Frontlines: Fuel of War (hands-on)

Het is een vreemde gewaarwording dat je na een taxiritje van ruim tien minuten de gekte van Times Square verruilt voor de open kantoren van een ontwikkelaar. Een kantoor midden in Manhattan is immers niet goedkoop en je moet dondersgoed weten waar je mee bezig bent, wil je hier een studio vestigen. Het kantoor is op de achtste verdieping van een pand dat je op het eerste gezicht niet als kantoor typeert gevestigd. We nemen de lift en treden binnen in de wereld van Kaos Studios.

Het kantoor van Kaos Studios

Kaos Studios is een studio met historie. De ontwikkelaar begon onder de naam Trauma Studios als vrijwillig en enthousiast modteam voor Battlefield 1942, de eerste Battlefield game die het first-person shooter genre online op z'n kop zette. Het modteam wilde de Tweede Wereldoorlog inwisselen voor een stoffiger thema en ontwikkelde Desert Combat. Desert Combat werd een gigantisch succes en niet veel later werden de fanatieke ontwikkelaars door DICE, de ontwikkelaar van Battlefield, ingelijfd. Bij DICE werkten ze aan Battlefield 2, totdat Electronic Arts DICE in 2004 overnam. Trauma Studios achtte de tijd rijp om aan een eigen game te beginnen en startte onder de vleugels van THQ een nieuwe studio: Kaos Studios.

De game heet Frontlines: Fuel of War en is het best te omschrijven als een veredelde Battlefield, met een sterke nadruk op gadgets en foefjes. De game kent een verhaalgedreven singleplayer mode, maar excelleert vooral in multiplayer opzicht. Het was ook precies deze mode die we onder handen konden nemen, daar de ontwikkelaar verspreid over heel het kantoor de Xbox 360's samen in een netwerkje gegooid had voor het betere schietwerk.

In Frontlines: Fuel of War kies je allereerst een factie. De twee groeperingen zijn ditmaal de Western Coalition (de Verenigde Staten en Groot-Britannië) en de Red Star Alliance (een samenzwering van Rusland en China). Per klasse zijn er vijf verschillende rollen te kiezen, te weten de assault, heavy assault, sniper, special ops en close combat. De rol die je kiest bepaalt het type wapen dat je in handen krijgt. Maar er is meer.

Kaos Studios verrijkt de door Battlefield gestandaardiseerde massale multiplayer door de strijd aantrekkelijker te maken met een RPG-achtig systeem. Naast de factie waar je voor strijdt en de rol die je speelt is er nog een derde keuze te maken: het type ondersteuning dat je op het slagveld wilt gebruiken. De mogelijkheden hier bestaan uit ground support, drone support, air support of counter-measures.

Kies je bijvoorbeeld voor drone support dan kun je in eerst instantie een vliegende drone loslaten. Je bestuurt de drone zelf en kunt ermee over het slagveld vliegen om een overzicht te krijgen van waar iedereen zich bevindt. Tijdens het vliegen blijft je personage gewoon stokstijf stilstaan, het is dus wel geboden een verdekt plekje voor hem te kiezen voordat je in de drone kruipt. Kies je daarentegen voor de air support dan kun je op een willekeurig moment om een airstrike vragen. Het punt waar de projectielen inslaan bepaal je middels een Brothers in Arms-achtig plaatsingssysteem zelf.

Een van de drones

De vier soorten ondersteuning zijn naarmate de strijd intenser wordt en je meer vijanden dood ook te verbeteren. Per ondersteuning zijn er drie varianten, waarbij een verbeterde variant soms geheel nieuwe opties met zich mee brengt. Zo is je drone in de laatste versie niet alleen minder makkelijk aan gort te schieten, maar is het ook mogelijk om met het apparaat bommen op tegenstanders af te vuren. Een verbeterde mogelijkheid van de air support is het oproepen van een cluster bom. De verschillende ondersteunende mogelijkheden geven een leuk tintje aan de game. In plaats van elkaar al schietende achterna te rennen of in een voertuig te stappen, doe je weer eens wat anders. Want zeker in de latere versies zijn de mogelijkheden talrijk en is de schade die aangericht wordt groot.

Tijdens de multiplayer matches is het, net als overigens in de singleplayer mode, de bedoeling de frontlinie op te schuiven in de richting van de vijand. Door een reeks punten die ongeveer op dezelfde breedtelijn liggen te veroveren (een aantal seconden een knop indrukken zonder bestookt te worden) is het mogelijk je grondgebied te vergroten. Op de kaart wordt dit getoond als een rood en blauw gebied, waarbij blauw het gebied van de Western Coalition en rood de grond van de Red Star Alliance aangeeft.

Samenwerking is een vereiste in de game, want in je eentje een dergelijk punt bestormen en maar hopen dat je een tiental seconden ongedeerd kunt blijven staan werkt absoluut niet. Dit samenwerken komt ook terug in het gebruik van de voertuigen. Uiteraard kun je bij andere mensen in de bolide stappen om al vurend het terrein over te steken. Dit was wel nodig ook, want de gespeelde map, een level dat erg veel weg had van een oliestaatje uit het Midden-Oosten met uitgestrekte velden, was veel te groot om te voet over te steken. Een leuke optie aan het rijden in voertuigen (de game kent overigens ook luchtvoertuigen) is dat de bijrijder hints kan geven aan de bestuurder over de directe van het voertuig. Een handige optie als je geen zin hebt in het opzetten van je koptelefoon voor groepscommunicatie.

Het kwartiertje dat wij de multiplayer optie van Frontlines: Fuel of War konden spelen is goed bevallen. De combinatie van het RPG-element in de vorm van de verschillende ondersteuningen en een tactisch snufje aan de arcade gameplay lijkt op dit moment een leuke multiplayer game op te leveren. Frontlines: Fuel of War komt echter pas begin 2008 uit, we moeten dus nog even geduld hebben voor we de uiteindelijke balans op kunnen maken.