Het concept van Tekken is door de jaren heen niet veel veranderd. Dat is natuurlijk niet geheel zonder reden, want het vechtsysteem is altijd solide gebleven. Veranderingen werden door de fans doorgaans niet op prijs gesteld. Toch heeft Namco met Tekken 6 de moed gehad een paar aanzienlijke aanpassingen door te voeren. De vraag is of deze de basis van Tekken niet ondermijnen.

 
De grootste aanpassing is de toevoeging van nieuwe gameplayelementen. De eerste is rage, een enorme boost in aanvalskracht wanneer je levensmeter door je tegenstander bijna is leeggemept. Je zou het kunnen zien als een laatste opleving voor de dood, maar het kan ook geregeld het gevecht doen omslaan. Als je net een goede combinatie uit je mouw kunt trekken op het moment dat je de rage-status bereikt, is het best mogelijk dat je de vijand kunt verrassen en zelfs kunt verslaan.


Een tweede verandering is de mogelijkheid om langere combinaties te maken bij het jugglen van tegenstanders. Een juggle is een serie van slagencombinaties die de tegenstander omhoog of achteruit werpt nadat de verdediging is doorbroken. Tijdens zo’n combinatie is het mogelijk de tegenstander tussentijds omhoog te laten stuiteren om zo de juggle te verlengen. Dit konden enkele personages al in eerdere delen van Tekken, maar nu heeft elk personage deze mogelijkheid. Deze nieuwe vechtelementen zorgen geregeld voor onverwachte wendingen in een gevecht. Echter, vooral de mogelijkheid om een combinatie nog langer te maken zorgt er ook voor dat een gevecht tegen een sterkere tegenstander eenzijdig kan worden. Het komt voor dat je een groot deel van een gevecht lijdzaam moet toezien hoe je levensbalk leegloopt.

Tweaks

Hoewel de meeste bewegingen van bekende personages gelijk zijn gebleven, zijn er wel kleine aanpassingen gemaakt. Bepaalde aanvallen zijn bijvoorbeeld sterker of zwakker, maar ook de bewegingen zelf zijn onder handen genomen. Het is moeilijk een directe vergelijking te maken met voorgaande games, maar de bewegingen in Tekken 6 voelen soepeler aan dan ooit. De overgangen tussen bewegingen gaan praktisch zonder pauze en de impact van de aanvallen lijkt door de reactie van de tegenstander uiterst pijnlijk en accuraat.


Zes nieuwe personages brengen nieuwe vechtstijlen met zich mee die genoeg toevoegen aan de line-up. Alisa, een liefelijke cyborg met kettingzaag ontpopt zich door rare houdingen en bewegingen tot een interessante keuze voor een gevecht. De dikke, maar snelle Amerikaan Bob is door dikke, excentrieke uiterlijk alleen al een vermelding waard. Lars, de afvallige soldaat van de Zaibatsu-organisatie, weet met zijn doorsnee uiterlijk en van andere personages gekopieerde bewegingen maar weinig toe te voegen.


De arcademodus van Tekken was traditiegetrouw de manier om het verhaal te vertellen van het personage waarmee je speelde. Je vocht een aantal wedstrijden met tot slot een eindbaas die door zijn absurd sterke en afwijkende aanvallen onverslaanbaar leek te zijn. Als de eindbaas eenmaal toch was verslagen, werd een filmpje vertoond over het lot van het personage in kwestie. De arcademodus is grotendeels gelijk gebleven. Je werkt je op naar steeds sterkere tegenstanders, waarna je de Egyptische god Azazel tegenkomt. Voor eindfilmpjes is echter geen plaats meer in arcademodus, want deze moeten worden vrijgespeeld in de scenariocampagne.