Top Spin 3

De transformatie van de koninklijke riskshots naar een realistischer en lastiger te bewerkstelligen risicosysteem, spreekt boekdelen voor de aanpak van Top Spin 3. Hoewel de game nog steeds geen extreem diepgaande tennissimulatie is, heeft men wel het over de top arcadejasje van de serie afgeschaafd. Dit merk je onder andere in het feit dat je minder snel van kant kunt wisselen. Zoals de natuurkundige wetten voorschrijven, kan iemand in volle sprint niet á la seconde z'n volledige gewicht de andere kant op kan gooien en alsnog die onmogelijke bal in de hoek halen.

Ook de timing van de slagen is belangrijker geworden. Je slag wordt nog meer bepaald door de positie van je speler, de tijd die je de knop induwt en de hoek die je aan de bal geeft. Het resultaat is een op het eerste gezicht (we konden nog niet zelf spelen helaas) evenwichtiger systeem, dat de game inhoudelijk sterk verbetert.

De risicovolle slagen zijn nog steeds wel in de game verwerkt, maar ditmaal zonder een metertje in de HUD die aangeeft hoeveel vertrouwen je speler heeft en is verspreid over de twee triggers. Druk je op de linker trigger in combinatie met één van de functietoetsen dan kun je het schot meer precisie geven. Doe je dit met de rechter trigger, dan sla je krachtiger. Zoals gezegd is het niet meer mogelijk om dit vanuit alle rare hoeken te doen: enkel als je volledig goed opgesteld staat en je de tijd hebt om de bal te slaan, kun je een dergelijke actie uithalen. En zelfs dan is het nog maar de vraag of de bal precies komt waar je hem wilt hebben.

Voordat je echter een balletje gaat slaan, is ook de creatie van een eigen speler of speelster aangepast. Kort gezegd komt het er op neer dat er veel meer mogelijkheden zijn om een écht unieke speler te maken en zo online niet tegen een evenbeeld aan te lopen. De creatie van een nieuwe speler is in drie fases verdeeld, waarbij je de game een willekeurige speler kunt laten creëren, deze vervolgens grofweg aan kunt passen en in de laatste fase ook in een soort free-form mode kunt wijzigen. De creatie van een speler ziet er nog altijd even simpel uit, maar de mogelijkheden tot personalisering geven je wel veel meer mogelijkheden. Zo kun je bij een dame de make-up aanpassen om zo een echte diva de baan op te sturen. Natuurlijk blijft het ook mogelijk een blauwe aapmens te maken of een ander soort Grobbekuiken in elkaar te boetseren.

De carrièremode heeft een lichte gedaantewisseling ondergaan. Je begint nog steeds onderin de tennisregionen, maar het verschil is dat je nu ook tegen dito tegenstanders speelt. Een wedstrijdje tegen Federer in het begin van de game zit er dus niet in, en dat is maar goed ook. In de vorige games werden de capaciteiten van de grote namen aangepast aan de fase van de game. Zo kon je Federer dus een enorme asswhoop geven als je zelf net een halve bal kon slaan. In Top Spin 3 kun je pas tegen de sterren spelen als je zelf een behoorlijke tijd hebt gespeeld (en dus een aantal toernooien hebt gewonnen). De minigames om je vaardigheden te verbeteren zijn tevens volledig uit de game gesloopt en hebben plaatsgemaakt voor een veel betere optie.

De andere verbetering, naast het rechttrekken van het spelersniveau, is namelijk de implementatie van een carrièresysteem dat zich zowel over de single- als de multiplayer uitspreidt. Dit betekent dat je ook in de multiplayer ervaringspunten verdient, waarbij de hoeveelheid afhankelijk is van het niveau van de speler waar je tegen speelt. In principe kun je dus helemaal ervaringloos aan de multiplayer beginnen en na verloop van tijd toch met een sterke tennisser aan de top van de ranglijsten komen.

Naast de algemene ranglijsten zijn er ook Top Spin World Tours. Dit zijn toernooien die om de twee weken gespeeld worden en waar iedereen zich voor in kan schrijven. Zoals in echte tennistoernooien wordt er in een knock-out vorm gespeeld en kroont zich één keer in de twee weken (de precieze lengte van de toernooien moeten nog vastgesteld worden) een nieuwe tenniskoning.

Grafisch doet Top Spin 3 ook een stapje voorwaarts. De spelers zien er naarmate de partij vordert bezweet uit en de locaties waar getennist wordt zijn frivool. Naast de bekende tennisoorden zoals Wimbledon en de Rod Leaver Arena, heeft PAM ook een flinke reeks fantasiebanen uit de hoge hoed getoverd. Denk hierbij aan een spacy indoor zaal of een baan binnen in een hotel in Dubai. Leuk detail is dat de fictieve Nederlandse baan sterke trekjes van de Amsterdam ArenA heeft, met het ronde dak dat dicht kan. Dit soort 'eigenaardigheden' geven Top Spin 3 wel wat sjans.

Ook belangrijk is natuurlijk het aantal bekende tennissers en tennissters dat in de game vertegenwoordigd is. Uiteindelijk moeten het er zo'n 25 worden, waarbij we sowieso Federer, Nadal, Roddick, Sharapova en Mauresmo al voorbij hebben zien komen, al was Federer nog in mist gehuld ten tijde dat we de game te zien kregen. Pas op de dag zelf had het ontwikkelteam te horen gekregen dat de Zwitser van de partij zou zijn. De 25 bestaande spelers worden aangevuld met zo'n 15 niet-bestaande personages, waaronder een paar heerlijke karikaturen. Denk aan een onwijs gespierde speler die als 'ie goed voor de bal staat je volledig weg kan rossen, maar tactisch en technisch er geen hout van kan. Interessant oefenmateriaal.

De gespierde speler die er, op hard slaan na, niets van kan

Top Spin 3 komt voor het eerst breder dan het Microsoft-platform uit en verschijnt in de lente voor zowel de PlayStation 3, Xbox 360, Nintendo Wii als DS. De PS3- en X360-versie die wij te zien kregen zag er al goed uit en we hebben alle vertrouwen in een betere afloop voor de titel dan het toch ietwat magere deel twee. De Wii-versie belooft overigens ook een inventief stukje code te worden, want de ontwikkelaar gaf aan dat uiteraard het swing-mechanisme zoals we dat kennen uit Wii Sports op een realistischer wijze in de game verwerkt wordt. Zodra we meer weten over de overige versies, doen we uiteraard verslag.