Marvel: Ultimate Alliance (Wii)

Marvel: Ultimate Alliance is in het verleden al eerder verschenen op enkele andere platformen (Xbox 360, PS2 en Xbox) en aan een test onderworpen. Nu mag echter ook de Wii zich klaarmaken voor een potje plezier met superhelden. Toch blijft de vraag of ontwikkelaar Vicarious Visions (niet Raven zoals op de andere consoles) het spel heeft kunnen aanpassen zodat het fris aanvoelt en op een goede manier gebruik weet te maken van de unieke Wii-mogelijkheden. Met andere woorden: is Marvel: Ultimate Alliance waardig om een plaatsje in je Wii-collectie te krijgen? Net zoals op de andere consoles begint het spel met een indrukwekkend introfilmpje waarin we te zien krijgen dat Dr.Doom weer snode plannen heeft zitten smeden om de wereld te veroveren. Gelukkig staan de bekende superhelden als Spiderman, Wolverine en Captain America klaar om de zaakjes recht te trekken. Samen met de drie vermelde stripfiguren heb je in het spel al snel de keuze uit twintig verschillende personages om je avontuur mee te volbrengen. De bezitters van een Wii krijgen bovendien nog een leuk extraatje, dit in de vorm van twee exclusieve helden die enkel op next-gen consoles te vinden zijn. Spijtig genoeg laat Marvel Ultimate Alliance niet echt uitschijnen dat de Wii als een next-gen apparaat gezien kan worden. Grafisch ziet het spel er op de Wii niet veel beter uit dan op de PS2, terwijl de nieuwste console van Nintendo zeker en vast veel meer aankan. Akkoord, alles ziet er nu wat kleurrijker uit en de effecten worden wat meer in de verf gezet, maar er is nog altijd een wereld van verschil als je gaat kijken naar de Xbox 360-versie van het spel. De Wii beschikt op het vlak van hardware natuurlijk over niet zo’n indrukwekkende baggage als de console van Microsoft, maar het doet toch pijn om te zien dat  Marvel: Ultimate Alliance op een recent verschenen spelcomputer aanvoelt als een lichtjes verbeterde PS2-game. Naast het toevoegen van twee exclusieve helden is er eigenlijk niet zo heel veel aangepast aan de inhoud van het spel. Het is nog steeds de bedoeling dat je als speler een team van superhelden gaat samenstellen waarmee je de missies van het spel doorloopt. Gaandeweg krijg je, naar goede RPG-gewoonte, ervaringspunten die je kunt verdelen onder je personages zodat ze steeds meer en sterkere aanvallen kunnen gebruiken. Naast het duidelijke RPG-gedeelte zit Marvel: Ultimate Alliance, net zoals op de andere consoles, vol met achtergrondinformatie en leuke weetjes over comics en de bijhorende personages. Vooral voor echte fans is het genieten geblazen van het tochwel uitgebreide verhaal dat het spel te bieden heeft. Terwijl Vicarious Visions het spel inhoudelijk geen grote transformatie heeft laten ondergaan, is er wel het een en ander aangepast aan de manier waarop de besturing werkt. Dat kan ook niet anders, gezien de reeds wereldbekende kenmerken van de Wii en zijn controller. De Nunchuck gebruik je, zoals in de meeste Wii-games, om je personage rond te laten lopen, maar de ontwikkelaar heeft het dingetje nog een bijkomende leuke functie gegeven. Terwijl het op de andere consoles soms lastig kan zijn om de camera te bewegen is het op de Wii erg simpel. Je moet gewoon de Nunchuck naar de gewenste richting laten overhellen en de camera zal in diezelfde richting gaan bewegen. Dit is een erg intuïtieve manier van omgaan met je gezichtsveld, die bovendien opmerkelijk goed werkt. Het zou me dan ook niet verwonderen dat we deze funtie in nog meer Wii-games zullen terugvinden. Over het gebruik van de Wii-mote kunnen we echter niet zo enthousiast zijn. Om gewone aanvallen uit te voeren die iedere superheld tot zijn beschikking heeft, moet je de Wii-mote in allerlei richtingen bewegen. Wil je je tegenstander bijvoorbeeld de lucht in slaan, dan beweeg je de controller omhoog. Als je hem echter onderuit zou willen halen, dan beweeg je de Wii-mote omlaag. Er zijn nog enkele andere gelijkaardige bewegingsmogelijkheden, maar het leuke is er al snel af. Ik betrapte me er na een half uurtje spelen zelfs op dat ik helemaal geen bewegingen meer maakte met mijn controller, maar simpelweg op de A-knop zat te rammen omdat de meeste vijanden ook gewoon op die manier neer te halen zijn.   De ontwikkelaar heeft mooi gebruik weten te maken van de licentie om elke superheld uit te rusten met aanvallen die uniek aan hun karakter en personage verbonden zijn. Zo zal bijvoorbeeld enkel Captain America met zijn schild kunnen werpen en kan alleen Spiderman een web afvuren. Het leuke aan die speciale aanvallen is dat je ze ook echt moet uitvoeren door een overeenkomende beweging met de Wii-mote te maken, waardoor je bijvoorbeeld om Wolverine zijn klauwen te gebruiken echte klauwbewegingen moet gaan nabootsen. Alhoewel, het ziet er vooral op papier leuk uit, in de realiteit blijkt het niet zo goed te werken. Het zwiepen met de Wii-mote verliest namelijk niet alleen snel zijn charme, de bewegingen die je maakt worden vaak ook erg slordig vertaald naar de overeenkomende aanval binnen het spel. Marvel: Ultimate Alliance is nu eenmaal een titel die, naast het super(helden)verhaal, vooral draait om vechten en actie. Als dan net dat aspect van het spel niet lekker loopt dan raak je al snel gefrustreerd.   Naast de tegenvallende graphics en de slordige besturing is er nog een groot minpunt: het ontbreken van een online mode. Terwijl elke andere console spelers de mogelijkheid geeft om met Marvel: Ultimate Alliance online te gaan, stelt Nintendo op dat vlak teleur. De Wii-versie van het spel maakt op geen enkele manier gebruik van het internet, wat een groot gemis is en de replaywaarde van het spel danig naar beneden weet te halen. Er is wel een coöperatieve functie beschikbaar, maar toch voelt het aan alsof Wii-bezitters lichtjes in de kou blijven.