Kleine rotmonsters zijn het, die Minions. Ze plunderen, mollen en moorden zich een weg door steden en legers, en dat allemaal met een ongekende hoeveelheid plezier. Lachend slaan ze zeehondjes en panda’s neer, dansend razen ze door alle spullen van mensen die ze tegenkomen. Gelukkig sta je aan hun kant in Overlord II, anders zou je ze eigenlijk het liefst de nek omdraaien.

In Overlord II ben je, net als in de eerste game, wederom de Overlord. Oftewel: je bent de ultieme slechterik, de belichaming van nachtmerries waarvan bij kinderen ’s nachts het koude zweet uitbreekt. Alleen deze keer ben je toch net even iemand anders. Je bent de zoon van de Overlord die we nog kennen uit het eerste deel. Het maakt verder bar weinig uit voor de gameplay, behalve dan dat het eerste gedeelte van de game hier heel grappig op inspeelt.

Simpel strategisch

Je begint Overlord II namelijk als kind, een erg slecht kind. In een besneeuwd dorpje word je door alle andere kinderen gepest en zoals dat gaat met kinderen die gepest worden, maar toch enige vorm van zelfrespect in hun lijf hebben, neem je meteen wraak. Sneeuwballen gooien naar de Overlord in spe? Je sneeuwpop in duigen, dat kun je krijgen! De Minions, die sinds het eerste deel op zoek zijn naar een nieuwe meester, observeren je slechte daden en keuren je goed: vanaf dat moment heb jij het voor het zeggen over de kleine monsters.

Verwacht geen gekke ommezwaai van het spelprincipe: in Overlord II neem je nog steeds opdrachten aan vanuit je donkere toren en werk je die opdrachten in levels af. De game is wat dat betreft ook heel lineair, maar dat is nooit storend, omdat het om de actie en de puzzels draait. Die puzzels houden meestal in dat je een object naar een bepaald punt in het level moet dragen, maar dat je daarvoor eerst wat poorten moet openen of dingen die in de weg liggen, kapot moet maken.


Hier komen de verschillende soorten Minions bij kijken. Omdat er vier verschillende kleuren Minions zijn met elk hun eigen voor- en nadelen, spelen de puzzels hier slim op in. Een muur die in brand staat kan alleen door de rode Minion afgebroken worden, omdat ze tegen vuur kunnen. Het geeft de gevechten ook een tactisch tintje. Groene Minions zijn bijvoorbeeld ideaal om achterop de rug van een vijand te gooien, omdat ze dan op hun sterkst zijn. Rode Minions kunnen van veraf vuur werpen, maar laat ze niet te dicht in de buurt van vijanden komen, want ze leggen snel het loodje. Het gebruik van strategie tijdens de gevechten is hiermee simpel gehouden, maar geeft je toch de keuze om alles op je eigen manier aan te pakken. Het is dan ook één van de sterkste punten van de game, naast die vervelende Minions zelf natuurlijk.

Seks, drugs en rock’n’roll

Het moet dan ook (nogmaals) benadrukt worden: het zijn echt helse rotmonsters. Door de rechterpook op de controller een richting op te duwen rennen ze met z’n allen op een vijand of object af, die ze vervolgens doden of kapot maken. Vaak vinden ze in potten en kisten drankjes om je te helen of de meest vreemde spullen die de Minions zelf als kledij en bescherming kunnen gebruiken. “Oh, treasure!” krieken ze wanneer ze een zak met geld stelen. “For the masterrr” gniffelen ze wanneer ze je een drankje komen brengen. Geef je de Minions geen opdrachten, dan lopen ze braaf achter je aan, meestal met veel gegrinnik en geboer op de achtergrond. Eigenlijk zijn het net een stel Pikmin of Lemmings die eindelijk een leider hebben gevonden, maar dan nadat ze een leven vol met seks, drugs en rock’n’roll hebben gehad.