Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena

Tijdens een presentatie van The Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena vroeg een journalist gekscherend waarom de titel van de game weer zo enorm lang is. De 49 karakters die je aan enkel de titel kwijt bent, zijn immers kostbaar in een blad met strak woordlimiet. Gelukkig lees je nu een website en kunnen we de titel zo vaak herhalen als we willen. Want onthoud die naam maar goed: The Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena, wellicht één van de beste games van 2009.

Dat we The Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena typeren als een topper in spé is opvallend. De game is namelijk niet helemaal nieuw. Riddick bevat enerzijds de PC- en Xbox-klassieker Escape from Butcher Bay, een inventieve shooter die, zowaar gebaseerd op een film, briljante gameplay met zich meebracht. Anderzijds is er het gloednieuwe deel Assault on Dark Athena en een multiplayermodus waar ten tijde van onze presentatie nog niets over bekend gemaakt was, maar waar we nu ook al iets meer over weten.

Omdat we reeds bekend zijn met het Escape from Butcher Bay-gedeelte van de game, hoewel het wel totaal herzien is, liet de ontwikkelaar het Assault on Dark Athena-hoofdstuk zien. Assault on Dark Athena volgt direct na Escape from Butcher Bay. De Dark Athena is een ruimtestation waar huurlingen huisvesten en wordt gerund door een figuur genaamd Revas.

De presentatie begint met een ingame filmpje, waarin Riddick met een klein meisje praat. Het meisje is op de vlucht voor een onbekende vijand en kruipt nu al een tijdje door ventilatieschachten heen. De dialoog tussen Riddick en het meisje is ijzersterk en komt levensecht over. De lage stem van Vin Diesel, het goede camerawerk en de uitstekende lichteffecten geven het filmpje een ijzige sfeer. Kort na het filmpje kruip je weer in de huid van Riddick en mag je vanuit het eerstepersoonsperspectief gaan spelen.

Schaduw is en blijft een belangrijke factor in een Riddick-game. Doordat Riddick de mogelijkheid heeft om in het donker te kunnen zien, heb je juist in duistere ruimtes voordeel. De vijanden waar je tegen vecht zijn echter niet op hun achterhoofd gevallen en weten je, als je eenmaal gesignaleerd bent, aardig op te jagen. De vijanden bestaan uit Drones die door andere huurlingen bestuurd worden vanuit speciale controlepunten. Schieten doen ze met het geweer dat aan hun arm vastzit, wat jou weer mooi de mogelijkheid geeft zo'n bad-guy voor je karretje te spannen. Je kunt een vijand namelijk als levend schild gebruiken en vervolgens met zijn geweer zijn vriendjes onder vuur nemen.

Later in de game is het ook mogelijk om via een Drone-controlepunt zelf Drones onder controle te nemen en zo in een ander lichaam door de wereld heen te struinen. Tevens biedt dit leuke manieren om puzzels op te lossen. Zo kun je een Drone moedwillig in een gigantische, draaiende ventilator laten stappen om zo het ding tot stilstand te brengen. Terug in de huid van Riddick kun je vervolgens zonder een schrammetje op te lopen, aan de andere kant van de ventilator komen. Aan alles merk je dat ontwikkelaar Starbreeze met veel liefde aan de game werkt en het extra hoofdstuk echt gebruikt om nieuwe ideeën uit te werken.

De structuur van het Assault on Dark Athena-hoofdstuk belooft eveneens niet lineair te zijn, geheel in lijn met Escape from Butcher Bay. Starbreeze houdt echter de kaken stijf op elkaar wat betreft het verhaal en het is alleen maar gissen hoe en waarom Riddick op het ruimtestation beland is.

En dan de multiplayer. Allereerst zijn er de verplichte nummertjes, te weten een Deathmatch- en een Capture the Flag-modus met maximaal twaalf spelers. Tot zover niets interessants. Leuker wordt het in de Butcher Bay Riot-modus, waarin drie teams van vier spelers het tegen elkaar opnemen om bij één centrale stroomcel te komen. De teams bestaan uit bewakers, gevangen en huurlingen. Ieder team heeft aparte wapens die gekocht worden met een Counter-Strike-achtig wapensysteem. Hoewel het zich moet bewijzen, kan dit een vrij leuke modus opleveren.

De knaller is echter de Pitch Black-modus. In een donkere ruimte is één speler Riddick, de andere zijn normale liederen met enkel wat wapens en een zaklamp. Riddick kan uiteraard zien in het donker, beschikt over zijn karakteristieke moordbladen en beweegt enorm snel. De speler die Riddick weet te pakken wordt hem in de volgende ronde en aan de Riddick is het natuurlijk om zoveel mogelijk spelers om te leggen. Dit moet wel chaos worden en we kunnen haast niet wachten om er mee aan de slag te gaan.

Het is een vrij eenzijdig verhaal, maar eigenlijk zien we niet in waarom The Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena géén topper kan worden. Starbreeze heeft zich bewezen als topontwikkelaar, grafisch en gameplaytechnisch zit het allemaal goed in elkaar, je krijgt feitelijk twee games (Assault on Dark Athena duurt zo'n elf uur, bovenop de ruim tien uur van Escape from Butchers Bay) en de Pitch Black multiplayer-modus lijkt uniek te worden. In het eerste kwartaal, een precieze datum ontbreekt nog, komt ' ie uit we herhalen het nog maar eens: houd The Chronicles of Riddick: Assault on Dark Athena scherp in de gaten!