan niemand het noemen. Ook wel logisch dat Konami daar op in moest leveren, omdat de physics zo ontzettend belangrijk zijn. Wanneer je eerst nog op je kamer speelt en het rustig aan doet is er niets aan de hand, maar als je in de grotere levels compleet los gaat, en dus echt alles wat je tegenkomt in de lucht werpt waar het heel langzaam weer naar  beneden komt zweven, vertraagt het spel tot een punt dat de plezier eraf gaat. Het is schandalig hoe slecht de Wii met zo iets om kan gaan, terwijl dat het belangrijkste in de gameplay is. Het leukste deel van het spel kan niet op een normale manier gespeeld worden.

De overige afwisseling zit in de Eledees zelf. De simpele slome Eledees, de teleporterende Eledees, de vliegende Eledees en zelfs Eledees die je proberen aan te vallen. En dan zijn er ook nog de gele Eledees die zich samen kunnen voegen met andere Eledees tot grotere Eledees die niet gevangen kunnen worden, totdat je ze weer uit elkaar slaat. Heel vervelend zijn de zwarte Eledees die niet gevangen kunnen worden. Raak je ze toch met je Capture Gun-straal, dan vallen ze je aan. Je kunt op verschillende manier aangevallen worden en na vijf keer een klap te incasseren is het game over. Ook zijn er upgrades te vinden waardoor je even een radar krijgt, een elektrisch pulserende bal of zelfs een soort stofzuiger waarmee je de hele omgeving naar je toe slurpt (framedrops alert!).

De 29 missies zijn niet moeilijk en de kans is dus groot dat je er nooit één over hoeft te doen. Je bent er zo'n zeven tot acht uur mee bezig. Daarnaast kun je per level, door roze Eledees te vangen, de Edit mode vrijspelen, waarin je verschillende stages zelf kunt opbouwen. Een helse klus, maar als je eenmaal klaar bent kun je wel de levels met andere gamers delen via WiiConnect24. Ook de zelfgemaakte screenshots zend je zo naar je vrienden. Hiermee is het meteen de eerste game met online functionaliteit! Voor de multiplayer kun je met tot vier spelers de levels door banjeren in de strijd om de meeste Eledees. Eén speler bestuurt daarbij Kai, waardoor hij het spelverloop naar zijn wens kan veranderen.

Om de charme van Eledees kun je niet heen. De aandoenlijke wezentjes, de mooie tekeningen waarmee het verhaal wordt verteld en we weten allemaal dat het compleet vernielen van omgevingen ontzettend leuk is. Maar het spel heeft zo zijn nadelen, zoals het herhalende karakter, het matige uiterlijk met daarbij de flinke framedrops en andere kleine dingetjes zoals deuren die constant willen sluiten en Eledees die door foutjes niet te vangen zijn. Toch is Eledees het zeker waard om eens achteraan te gaan als Wii-gamer, want het is een van de beste singleplayer games voor het systeem tot nu toe.