Call of Duty: Modern Warfare 2

Tweeënhalve minuut gameplay. Dat is hoeveel wij van Call of Duty: Modern Warfare 2 te zien kregen. Geen mogelijkheid om zelf te spelen noch om vragen over de single- of multiplayer te stellen. Maar toch waren het de tweeënhalf meest indrukwekkende en adrenalinepompende minuten die deze redacteur ooit tijdens een presentatie heeft mogen meemaken.

“Vandaag gaan we niet praten over de multi- of singleplayer, maar nemen we een kijkje naar onze coöperatieve modus genaamd Special Ops”, waren de eerste woorden uit de mond van de Infinity Ward-medewerker. Uiteraard ging er een golf van teleurstelling door de zaal, maar die was niet van lange duur. Sterker nog, het diepe gezucht en geïrriteerde geroezemoes maakte al snel plaats voor gemeende oeh's en ah's.

Het hoofdmenu van Modern Warfare 2 bevat drie prominente opties. Uiteraard is er plek voor de singleplayer en multiplayer, maar de derde belangrijke optie is de Special Ops-modus. “Special Ops is niet simpelweg een leuk extraatje, het is een compleet nieuwe modus. Vandaar dat we voor een driedeling in het hoofdmenu gekozen hebben”, vertelde de ontwikkelaar. De Special Ops modus is gemodelleerd naar Miles High Club. Deze 'geheime' missie in een vliegtuig aan het einde van Call of Duty 4 werd door zijn uitdaging en intensiteit verrassend goed ontvangen, terwijl er geen sprake was van correlatie met het eigenlijke verhaal.

Er zal dus ook geen verhaallijn in de Special Ops-modus zitten. In plaats daarvan baan je jezelf een wegdoor losse missies die vrij weinig met elkaar te maken hebben. Deze missies zijn met maximaal twee personen te spelen, zowel in splitscreen als online. Mocht je niet de beschikking hebben over twee controller's of een netwerk, dan is het ook mogelijk om de modus in je eentje te doorlopen. Het is nog niet bekend of het gemis van de tweede speler wordt opgevangen door een computergestuurd personage. In de missie die wij getoond kregen was dit in ieder geval niet het geval. Tevens is het zowel on- als offline niet mogelijk voor de tweede speler om halverwege bij te springen in jouw potje. Je zult dus vooraf moeten beslissen of je de uitdaging in je eentje aangaat, of coöperatief.

De uitdaging van de Special Ops-modus zit 'm in het behalen van zo veel mogelijk sterren. Hiermee kun je namelijk (nog onbekende) extra's ontgrendelen. Hoeveel sterren je ontvangt na het voltooien van een missie, is afhankelijk van de door jou gekozen  oeilijkheidsgraad: Regular, Hardened en Veteran, Op Regular krijg je er één, terwijl Veteran je drie sterren op zal leveren. Infinity Ward houdt hun kaken stijf op elkaar over het aantal missies dat deze modus kent, maar de presentatie gaf alvast een hint. In de hoek van het scherm stond namelijk dat je maximaal 69 sterren kunt halen, wat doet vermoeden dat er 23 missies zullen zijn. Deze zijn opgedeeld in vijf groepen, die men simpelweg Alpha, Bravo, Charlie, Delta en Echo genoemd heeft. De missies binnen een groep hebben wat van elkaar weg, maar kennen verder geen echte verhaallijn. Het personage waarmee je speelt staat ook los van het personage in de multiplayer. Geen perks dus.

Voor aanvang van een missie krijg je uitleg over de te voltooien opdracht. Je ziet hoe sterk de tegenstander is, hoe lang het andere spelers gemiddeld duurt om de missie te volbrengen en welk soort gameplay je kunt verwachten, bijvoorbeeld stealth of actie. De missie die we te zien kregen heette Breach & Clear en werd gespeeld op de Regular-moeilijkheidsgraad. De tegenstand werd als 'Heavy' en de gameplay als 'Assault' geclassificeerd. De hoeveelheid informatie was op dat moment nogal aan de karige kant en het is dan ook niet onwaarschijnlijk dat Infinity Ward ervoor kiest nog meer intel te tonen. Voorafgaand aan een coöperatieve missie is het namelijk fijn om te weten wat jou als tweeledig team te wachten staat. Hoe dan ook, het werd eindelijk tijd om die ene ster te verdienen.

De missie begint in een leeg en donker gangetje vol met verschillende soorten wapens. Zo zagen we een nog niet bevestigde MP5K, de F2000 en een Vektor. Nadat je je gewenste arsenaal hebt gekozen, kun je de missie van start laten gaan door aan je eerste, simpele objective te voldoen. In het geval van Breach & Clear laat de naam van het eerste objective zich al raden. In het gangetje hangt namelijk een goudkleurig pakketje dat opgeblazen dient te worden. Zodra het pakketje aan de muur tot ontploffing wordt gebracht, vult een adembenemende explosie het beeld. Stukken muur en stof vliegen in het rond terwijl een slowmotion-effect het spektakel nog eens extra benadrukt.

De impact van de explosie blaast een vijand die achter de muur staat naar achteren. Tijdens zijn vlucht worden nog een paar salvo's door zijn schedel gevuurd. De eerste tien seconden zijn een chaotisch schouwspel, versterkt door opzwepende rockmuziek. Het slowmotion-effect is inmiddels weggeëbd en de vijanden in de eerste kamer zijn op de hoogte van jouw aanwezigheid. Je wordt van alle kanten beschoten. De lasers op de geweren van de vijanden achtervolgen je bij ieder beweging, wat je constant het gevoel geeft opgejaagd te worden. En dan kijk je ineens recht in een laserstraal. Schoten klinken. Het scherm vult zich met bloed en slechts met moeite kun je nog door de rode smurrie heen kijken.

Gelukkig weet je in de chaos nog net een vijand met een schild neer te schieten. Je pakt het schild op en even maakt de hectiek plaats voor rust. Al is die rust betrekkelijk. Intussen blijven de vele kogels op je schild afketsen, maar het geeft je in ieder geval even de tijd om de situatie te overzien. Even wennen is het nieuwe schild overigens wel. Wanneer je het vasthoudt kun je niet schieten en heb je enkel de mogelijkheid om vijanden met het schild in een klap uit te schakelen. Misschien schiet het schild op offensief gebied daarom te wat kort, maar qua verdediging voldoet hij meer dan prima. Het schild lijkt zelfs niet eens kapot te gaan van de vele kogels, hoewel het kogelvrije glas waar je doorheen kijkt onderhand de nodige scheurtjes begint te vertonen. Al snel wordt duidelijk dat rustig blijven zitten geen optie is. Op hoop van zegen drop je je schild en gooi je vier flashbangs in de volgende kamer. Tussen de vijanden door ren je naar het gat in de vloer van de tweede kamer. Missie volbracht.

En toen was het eventjes stil in de demonstratiekamer. Geen vragen, geen opmerkingen. Alles wat net beschreven is gebeurde in een tijdperiode van maximaal tweeënhalve minuut, iets wat de toeschouwers in de zaal nog steeds een beetje probeerden te verwerken. Misschien is dat wel tekenend voor Modern Warfare 2. De actie, de intensiteit en de explosiviteit: het is allemaal verpakt op één klein dvd'tje. En ook al is Call of Duty: Modern Warfare 2 enorm gehypt, weinig anders dan zijn voorganger en van begin tot eind gescript, het eindresultaat liegt er niet om. Het moet gek lopen wil Call of Duty: Modern Warfare 2 niet een van de beste shooters van dit najaar worden. Heel gek.