Avatar was voorafgaand aan de E3 voor ons een compleet mysterie. We hadden de film en de game nog helemaal niet opgemerkt. Misschien ook omdat we bij het horen van de titel moesten denken aan tekenfilmfiguur met een blauwe pijl op zijn hoofd.

Maar daar heeft deze productie helemaal niets mee te maken. Avatar komt uit het brein van James Cameron en is een project dat hij veertien jaar geleden geschreven heeft. Vanwege de technische beperkingen heeft de game op de plank gelegen tot vier jaar geleden. En twee en een half jaar geleden startte Ubisoft met de game, die parallel aan de film wordt ontwikkeld.

Avatar gaat over de maan Pandora waar de Na’vi leven. De Na’vi is een primitief, maar wijs ras van blauwe, mensachtige wezens van ruim drie meter lang. Het is een vredelievend volk, tenzij je ze de reden geeft je aan te vallen. De mensheid geeft ze die reden. Ons ras is op zoek naar grondstoffen en brengt de Na’vi verder en verder in verdrukking bij het koloniseren van de maan.


Hybride
Omdat de mens niet kan ademen op Pandora, ontwerpen ze een hybridewezen tussen mens en Na’vi, een Avatar. Deze kan bestuurd worden door een mentale link van een mens die in comateuze toestand is. In de film is de hoofdrolspeler een mens met zijn eigen Avatar, die in eerste instantie vecht aan de kant van de kolonisten, maar later overstapt naar het inheemse volk. In de game krijg je ook de keuze: vecht je als mens of als Na’vi?

De wereld waarin Avatar zich afspeelt is prachtig. Nou kregen we de game eerst te zien op een 3D-televisie en die extra dimensie brengt de wereld nog meer tot leven. Maar ook op een ‘ouderwetse’ HD-tv ziet Avatar er goed uit. Pandora is een jungleplaneet met hongerige wolven, wespenspugende planten en neushoorns van formaatje T-Rex. De wereld die Ubisoft heeft ontwikkeld is prachtig en lijkt echt te leven.


Niet alles speciaal
Hoe uniek die wereld ook is, de gameplay is dat niet. We hebben misschien nog lang niet alles van Avatar gezien, maar de game deed ons denken aan een vrij normale third-person shooter. Zeker als soldaat in het mensenleger ontaardt de game in een normale shooter, gesitueerd in een unieke wereld.

Als soldaat kun je onder andere gebruikmaken van helikopters, terreinwagens op rupsbanden en een soort robotpak, zoals in Lost Planet. Maar aangezien Avatar een lineaire game is, zul je die lang niet altijd kunnen gebruiken. Het handige robotpak leek bijvoorbeeld van pas te gaan komen in het gevecht met de enorme neushoorn, maar deze raak je in het begin van het gevecht meteen kwijt. Geen probleem, want met tijdig wegduiken en schieten kom je een heel eind.

Onder je wat meer originele gereedschappen zitten onder andere een cloaking device die je onzichtbaar maakt, de mogelijkheid om luchtsteun in te roepen en een scanner. Hiermee kun je alle levende wezens scannen en informatie over ze opvragen. Die info wordt vervolgens weer opgeslagen in de Pandora-pedia. Dit zijn slechts enkele van de hulpmiddelen die je tot je beschikking hebt als mensensoldaat. Je personage krijgt ervaringspunten bij elke vermoorde tegenstander en hiermee kun je je vaardigheden verder ontwikkelen.


Kiezen
Een belangrijk aspect van Avatar is het feit dat je kunt kiezen aan welke kant je vecht, die van de mens, of die van de Na’vi. En hoewel we maar heel even hebben gezien hoe het er uitziet om als Na’vi te spelen, lijkt dit wel erg gaaf te worden. De enorme Na’vi zijn één met de natuur, vertrouwen meer op slagwapens dan op geweren en hebben alle wezens op Pandora tot hun beschikking staan. In de demo stapten de ontwikkelaars met een Na’vi op een prachtige vogeldraak. Vliegend op deze majestueuze wezens lijkt Avatar meer op een vredige droom dan op de vrij normale third-person shooter die je als soldaat voor de kiezen krijgt.

We weten het daarom nog niet met James Cameron’s Avatar. De wereld is zo mooi en levendig dat we er graag op vakantie zouden gaan en het verhaal met de spanningen tussen mens en Na’vi trekt ons heel erg aan. De gameplay lijkt echter een stuk minder bijzonder te zijn, in ieder geval als soldaat. Niet dat een goede third-person shooter verkeerd is, maar Pandora lijkt te vragen om meer dan dat. En misschien is Avatar dat ook wel, het is nog te vroeg om dat te zeggen. Onze nieuwsgierigheid is in ieder geval gewekt en wij kijken uit naar onze volgende ontmoeting met deze game.