De machines van Skynet zijn terug! Binnenkort draait de nieuwste Terminator-film in de bioscopen en daar hoort uiteraard een videogame bij. De laatste games gebaseerd op de geliefde en succesvolle franchise stelden echter stuk voor stuk teleur. Doorbreekt Terminator Salvation de slechte reeks, of kun je deze apocalyptische shooter beter links laten liggen?

Terminator Salvation is niet, zoals je zou verwachten, gebaseerd op de gelijknamige speelfilm. De game speelt zich af twee jaar vóór de gebeurtenissen film en volgt een dag in het leven van de opkomende verzetsstrijder John Connor. Los Angeles is overgenomen door de machines van Skynet, die tevens enkele manschappen van Connor gevangen hebben genomen. De leiders van het verzet zijn niet van plan om de gijzelaars te bevrijden, waarop Connor besluit om zelf de klus te klaren. Hoewel enkele van de stemacteurs uit de film terugkeren is hoofdrolspeler Christian Bale gek genoeg afwezig. John Connor lijkt in geen velden of wegen op de Hollywoodacteur en je krijgt tijdens het spelen nauwelijks binding met de personages. Het wordt al snel duidelijk dat de spanning en meeslependheid van de Terminator-films ontbreekt.


Qua gameplay is Terminator Salvation zo standaard als third-person shooters worden. Er wordt zwaar leentjebuur gespeeld bij Gears of War, met spelsituaties die leunen op het zoeken van dekking en het flankeren van vijanden. In de game kom je hoofdzakelijk drie soorten vijanden tegen: vliegende machines die met één shotgunkogel uit te lucht kunnen worden gehaald, de krab-achtige T7-T die je moet flankeren om zijn zwaktepunt te beschieten en de T-600, de robot met het menselijke voorkomen dat alleen kan worden afgestopt door het schieten van raketten of granaten. De vijanden zijn niet de slimsten uit de klas, wat eveneens geldt voor je medespelers. Deze zoeken slecht dekking en gebruiken nauwelijks explosieven, wat noodzakelijk is bij het verslaan van T-600's. De game is verder zeer lineair, voorspelbaar en mist afwisseling. Je vordert van gebied tot gebied, waarbij je constant dezelfde tegenstanders op dezelfde manier te lijf gaat. Een vorm van uitdaging is dan ook ver te zoeken in Terminator Salvation. Je hebt de beschikking over een beperkte set standaard wapens, die allemaal stroef in het gebruik zijn.

Ontwikkelaar Grin heeft wel een aardige draai gegeven aan het dekkingsmechanisme. Je kunt met een intuïtief menu makkelijk en snel switchen tussen plekken om dekking te zoeken. De game is helaas erg selectief in de plekken waar dat kan en soms wordt je toch nog geraakt wanneer je achter een muurtje verscholen zit. Er wordt geen ruimte geboden om de spelwereld te verkennen en de voertuiglevels die je zo nu en dan moet spelen zijn simpel en vallen snel in herhaling. Daarnaast zijn de makers doorgeschoten in het filmisch maken van de game. Om de paar minuten gameplay krijg je een tussenfilmpje vergezeld door een laadscherm van bijna dertig seconden. Desondanks zijn plotwendingen ver te zoeken. Het wordt er allemaal niet beter op door een frustrerende levensbalk, die alleen regenereert wanneer alle vijanden verslagen zijn. Als je het loodje legt word je getrakteerd op alweer een laadscherm.


Het is vreemd dat het laden bij Terminator Salvation zo lang duurt, aangezien de game alles behalve indrukwekkend is. De omgevingen zien er saai uit, vallen snel in herhaling en zijn over het algemeen rafelig afgewerkt. Daarnaast heeft de game een instabiele framerate en is er veel sprake van textures die plotseling verschijnen. De personages die je tegenkomt ogen levenloos en hun mondbewegingen komen niet overeen met wat ze daadwerkelijk zeggen. Wat je medespelers uitkramen is ook niet bepaald interessant en John Connor krijgt alle complimenten, zelfs wanneer anderen een vijand hebben uitgeschakeld. Dit is vooral storend wanneer je de game coöperatief speelt. Qua productiewaarden stelt de game dus teleur.


Het grootste minpunt aan Terminator Salvation is echter de speelduur. De game is op de gemiddelde moeilijkheidsgraad met gemak binnen vier uur uit te spelen, wat onacceptabel is voor een spel met een prijskaartje van rond de zestig euro. De game is alleen offline coöperatief speelbaar, maar de multiplayer biedt niets nieuws onder de zon. Er zijn ook geen extra spelmodi of vrij te spelen bonusmateriaal en nadat je het spel hebt uitgespeeld rest alleen nog een hogere moeilijksgraad. De herspeelbaarheid is dan ook verwaarloosbaar.