Tekken: Dark Resurrection

Ik kan nu een verhaal beginnen over hoe de Tekken-serie in de loop der jaren zijn ups en downs heeft gehad en tot in hoeverre Tekken: Dark Resurrection in verhouding staat tot al die andere games. Maar dat zou TDR geen eer aan doen. Niet omdat de andere games beter of slechter zijn, maar omdat TDR geen vergelijking met andere Tekken-games nodig heeft. Deze game staat helemaal op zichzelf en veegt de vloer aan met de rest. Lees verder om er achter te komen waarom. Waar te beginnen. Deze game heeft zoveel opties, modes en extra's dat het heel wat uren duurt voordat alles is ontdekt. Een Story Battle mode is aanwezig die de speler in staat stelt met één karakter het Tekken toernooi te voltooien. Aan het einde van één verhaal is voor elke karakter een prachtig CG-filmpje te unlocken. Modes zoals Quick Battle en Arcade Battle kunnen worden gespeeld voor de korte potjes, geheel aangepast aan de wensen van de speler. De Practice mode is ook weer aanwezig, alsmede de Attack mode. Onder deze laatste zijn weer sub-modes ondergebracht als Time Attack en Survival. Later zijn nieuwe modes vrij te spelen. Ditzelfde geldt voor de bonus-games, die wat luchtiger zijn en voor een welkome afwisseling zorgen. Een leuk potje Tekken Bowling gaat er altijd wel in!

De enige optie die straalt in zijn afwezigheid is de online multiplayer mode. Ad-hoc multiplayer is wel aanwezig, inclusief game-sharing en een uitgebreid lobby-systeem. Om ons de afwezigheid van een online multiplayer mode te doen laten vergeten, heeft Namco talloze opties ingebouwd om de speler toch competitief te laten zijn met andere spelers. Zo zijn er via de Wi-Fi connectie rankings te downloaden van spelers over de hele wereld. Rankings die onder andere zijn neergezet in Time Attack en Survival. Ook zijn zogenaamd Ghost packs te downloaden. Ghosts kunnen worden beschreven als AI vechters met de gedragingen van andere spelers. Het uitwisselen van individuele Ghosts is overigens alleen lokaal mogelijk. De online mode stelt je wel in staat Ghost packs te downloaden. Tekken Dojo is te gebruiken om zelf een Ghost te maken en in rang omhoog te gaan. Ook zijn in deze mode andere Ghosts te bevechten.

  De karakters moeten we natuurlijk niet vergeten. Praktisch alle bekende karakters zijn aanwezig in TDR. Ja, Heihachi lijkt wederom niet dood te willen gaan en is dus weer terug. Lili en Dragunov zijn nieuwe karakters die zijn toegevoegd aan de reeks. Beide hebben hun unieke stijl en voegen ook werkelijk wat toe aan de uitgebreide cast. Dit is in het verleden wel anders geweest. Het is trouwens niet nodig om alle verhaallijnen te voltooien om extra karakters vrij te spelen. Bij het opstarten van de game is iedereen beschikbaar en kan meteen het favoriete personage worden gekozen. Elk personage is uit te dossen met pakjes die te verdienen zijn in de verschillende modes aanwezig in TDR. Het geld dat is te verdienen is bovendien te gebruiken om alvast de eindfilmpjes te unlocken.

Iets dat de pret wel kan drukken, is de matige gevoeligheid van de vierpuntstoets van de PSP. In Tekken zijn veel van de bewegingen van de karakters afhankelijk van het maken van halve en kwart cirkels met de vierpuntstoets. Dit wordt (vooral al in het begin) erg moeilijk gemaakt door deze hardware-fout. Het is dan ook niet de schuld van Namco, maar van Sony. De berichten gaan de ronde dat de nieuwere PSP dit euvel niet meer zal kennen, dus de kans is er dat je hier geen last van zal hebben. We hebben het hier overigens niet over een onoverkomelijk probleem, want met een beetje harder induwen van de knoppen zijn de moves wel te maken. Op de gameplay is verder maar weinig aan te merken. De game loopt zeer soepel en stelt je in staat de moves zonder vertraging te maken. Het aantal moves is indrukwekkend als altijd en van bijna elke vechtkunst is wel een vertegenwoordiger aanwezig. “Voor een PSP-game ziet het er wel mooi uit”, wordt vaak gezegd wanneer wordt gesproken over games op de handheld van Sony. Dit is een uitspraak die niet opgaat voor TDR. Deze game ziet er gewoon super uit, handheld of niet. Het is maar moeilijk te bevatten hoe Namco het voor elkaar heeft gekregen deze mate van detail op het scherm te toveren. De hoge framerate en de zeer korte laadtijden dragen alleen maar aan dit gevoel bij. Omgevingen zijn in 3D weergegeven, compleet met wuivend gras en kapot te maken tegels. De karaktermodellen zijn mooi gemodelleerd en doen niet onder voor de versies op de PS2. Okay, een oplettend oog zal minder gedetailleerde textures opmerken en ook aliasing is aanwezig, maar een kniesoor die hier op let. Met al dit grafische geweld zou je bijna het geluid vergeten. Nou, dat is ook helemaal in orde. Niets om specifiek naar voren te brengen, maar ook niets dat onder de maat is.

Concessies doen. Dat is waartoe de meeste ontwikkelaars zich verplicht voelen als ze games maken voor de PSP. De ene keer gaat het om graphics. De andere keer om de opties en de gameplay moeten er ook meer dan eens onder lijden. In het geval van TDR is er maar weinig te merken van eventuele concessies. Een online multiplayer mode is niet aanwezig, maar sinds er geen Tekken is met een dergelijke mode, mag dit geen verassing zijn. Bovendien zorgen de Ghosts ervoor dat het vechten tegen de AI zo menselijk mogelijk wordt gemaakt. De wat lompe vierpuntstoets van de PSP is ook niet de schuld van Namco en mag de pret bovendien niet al te veel drukken. Heeft deze game verder geen nadelen dan? Nee eigenlijk niet. Tekken: Dark Resurrection is gewoon “af”.