Het originele Star Ocean zag in Europa nooit het levenslicht. Het tweede deel verscheen pas twee jaar na de oorspronkelijke release op ons continent en ná het onovertroffen Final Fantasy VII. Deel drie mocht net als zijn voorgangers terecht op fantastische kritieken rekenen, maar verscheen ook ongunstig laat op de PlayStation 2 nadat de meest indrukwekkende RPG’s allang naam gemaakt hadden. Nee, echt in de spotlights heeft deze franchise nooit gestaan. Tot nu dan. Zelden was er zo’n structureel gebrek aan sterke RPG’s met klassieke inslag als tijdens deze generatie consoles. Terwijl de mensheid de ogen in deze game richt op de ruimte, richten wij RPG-liefhebbers onze blik op – bijna letterlijk – The Last Hope.

Om dit vierde deel van Star Ocean wat extra onder de aandacht te brengen, heeft uitgever Square-Enix het laatste jaar in ieder geval voldoende voorspel verzorgd. Deel één kwam als fantastische remake uit op de PSP in de vorm van Star Ocean: First Departure, terwijl een port van het redelijk tijdloze tweede deel een paar maanden geleden nog eens verscheen. Geen zorgen echter als je die gemist hebt, Star Ocean: The Last Hope mag qua thema en gameplay dan wel veel overeenkomsten vertonen, het verhaal staat in principe volledig op zichzelf.

Glazen bier op een schuurfeest

In dat verhaal heeft de mensheid zichzelf in recordtijd naar de maan geholpen – letterlijk. De Derde Wereldoorlog breekt uit en voordat iemand ‘vrede’ kan roepen vliegen de atoombommen al in de rondte als glazen bier op een schuurfeest. Niemand wordt hier echt veel beter van; de mensheid is gedecimeerd, overleven op ons aardoppervlakte is amper mogelijk en dus besluiten de strijdende partijen zich allemaal te verenigen in de Greater United Nations. Nu ‘we’ eindelijk de handen ineen geslagen hebben, richten we onze blik naar boven. Daar ergens in die eindeloze zee van sterren zal vast en zeker een veilig nieuw thuis te vinden zijn. Als eerste stap worden er drie verkenningsschepen op uitgestuurd, op weg naar de planeet Aeos. En natuurlijk gaat dat helemaal mis.

Op weg naar Aeos gooit een passerende komeet roet in het eten van onze warp. Het resultaat: één schip helemaal kwijt, eentje stort kilometers naast de beoogde landingplaats neer en het derde schip met hoofdpersonage Edge Maverick aan boord komt met veel geluk veilig terecht op Aeos. Met Edge heeft deze Star Ocean overigens een aardig sympathiek hoofdfiguur te pakken. Vooral in het begin en aan het einde van de game konden we de overmoedige en levendige opmerkingen van Edge wel waarderen. De weg daartussen maakt misschien wel ietsje té veel uitstapjes naar emo en drama in het karakter van onze vriend. Het tweede personage dat we onder handen mogen nemen is jeugdvriendinnetje Reimi. Aardig dametje, maar net zoals veel van de speelbare personages, ontbreekt het haar aan een echt uitgesproken karakter en scherp randje.  

Knoppenrammen

Op Aeos maken we ook voor het eerst kennis met de gameplay en het vechtsysteem van deze Star Ocean, dat traditiegetrouw in real-time is. Monsters zwerven vrij over de grote vlakten en binnen de kerkers. Loop er tegenaan en je komt binnen een seconde terecht in een apart gevechtsscherm waar je mag knoppenrammen. Noemenswaardig en verschrikkelijk fijn is dat er hierbij zeker niet langer dan een seconde laadtijd nodig is, zo blijft het tempo er goed in. Eenmaal in het gevecht kun je rammen met je zwaard voor wat combo’s, zit er onder elke schouderknoppen een speciale aanval die later uitgebreid kan worden en heb je nog de mogelijkheid om te verdedigen en vrij rond te rennen. Je hebt tijdens een gevecht altijd slechts één personage onder je directe besturing, maar voor de overige drie personages in je team zijn tot op degelijk niveau tactieken in te stellen. Ofwel: alles precies zoals in de voorgaande delen.