Far Cry 2 (hands-on)

Op first person shooter-gebied hebben we zowat alles al voorbij zien komen. Van de bloederige stranden van Normandië tot de donkere gangenstelsels op Mars, er zijn maar weinig plekken die nog niet gebruikt zijn als achtergrond voor een shooter. Behalve Afrika. Afrika biedt alles wat je in een goede FPS nodig hebt. Uitgestrekte steppes om eens lekker met je sluipschutter geweer uit te halen en dichtbegroeide jungles die je de mogelijkheid bieden om je vijanden met machete van achter te kelen. Waarom komt er dan nu pas een ontwikkelaar met een in Afrika gesitueerde shooter?

Veel tijd om over die vraag na te denken heb je niet wanneer je Far Cry 2 opstart. Vanaf de eerste seconde valt je mond open van verbazing en blijft daar vrolijk even hangen. Afrika is betoverend mooi en zeker vanaf een HD LCD-tv. Als opvolger van het populaire Far Cry mag de game een groot gat gaan opvullen, maar na een lange speelsessie lijkt de opvolger meer dan klaar voor de toegewezen taak. Een sterk punt uit Far Cry was de vrijheid die je als speler kreeg om je opdrachten te vervullen en in deel twee krijg je diezelfde vrijheid én zelfs nog een beetje meer.

Door het spel loopt een hoofdverhaal, maar daarnaast kun je zelf opdrachten accepteren en weigeren. Zo kun je bijvoorbeeld opdrachten aannemen van verschillende wapenhandelaars, wat niet alleen geld (in Far Cry 2 in de vorm van ruwe diamanten) oplevert, maar ook toegang tot betere wapens. Her en der kun je machinepistolen en mitrailleurs van gedode vijanden oprapen, maar deze zijn oud en stoffig en lopen om de haverklap vast. Een vastloper los je op door herhaaldelijk op de herlaadknop te drukken, maar in een vuurgevecht heb je wel wat dringendere zaken aan je hoofd. Zoek je dus betrouwbare wapens dan is het aan te raden om vooral wat opdrachten voor deze handelaren te vervullen.

Naast de klusjes die je voor deze louche handelaren mag oplossen, zijn er nog vele andere NPC's die iets van je willen. De twee strijdende partijen (het United Front for Liberation and Labor en het Alliance for Populair Resistance APR) bijvoorbeeld. Ze houden er beide een andere agenda op na, maar zijn er niet vies van om jou hun vuile zaakjes op te laten knappen. Om je niet het gevoel te geven dat je er helemaal alleen voor staat, krijg je hulp van enkele hulptroepen. Aan het begin van het spel kies je één personage uit een lijst van huurlingen, de overige kom je als mogelijke teamgenoten tegen in het spel. Het is niet zo dat Far Cry 2 ineens een team-based shooter is geworden, want ze zullen je niet bijstaan tijdens een vuurgevecht. Ze zijn juist bedoeld om jouw leven een stuk aangenamer te maken door je te helpen ontsnappen nadat je dodelijk gewond bent geraakt tijdens een vuurgevecht of het geven van belangrijke tips.

Zo moesten we in een bepaalde missie een politiecommissaris omleggen die wapens verkocht. De arme man was onderweg in een colonne en dus moeilijk te raken. Maar zodra je de missie accepteert, krijg je een belletje van een van je vrienden. Hij heeft gehoord dat de broer van de commissaris belastend bewijsmateriaal in handen heeft. Mocht het je lukken om de broer te vinden, dat zal de commissaris direct naar huis rijden om orde op zaken te stellen. Een ideale kans om je doelwit uit te schakelen. Overigens kun je de raad van je kameraden gewoon in de wind slaan. Een belletje waarin je vriend zijn teleurstelling niet onder stoelen of banken steekt, is het enige wat je te horen krijgt.

Wat onze vrijheid enigszins beperkte, waren de vele wegversperringen in het zelf bedachte stukje Afrika. De strijd tussen de twee rebellerende groepen verklaart de aanwezigheid van deze versperringen in het spel, maar het haalt de snelheid van de gameplay er behoorlijk uit. Je kunt er voor kiezen om plankgas voorbij deze punten te geraken, maar dat levert je in de meeste gevallen een defecte auto op. De meest verstandige manier om voorbij zo'n versperring te komen, is uit je voertuig stappen en iedereen een kopje kleiner maken. Dat is de eerste paar keer nog wel geinig, maar na een tijdje begint het eerder irritant te worden. Vooral wanneer je van de ene kant van de kaart helemaal naar de andere kant moet rijden.

Wat Far Cry 2 een memorabele game gaat maken, zijn de details. Alles voelt natuurlijk aan en je wordt echt één met je personage. Dat je als speler de handen van je gamepersonage in beeld ziet, is niks nieuws, maar Ubisoft gaat nog een stap verder. Bijna bij elke handeling zie je daadwerkelijk iets gebeuren. Wanneer je auto flink geraakt is na een aanvaring met enkele rebellen dan kun je deze repareren. Niet op de standaard 'pak een moersleutel en sla op de achterkant van je auto'-manier, maar zoals een echte huurling zijn auto zou repareren. Je ziet hoe je hoofdpersonage de motorkap opent en vervolgens met een dopsleutel aan het blok begint te sleutelen. Een ander goed voorbeeld is het oplappen van je personage. Als je gezondheidsbalk gevaarlijk leeg is, dan moet je jezelf stabiliseren alvorens je verder kunt. Je ziet je huurling daadwerkelijk de stukken staal en kogels uit zijn lichaam vissen. Met de nodige bloedspetters uiteraard. Een aanvaring met een shotgun leverde onze huurling zelfs een gat in zijn hand op. Je hebt er geen bal aan, maar mooi is het zeker.

Waar ook al veel over geschreven is, zijn de dag- en nachtcyclus en de AI van de aanwezige dieren. We waren dus wel een beetje verrast toen we tijdens het spelen maar weinig wilde dieren tegen kwamen. Op een hert na, wat in het donker voor de koplampen van onze auto uit bleef rennen, bleek het bijzonder stil in het dierenrijk. Tijd om uren bij een waterpoel te wachten op een stel Gnoe's hadden we niet, want misschien dat we daar wel wat meer dieren hadden gezien. De dag- en nachtcyclus oogt bijzonder mooi en je merkt echt het verschil in de hoeveelheid licht tussen acht uur 's morgens en twee uur in de middag. Daarnaast verloopt de tijd niet al te snel, waardoor je niet het gevoel hebt dat de dagen voorbij vliegen. In de daarvoor bestemde schuilplaatsen kun je de tijd wat sneller laten gaan door een tukje te doen. Zijn er bepaalde missies die je liever 's nachts doet, en geloof ons: die zijn er zeker, dan spoel je eenvoudig de tijd vooruit.

Een speelsessie zonder de bijgeleverde level-editor uit te proberen is geen echte speelsessie. Dus we hebben fijn nog wat uurtjes doorgebracht met het in elkaar knutselen van onze eigen Far Cry 2-jungle. Met een beetje geduld en creativiteit ben je in staat om de meest prachtige omgevingen te creëren. Uiteraard is de editor niet nieuw voor de reeks, maar door de vele opties en de redelijk eenvoudige gebruikersinterface voegt het zeker wat toe aan de game. En laten we eerlijk wezen, de donkere tunnels in roestige ruimteschepen hebben we nu wel gehad. Tijd voor een beetje zon en zand.