Stilstaan om van wapen te wisselen, minutenlang turen naar de horizon op zoek naar vijanden en nooit geraakt mogen worden, ook al is het maar een vleeswond. Het zijn zaken die we in de gemiddelde shooter niet vaak zien. Het is slecht voor de actie en voor het tempo. Maar voor iedereen die realisme verkiest boven actie en toegankelijkheid is er nu de perfecte game: ArmA 2. Een game waarbij zelfs de moeilijkheidsgraad van de tutorial al een stuk hoger ligt dan bij een doorsnee shooter.

Wie direct begint met de eerste missie van ArmA 2 zal misschien denken dat hij te maken heeft met een doodgewone FPS. Maar die indruk zal na een paar missies al snel overslaan in ontzag. Ontzag voor hoe uitgebreid dit spel wel niet is en wat je als speler allemaal wel niet kunt doen. Alleen al de schaal van ArmA 2 is baanbrekend voor dit genre. Een complete voormalig Russische deelstaat, genaamd Chernarus, vormt het decor waarin we naar hartenlust oorlogje mogen spelen. Want dat is ArmA 2 in feite; oorlogje spelen met de echte spelregels en dus niet met de ‘tien tellen dood-regel’, zoals je dat vroeger op straat speelde.

Kijken, kijken, niet schieten

De singleplayercampagne is dit keer met iets meer gevoel is gemaakt dan bij deel één. Je speelt namelijk geen naamloze soldaat meer, maar Cooper. Coop is een stoere kerel die deel uitmaakt van Team Razor, een kleine verkenningsgroep uit het Amerikaanse marinierskorps. Het Amerikaanse leger wil ervoor zorgen dat de burgeroorlog, die al een tijdje in Chernarus woedt, niet wordt gewonnen door de communisten. De taak van Cooper en consorten vertaalt zich logischerwijs in het uitschakelen van iedereen die het daar niet mee eens is.


Denk echter niet dat je constant aan met je machinegeweer aan het zwaaien bent. Missies in ArmA 2 bestaan voornamelijk uit kijken, sluipen, nog maar eens kijken en dan met dodelijke precisie toeslaan waar het de vijand het meeste pijn doet. Vijanden zijn lastig te vinden door de kleurstellingen en hoogteverschillen in de omgeving en bijgevolg zul je dus meer observeren en sluipen dan je waarschijnlijk lief is. Je verrekijker wordt op deze manier zelfs een onmisbaar onderdeel van je uitrusting.

Voertuigen, zoals een humvee of een gevechtshelikopter, zijn ook onmisbare ‘onderdelen’ van je uitrusting, maar toch leg je het gros van de missies af op je legerkistjes. Puur omdat je dan over een belangrijk wapen beschikt, namelijk het verrassingselement. De eerder genoemde kleurstellingen en verschillende hoogteverschillen werken namelijk ook in jouw voordeel. Tijdens zo’n missie is het trouwens eerder regel dan uitzonderding dat je een kilometer of vijf (of zelfs meer) te voet aflegt, dus begin niet aan een opdracht als je maar een kwartiertje de tijd hebt.

Grand Theft Fiets

Tijdens de eerste paar missies krijg je alleen de controle over Cooper, maar des te verder je komt, des te meer controle je krijgt over andere eenheden. Het spel verandert gaandeweg eigenlijk van een normale shooter naar een  tactische team-based shooter. Later krijg je zelfs een stukje RTS-gameplay voor de kiezen in de vorm van basebuilding en de mogelijkheid om nieuwe voertuigen aan te schaffen. Een erg aparte toevoeging die we niet vaak zien in dit type shooter en daarom een meer dan welkome feature die zorgt voor veelzijdigheid en een interessante gameplay-twist. Bovendien kun je als teamleider helemaal los bij de vrije missie-opzet. Deze kun je namelijk op verschillende manieren voltooien en je krijgt als leider in feite carte blanche in de manier waarop je ze wilt volbrengen.


Diezelfde vrijheid en veelzijdigheid zien we ook terug in het aanbod van voertuigen. Naast een keur aan  militair spul, krijg je ook de beschikking over kleine Trabantjes, verroeste tractoren of gewoon een fiets. De makers hebben eigenlijk één simpele regel: als het wielen heeft, dan rijdt het. Een regel die wij alleen maar toejuichen, omdat we gewoon een hekel hebben aan lopen. Jammer genoeg zijn de meeste voertuigen echter zeerFiets ongeschikt om een missie mee te volbrengen, omdat een gericht salvo uit een machinegeweer direct korte metten maakt met alle inzittenden. Maar tussen de missies door kun je jezelf prima vermaken met een ritje door de pittoreske omgeving van Chernarus. Mocht je daar tenminste tijd voor hebben.