Civilization IV: Colonization

Spin-offs worden regelmatig afgedaan als rommel. Vaak is het gewoonweg te lastig om het origineel te overtreffen of zelfs te evenaren. Maar bij Colonization, een spin-off van Civilization, was dat zeker niet het geval. Toen de game in 1994 uitkwam werd het zelfs een klein succes. Het is daarom niet vreemd dan de game na veertien jaar een heuse remake krijgt. Met de vernieuwde Civilization IV-engine uiteraard.

Voor de gamers die niet op de hoogte zijn van Colonization een korte uitleg. Colonization zag in 1994 het levenslicht. De game was een vervolg op het populaire Civilization, toen nog eigendom van MicroProse. Waar het in Civilization vooral draaide om het uitbreiden van je rijk en het vernietigen van alle anderen, daar draaide het in Colonization vooral om het handel drijven en onderhandelen met inboorlingen en medekolonisten. Omdat er werd afgeweken van de Civilization-formule werd de game al snel bestempeld als een spin-off.  Pas in 2008 werd besloten om met de nieuwe Civilization 4-engine een remake van het origineel te maken.

In Civilization IV: Colonization draait het natuurlijk om koloniseren. Plaats van onheil wordt de 'Nieuwe Wereld', oftewel Noord Amerika ergens eind 1400. Je komt vers van de boot en je hebt een heel continent te ontdekken. Helaas ben je niet de enige en ook het thuisland kijkt likkebaardend over je schouder mee. Je hebt overigens de keuze uit slechts vier facties, wat naar Civilization-begrippen erg weinig is. Je kunt kiezen tussen Spanje, Engeland, Frankrijk en Nederland. Hoewel patriottisme het hier wint van het gezond verstand, kunnen we je mededelen dat het geinige van de Nederlandse stemmen er na honderd beurten wel af is.

Schrik niet als je een doorgewinterde Civilization-veteraan bent en nog nooit Colonization hebt gespeeld. Er ontbreekt namelijk een groot gedeelte. Zo is de uitgebreide techtree, samen met de muitende dekzwabbers, volledig overboord gegooid. Geen keuzes meer in het opbouwen van je nederzetting. Je kunt alleen bouwen wat je kan bouwen, en daarmee uit. Het is wel mogelijk om eenheden die nog niet beschikbaar zijn te importeren vanuit het thuisland, al moet er dan wel een forse prijs betaald worden. Het thuisland is ook een groot verschil ten opzichte van de grote broer. Je zal constant in verbinding staan met het thuisfront om handel te drijven en om belasting te betalen.

En daar komt weer een opvallende speleigenschap van Colonization boven drijven. In het begin betaal je trouw je belasting en geef je de koning wat hij eist. Maar gaandeweg het spel zal je steeds vaker nee verkopen. Tot het moment dat de koning het niet meer pikt en hij een Armada voor je kust parkeert. En dan breekt de hel los. Althans, de turn-based hel van het om de beurt verzetten van je eenheden. Om te winnen zal je binnen driehonderd beurten onafhankelijk moeten zijn en dat betekent dat je de Armada zal moeten trotseren. Leuk detail is het weigeren van belastingverhogingen. In ruil voor de weigering zal er een zogeheten party worden gehouden (naar de Boston Tea Party). Het is dan niet meer mogelijk om het betreffende voorwerp te verhandelen met het thuisfront. In het geval van goedkope tabaksbladeren is dat niet zo erg, maar als jouw zilver wordt geweigerd dan wordt het toch een ander verhaal.

Qua gameplay is Civilization IV: Colonization absoluut een ander soort spel dan Civilization IV. De oorlog met je thuisland is onvermijdelijk, maar buiten dat zal je jezelf voornamelijk bezig houden met het bouwen van lucratieve nederzettingen en het op en neer sturen van huifkarren en boten. In het begin zal het dus even doorbijten zijn voor de Civilization-fans. Normaal gesproken ga je de tegenstander met speren en pijl en boog te lijf gaan, dit keer met berenvellen en katoenbollen. Toch is de voldoening meer dan groot als je jouw voorraad goudstukken steeds groter ziet worden en je steeds onafhankelijker wordt. Jammer genoeg duurt het uiteindelijk maar driehonderd beurten. En die zijn voor je het weet weer voorbij.

De graphics zien er een stuk beter uit dan zijn voorganger. Wat vooral opvalt is het water. In Civilization IV leek het blauwe goedje eerder op iets wat een Smurf had uitgekotst na een stevig potje zuipen. In Colonization ziet het er allemaal een stuk overtuigender uit. Het water reflecteert alles en deinst rustig op en neer. En dat is wel zo prettig als meer dan de helft van de kaart uit water bestaat. Ook de de bomen en de ondergrond hebben nu meer detail. Firaxis heeft ook wat aanpassingen aan de interface aangebracht, maar deze zijn zo klein dat een gamer die bekend is met de Civilization-reeks daar geen problemen mee zou moeten hebben.

Het is nog even wachten tot de game daadwerkelijk in de winkels ligt, maar zoals het er nu naar uit ziet gaat Civilization IV: Colonization een aardige titel worden. Door de 'korte' potjes zal de game geen epische proporties aannemen zoals bij Civilization IV het geval was. Toch heeft Colonization dat echte Civilization-gevoel. Dat gevoel dat je die volgende beurt nog even wil afmaken. Hopelijk blijft de prijs ook nog aan de leuke kant, zodat iedereen een keer kan proeven van deze remake. En hadden we al gezegd dat je Civilization IV niet nodig had om de game te spelen?