Mafia II

Dof lantaarnlicht weerkaatst op de natte straatstenen. Mensen lopen voorbij met hun gezicht naar beneden, hijsend aan een sigaret. Deze nacht wil iedereen het liefst zo snel mogelijk binnen zijn, in plaats van buiten door de miezer lopen. Deze stad kan een zonnige, mooie plek zijn, maar ’s nachts lijken alle dromen die je overdag hebt uit elkaar te spatten. Alleen steden met een persoonlijkheid kunnen zo’n dubbel gevoel overbrengen. Empire Bay City speelt dan ook de hoofdrol in Mafia 2.

Dat wil niet zeggen dat de personages in dit langverwachte vervolg hun mannetje niet staan. Sterker nog, 2K is maanden op zoek geweest naar de perfecte stemacteurs om de rollen van de personages op zich te nemen. En dat hoor je, want vanaf het moment dat hoofdpersonage Vito, of één van de andere vele vrienden, vijanden en collega's die hij rijk is, hun monden opendoen, voel je dat het goed zit. Dit is een game die de sfeer uit films als Goodfellas en de televisieserie The Sopranos zo feilloos weet te digitaliseren dat je je binnen enkele minuten moeiteloos in de game waant en alles om je heen vergeet.

Het leven in de stad

Maar het is toch vooral de stad die daar voor zorgt. Je hebt nog nooit zo'n perfect gerealiseerde speelwereld gezien, geen twijfel over mogelijk. De game oogt zo realistisch dat elk aspect van de game volledig geloofwaardig overkomt. Zelfs als de stemacteurs een beetje houterig waren (dat zijn ze niet) of de missies saai (zeker niet), dan hadden de hyperrealistische graphics waarmee de stad is vormgegeven de game opgevangen. Omdat de game zich in het midden van de vorige eeuw afspeelt, tekenen er maar een paar wolkenkrabbers af tegen de lucht en rij je vooral langs kleinere flats en typische winkels en slagers waarvan je gewoon weet dat er een kantoor van de maffia achter zit.

Mafia 2 speelt zich af van midden jaren '40 tot midden jaren '50 en beslaat op deze manier een aanzienlijk deel van het leven van hoofdpersonage Vito. Deze man rolt op zijn eigen manier de maffia binnen, maar wat zijn drijfveren zijn is nog niet duidelijk. Op het verhaal blijft 2K voorlopig lekker zitten, maar tijdens de Gamescom waren ze niet te beroerd om ons een nieuwe missie voor te schotelen en ons te laten zien hoe de interactie met je omgeving verloopt.

Je begint elke dag in het appartement van Vito waar hij regelmatig vrienden of vrouwen over de vloer heeft. Je kunt er rondlopen en je verbazen over de vele details: de kledingkast waaruit je een net pak of luchtig bloesje kunt halen (je mag immers niet halfnaakt over straat lopen), een vriendin die even staat te douchen (en waarvan je haar achterkant volledig in beeld ziet verschijnen), of de telefoon waarmee Vito in dit geval zijn nieuwe missie aannam. Of hij even wat auto's die een concurrent heeft gestolen en in een garage op het industriegebied heeft geparkeerd, wil slopen.

Scripted en toch uniek

Het mooie aan Mafia 2 is dat het hartstikke scripted is en toch erg uniek overkomt. Je stapt de deur uit om naar de plaats van bestemming te rijden en binnen een minuut zie je al hoe een man tegen de achterbumper van de auto van een vriendin van je rijdt. Onmiddellijk zoekt hij ruzie met haar, en je kunt ervoor kiezen erheen te lopen en deze vrouw in kwestie, overigens een prostituee, te helpen. “Als zij niet voor de schade betaalt, doe jij dat maar”, kaatst de man terug.

