The Conduit (hands-on)

Heeft de Wii eigenlijk een goede shooter? Naast Metroid Prime 3: Corruption kunnen we niet stellen dat de mogelijkheden die de Wiimote aan het genre kan bieden echt benut zijn. Maar daar komt Sega, dé derde partij die een gat in de markt ziet. Er zijn namelijk genoeg hardcore gamers met een Wii. Na MadWorld en House of the Dead: Overkill brengt men nu wederom een titel die deze groep gamers moet bevredigen.

Wat meteen opvalt bij het spelen van The Conduit, is de grafische kracht van de game. Of beter gezegd, het gebrek daaraan. Het is vervelend hier over te moeten beginnen bij een game voor de Wii, omdat we inmiddels allemaal wel weten dat het niet het meest krachtige apparaat is. Maar bij een shooter, een type game dat we zo gewend zijn op een ander systeem te spelen, is het toch weer even wennen.

Weer eens wat anders

Veelzeggend is echter dat dit minpunt binnen tien minuten spelen naar de achtergrond van je gedachten verschuift. De game is namelijk een plezierige achtbaanrit. Dat heeft weinig te maken met je vijanden, die vooralsnog een beetje onintelligent voor je gaan staan, klaar om neergeschoten te worden. Ook ligt het niet aan het leveldesign. Bepaalde gangen of ruimtes herhalen zich vaak in hetzelfde level, wat een beetje goedkoop overkomt.

Nee, het plezier ontstaat zoals het hoort gewoon uit de gameplay. De game bestuurt na een paar minuten aftasten gewoonweg heerlijk. Net zoals in Metroid Prime 3 kijk en draai je in het rond door de Wiimote naar de zijkanten van het scherm te wijzen en net zoals in die game, schiet je met die lekker grote B-knop op de achterkant van de controller. Leuke bijkomstigheid is dat je granaten gooit door een werpbeweging met de Nunchuck te maken. Dat voelt heel natuurlijk, voor zover wij kunnen gissen hoe het voelt om een handgranaat te gooien. We willen niet opperen dat de besturing beter is dan op de PC of met een normale controller, maar het is wel eens wat anders en het werkt ook nog eens goed.

Een leuke feature is de All Seeing Eye, bij gebrek aan een betere benaming een robotbal waarmee je dingen op muren kunt zien die je normaal niet zou zien. De oorsprong en techniek achter dit apparaat zit verwerkt in het science-fiction verhaal dat zo in een aflevering van The X-Files zou passen. Waar gebruik je dit apparaat nu precies voor? Laten we een voorbeeld geven. Stel, je voelt en hoort de All Seeing Eye trillen. Dat betekent dat er iets in de buurt is waarvoor je het kunt gebruiken. Je haalt hem tevoorschijn, kijkt even rond en ziet dan een raar teken op de muur. Wat volgt is een simpel puzzeltje, waarna een geheime deur in de muur opengaat. In de ruimte daarachter liggen extra wapens en munitie. Een erg originele manier om je een handje te helpen. Natuurlijk zit er nog meer achter dit knappe staaltje techniek, maar daarvoor moeten we de game nog eens goed doorspelen.

Krappe levels, goede focus

Er is echter meer goed nieuws voor Wii-eigenaren. The Conduit biedt een online modus voor twaalf man. Dat zijn weinig mensen naar hedendaagse maatstaven, maar de maps zijn lekker krap gehouden om zo de actie gefocust te houden. Er zijn voldoende maps, soorten wapens en speelstijlen om van deze multiplayer een verslavende bezigheid te maken. Zo zijn er voldoende wapens die voor lekker grote explosies zorgen, zoals de raketwerper en een mijnenwerper. Daarnaast is er ook buitenaardse technologie die voor de nodige variatie in wapens zorgt.

Ook qua verschillende modi lijkt het wel goed te komen. De modus waarin je de All Seeing Eye zo lang mogelijk bij je moet houden (maar niet kunt schieten) zorgt voor veel gelach gedurende een potje. We merkten ook weinig tot geen lag op. Al met al waren we zo een uur kwijt aan deze online modus en deed het ons denken aan die goede oude tijd waarin we zoveel mogelijk verschillende opties aanpasten in Goldeneye op de Nintendo 64. Spelers hebben ook ranks en als je een friend code eenmaal hebt toegevoegd, blijft dit voor altijd een friend in je game zodat je gemakkelijk iemand uit kunt nodigen voor een potje.

Hoewel de singleplayer dankzij de All Seeing Eye en het sci-fi verhaal een vermakelijke ervaring gaat worden, wisten de middelmatige graphics en slechte kunstmatige intelligentie ons nog niet helemaal te overtuigen. Misschien dat hier nog wat aan gepoetst wordt tot de release. De multiplayer is echter een belangrijke factor in het totale pakket en deed ons verlangen naar nog meer online vertier op de Wii. Alleen al voor deze optie zal The Conduit voor veel Wii-eigenaren een goede aankoop worden.