Gamers kennen het wel. Er zijn games waarbij je rustig op je kamer zit te spelen, af en toe een slok van je drankje neemt en vervolgens rustig je tijd neemt om naar het toilet te gaan en je blaas te legen. Er zijn echter ook games waarbij het zweet van je voorhoofd druipt, je gehaast een glas water naar binnen probeert te werken en het liefst in een lege colafles zou urineren. Nu zijn wij wel gewoon naar het toilet geweest, maar Call of Duty: Modern Warfare 2 konden we moeilijk in de steek laten. Enorm moeilijk.

                        Bekijk hier de videoreview van Modern Warfare 2

Call of Duty 4: Modern Warfare was volgens velen een van de beste shooters ooit gemaakt. Dat is ergens vrij opmerkelijk, aangezien het geen game is die het genre opnieuw definieerde. Het spel is juist ontzettend lineair en wijkt nooit ver af van de bekende Call of Duty-formule. Ook zijn opvolger, Call of Duty: Modern Warfare 2, is een ronduit spectaculaire en adrenalineverhogende rit waar jouw eigen inbreng weinig invloed heeft op het verloop. Dat klinkt negatief, maar hoeft niet erg te zijn wanneer je weet dat je een ontzettend toffe rit tegemoet gaat. Af en toe is het namelijk helemaal niet zo erg om de controle uit handen te geven. Dat wordt maar weer eens bewezen in Call of Duty: Modern Warfare 2, een game die zich met recht een van de meest overweldigende en geperfectioneerde ritten ooit mag noemen.


Impact
In de singleplayer van Call of Duty: Modern Warfare 2 neem je net als in Call of Duty 4, verscheidene rollen op je. Het begin zul je vooral doorlopen met sergeant Joseph Allen van de Amerikaanse Army Rangers, maar later in de game zul je het avontuur voortzetten met sergeant Gary Sanderson van de Britse Task Force 141 en soldaat Ramirez van het Amerikaanse leger. Je wisselt constant tussen deze twee personages en wordt daarom van de ene naar de andere locatie geslingerd. Zo vecht je met Ramirez vooral als infanterist op de straten van Amerika (inderdaad, Infinity Ward heeft haar patriottisme even opzij gezet), terwijl je met Sanderson onder andere Rio de Janeiro bezoekt.

In het begin van de game zul je via een flinke brug in het verhaal ook Rusland bezoeken. Het is jammer dat we niet teveel op de details in kunnen gaan om jullie pret niet te bederven, maar laten we stellen dat dit een van de meest indrukwekkendste scènes is die je ooit zult spelen. Niet doordat het bijzonder leuk of innovatief is, maar voornamelijk vanwege de emotionele impact van het schouwspel dat zich voor je ogen afspeelt. Het is een kant van de oorlog die niet eerder op dit niveau door een ontwikkelaar belicht is. Infinity Ward verdient hulde dat ze dit in een ontzettend dure en belangrijke game als Modern Warfare 2 aandurven, zeker gezien alle controverse omtrent het onderwerp. Bovendien, je hoeft deze scène niet per se te spelen. Je kunt aan het begin van de game aangeven of je de scène wilt overslaan. Maar bij dezen: doe dat dus niet.


Fenomenaal
Alle verhaallijnen bevatten over de top scenario’s en gebeurtenissen. Voor je het weet knal je de straten van Washington aan puin vanuit de zijkant van een helikopter, terwijl je drie minuten later in je duikpak gehesen wordt om gegijzelden op een Russisch olieplatform te bevrijden. De locaties zijn mede zo indrukwekkend door de uitstekende audiovisuele presentatie. De game ziet er fenomenaal uit en de prachtige orkestrale muziek van componist Hans Zimmer begeleidt de actiescènes op een vrijwel feilloze manier. Wij kregen kippenvel toen onze sneeuwscooter over een ravijn sprong, de muziek tijdens deze vrije val eventjes stopte en weer op bombastische wijze doorging toen we in het (overigens ontploffende) dorpje landden. Wat een adrenalinerush!

Alles wat Call of Duty 4 goed maakte, wordt in Modern Warfare 2 twee keer zo tof overgedaan. Ook technisch heeft de game een forse update gehad, met name door een verbeterde kunstmatige intelligentie. Tegenstanders reageren net iets natuurgetrouwer en hebben minder vaak de neiging om lukraak granaten naar je toe te gooien. Dat neemt overigens niet weg dat de respons van je vijanden in Call of Duty: Modern Warfare 2 weer enorm voorgeprogrammeerd is. Vond je dat in deel vier niet leuk, dan ga je dat hier ook niet waarderen. Op sommige stukken ligt het er zelfs nog dikker bovenop dan in Call of Duty 4, hoewel Infinity Ward het wel op een dusdanige manier heeft geïmplementeerd dat de game zich soepel en zonder ‘irritante’ euvels laat spelen. Oneindige golven aan vijanden komen ditmaal dus gelukkig veel minder voor.


Vanaf het moment dat je de start-knop induwt tot het moment dat je het verrassende einde hebt bereikt, laat het filmische avontuur van Modern Warfare 2 je niet meer los. Een avontuur dat slechts zes tot acht uur duurt, maar gelukkig wel van constante, hoogstaande kwaliteit is. De weinige pauzes die je inlast zul je enkel gebruiken om op adem te komen, want Modern Warfare 2 is fysiek bijna uitputtend. Daarnaast is het ook geen gemakkelijke game, zeker niet nu de tegenstanders een stuk slimmer zijn. Leg je stressballetje dus alvast naast je als je van plan bent de game ‘eventjes’ op de hoogste moeilijkheidsgraad uit te spelen.