Het circus is terug in de stad! Zo voelt het tenminste als je de glimmende lijst vechters van Marvel vs. Capcom 3 bekijkt. De ene freak staat naast de andere: Ryu kijkt Captain America smerig aan in het vakje naast ‘m, terwijl ze beide geflankt worden door een man in een spinnenpak en een witharige demonendoder met een belachelijk groot zwaard. Het is alsof dit circus alleen maar ‘vrouw met de baard’-achtige attracties heeft, maar het echte geweld moet nog beginnen.
Wie vechtspellen op de voet volgt, ziet dat er al een tijdje wat leeft. Vechtfans zitten te wachten op Marvel vs. Capcom 3. Niet met dezelfde spanning waarmee ze naar een nieuwe Street Fighter of Tekken uitkijken, dit keer hebben ze pretlichtjes in de ogen, in plaats van dat ze alvast serieuze trainingschema’s aan het inplannen zijn. Deze game heeft een reputatie hoog te houden. Hier zijn het niet de afgemeten combo’s met ziekelijke timing, het tellen van de frames of ingewikkelde moves die de pro’s bezighouden. Marvel vs. Capcom heeft altijd al garant gestaan voor pure fun, wat niet wil zeggen dat de serieuzere speler hier zijn neus voor op gaat halen.
Trouw aan zijn voorgangers
Aan het concept van de serie is amper wat veranderd. Marvel trekt zijn helden van stal, Capcom doet hetzelfde met de zijne. Als speler kies je vervolgens een team van drie vechters. Tijdens de match kun je met één druk op de knop van personage wisselen of laat je ze slechts even in beeld springen om een hardhandig handje bij te dragen met een enkele move. Druk de knoppen van beide personages op de bank tegelijkertijd in en bij een volle supermeter knal je er met zijn drieën een ultramegasuperturbo-aanval uit die alleen Marvel vs. Capcom 3tevoorschijn kan toveren zonder belachelijk te worden gemaakt. De gevechten in de game zijn grandioos, groots en superaanvallen en buitensporig wapengebruik vliegen je om de oren terwijl je door de bijgaande special effects de helft van de tijd niets ziet.
Ondanks alle explosieve actie, is Marvel vs. Capcom 3 niet moeilijk te spelen. Er is geen verfijnde balans waarin lichte, gemiddelde en harde aanvallen nauwkeurig uitgezocht moeten worden. Zoals gezegd: dit is geen Street Fighter of Tekken. Met button bashen en het gebruikelijke ‘kwart rondje + aanvalsknop’ kom je een heel eind. En voor wie dat zelfs nog te moeilijk is, is er de mogelijkheid om voor de besturing Simple te kiezen. Het spreekt natuurlijk voor zich dat zelfs beginners met deze afstelling gemakkelijk uit de voeten kunnen. Door al het bovenstaande lijkt dit beestje tussen wal en schip te vallen. Waarom zouden de doorgewinterde vechtliefhebbers zich hieraan wagen? En waarom zouden gamers die niet zo begaan zijn met het genre deze titel in huis halen? Beide antwoorden zijn simpel: Marvel vs Capcom 3 is verdomd leuk om te spelen, zit vol met fijne details, aandacht voor de fans en het kan tijdens partijen tussen gevorderde spelers absoluut nog vechtvermaak op hoog niveau opleveren.
Details
In deze previewversie zie je de aandacht voor detail al in ruime mate terug. Bij het kiezen van jouw team verschijnen de gekozen vechters in wat dankzij een karakteristieke streepjescode in de hoek lijkt op een comiccover. Iets heel kleins, maar het werkt. Bovendien zijn de beschikbare personages (inclusief wat verrassende namen als Ghouls ‘n Ghosts’ Arthur, Viewtiful Joe en Bionic Commando’s Spencer) meer dan prima keuzes; een verademing na het behoorlijk obscure Capcom vs. Tatsunoko dat vorig jaar verscheen. En dan zijn er nog de werkelijk prachtige levels. Naast het feit dat deze game er sowieso al ontzettend goed uitziet, leven de achtergronden. Een geweldige Ghouls ‘n Ghosts-level zakt in de lava, terwijl nieuwe platformen eruit opstijgen. In een Resident Evil-laboratorium zie je tientallen Lickers langzaam ontsnappen uit hun kooien, terwijl de maatjes van Tron Bonne ook hun altijd schattige opwachting in groten getale maken. Alsof het allemaal nog niet druk genoeg was.
Voorlopig staat niets Marvel vs Capcom 3 in de weg om alle verwachtingen waar te maken. Alleen liggen die verwachtingen nog steeds op het niveau van een hele vermakelijke, toegankelijke en leuke fighter, in plaats van op het niveau van onvergetelijke klassieker. Om daar nog verandering in te brengen moet de balans tussen de personages stevig aangescherpt worden: Okami’s Amaterasu vecht bijvoorbeeld nog hopeloos knullig, terwijl personages als Super Skrull, Deadpool of Dante juist weer ontzettend krachtig zijn. En het kan ook geen kwaad om een uitgebreide verhaalmodus en/of andere interessante nieuwe modi toe te voegen; iets waar deze previewversie in ieder geval niets over wil verklappen. De vraag is niet meer of Marvel vs. Capcom 3 goed gaat worden, de vraag is hoe goed de game gaat worden.