De enige manier waarop je als gangster reageert is natuurlijk met lichaamstaal: je geeft hem een aantal flinke klappen op het gezicht en een knietje in zijn klokkenwerk. Het vechten in Mafia 2 wordt heel filmisch in beeld gebracht en laat je met relatief weinig moeite (gewoon wat op de actieknoppen rammen) flinke stoten geven. Je tegenstanders verdedigen zich echter wel en slaan ook terug, waarop het beeld een rode waas krijgt. Vechten is vaak slimmer dan je geweer trekken, omdat dit laatste veel sneller de aandacht van de politie trekt.

Bovenstaande situatie is natuurlijk ontstaan uit een scripted event, net zoals het weer tijdens missies. 2K verantwoordt het op een manier dat we er goed in kunnen komen: een filmmaker wil er ook voor kiezen om in bepaalde scènes regen met bakken uit de lucht te laten vallen, terwijl andere momenten om een vrolijk zonnetje vragen. De muziek lijkt echter altijd te passen. De game heeft meer dan honderd passende nummers die je helemaal opslurpen in de sfeer van de jaren '50.

Nadat je bij een wapenhandelaar wat geweren en molotovcocktails hebt opgehaald, kun je in de late avonduurtjes naar de garage op het industrieterrein om je missie te voltooien. Maar er is een probleem: je opdrachtgever ziet liever geen doden vallen. Gelukkig kun je je achter elk object in de wereld verschuilen met een druk op de knop. Zo wacht je tot de politieagenten die de garage omsingelen ver genoeg uit elkaar zijn en besluip je de dichtstbijzijnde om hem bewusteloos te slaan. Dan loop je de garage binnen en breng je alle auto's met je cocktails tot ontploffing. Het mooie hieraan is dat heel de omgeving vernietigbaar is, vrij uniek in een sandboxgame die zich in een realistische stad afspeelt. Wanneer je de auto's laat ontploffen komen alle planken en spullen in de garage naar beneden en maken ze nog meer auto's kapot.

Lose the cops

Vanaf dat moment arriveert de politie, die je buiten opwacht. Voordat je het weet staan er vier politiewagens voor de deur en moet je een auto stelen om weg te scheuren. De politie neerschieten is namelijk een slecht idee: net zoals in het echt, is het doden van een agent in Mafia 2 één van de ergste misdaden die je kunt plegen. Als je wat speling met de tijd hebt probeer je het slot van een auto open te krijgen. Anders tik je gewoon een raam in, maar door het lawaai komt er dan logischerwijs nog meer politie op af.

Wanneer je eenmaal in een auto zit en de politie de achtervolging inzet, is het zaak om ze weer kwijt te raken. Daarbij ligt de manier waarop je ze kwijtraakt helemaal aan de reden waarom ze je achtervolgen. Als je een auto hebt gejat, kun je het beste wanneer je een flinke voorsprong hebt je auto dumpen en met een andere verder gaan. Of je brengt de auto naar de garage, waar je voor een bepaald bedrag de wagen tot in de kleinste details aan kunt passen. 2K wil dat spelers zich echt gaan hechten aan hun zelfgepimpte auto, want normaal zijn dit vooral wegwerpvoertuigen in sandboxgames. Het is ook niet zo moeilijk om je te hechten aan je auto, want je kunt hem helemaal naar je eigen wensen aanpassen en verbeteren. En dat kost genoeg geld.

Toch is diezelfde auto soms je strop, als agenten hem goed hebben gezien, dan geven ze een beschrijving door aan alle politie in de stad. Je kunt hem achterlaten, maar liever zoek je een steegje en parkeer je de auto achter een schutting, wachtend tot de politie nietsvermoedend voorbij raast. Als ze Vito zelf gaan herkennen, dan is het tijd om een kledingwinkel op te zoeken.

Het is een hele kunst dat Mafia 2 om de sfeer op de juiste manier over te brengen enorm veel gebruik maakt van scripting en het je toch zo vrij laat om missies en politieachtervolgingen op je eigen manier aan te pakken. Neem daarbij de weergaloze graphics die zelfs de grootste twijfelaar over de streep zullen trekken en je hebt een klassieker in wording. De Godfather van de games? Het zou zo maar eens kunnen.