Als je een moderne vlieggame voor de consoles wilt kopen, heb je niet bepaald veel keuzevrijheid. Er is eigenlijk maar één reeks die van kwalitatief hoogstaand niveau is, en dat is de Ace Combat-reeks. Ook bij ontwikkelaar Namco is de sleur er echter een beetje ingeslopen en de Ace Combat-games uit hun handen voelen allemaal een beetje het zelfde aan. Misschien weet Ubisoft Romania met hun nieuwste game Tom Clancy's HAWX een frisse wind te laten waaien door het genre.

Het is bijna onmogelijk om HAWX niet vergelijken met een van de games uit de Ace Combat-reeks. De overeenkomsten tussen de twee franchises zijn hiervoor te groot om te ontkennen. Beide games laten je vliegen in een stel moderne straaljagers in een wereld die gebukt gaat onder een fictieve en grootschalige oorlog. Maar waar Ace Combat vast blijft houden aan een oorlog die plaatsvindt op een fictieve wereld, speelt HAWX zich gewoon af op onze eigen aardbol.

Het verhaal begint wat saai: je bent een Amerikaanse piloot die door de verlokkingen van het grote geld gaat werken voor een enorme veiligheidsorganisatie genaamd Artemis. Deze private organisatie, dat beschikt over het wapenarsenaal van een groot land, biedt zich tegen een bepaalde prijs aan om in oorlogsgebieden te strijden. Maar wat gebeurt er als een megacorporatie als Artemis zich tegen zijn klant keert (dit keer de Verenigde Naties) en zijn diensten aanbiedt aan de hogere bieder? Het resulteert in een wereldoorlog die plaatsvindt op diverse kenmerkende plaatsen zoals Rio de Janeiro, Tokyo en Chicago. Naarmate het verhaal vordert en de gebeurtenissen meer impact beginnen te hebben op de wereld, krijg je steeds meer het gevoel je door het gebruik van bestaande locaties meer betrokken raakt bij wat er gaande is.

De missies die zich afspelen op de bekende locaties brengen wat extra's met zich mee. Daarbij komt ook nog eens dat Ubisoft Romania gebruik heeft kunnen maken van gedetailleerde satellietbeelden van de IKONOS en GeoEye-1-satellieten. Als je laag over de grond vliegt, beginnen de textures minder mooi te worden, maar op hoogte ziet de aarde er overtuigend uit. De steden die geheel in 3D zijn opgebouwd maken dat het totaalplaatje er prima uitziet.

Bij de voorbereiding en het uitvoeren van de missies is veel geleend van de Ace Combat-reeks. Na een uitzetting van de missie, krijg je de kans een vliegtuig en wapens te kiezen. Elke vliegtuig heeft zijn eigen voor- en nadelen. Zo kan de handling van een vliegtuig best goed zijn, maar zijn de wapens weer minder geschikt voor het aanvallen van gronddoelen. Het verschil in vlieggedrag is overigens niet zo duidelijk als verwacht wordt. Oude vliegtuigen voelen wel logger aan dan nieuwe modellen, maar het is moeilijk het verschil te ontdekken tussen vliegtuigen die in dezelfde klasse vallen. Daar tegenover staat wel weer dat alle vliegtuigen en hun cockpits tot in detail zijn gemodelleerd. Vreemd is wel dat er geen HUD wordt weergegeven in de cockpit, terwijl deze er wel is in de eerstepersoonscamera.

Het gebrek aan variatie in de missies is het grootste minpunt aan HAWX. Er staan, met uitzondering van een aantal missies, telkens maar een paar doelstellingen centraal. Deze bestaan uit het beschermen van iets of iemand tegen hordes aan vijanden of het aanvallen van een lading vijanden. De actie is steeds hetzelfde en de uitkomst ook. Je moet simpelweg alle vijandige blipjes van je radarscherm wegvagen. En toch is er iets dat je door laat gaan. Elke kill die je maakt staat namelijk garant voor een aantal XP-punten. Door XP-punten te verzamelen ga je in level omhoog, waardoor je meer vliegtuigen en wapens verdient. Door te voldoen aan doelstellingen die los van de missies staan, kan nog meer XP worden verdiend. Zo moet je een bepaalde hoeveelheid raketten ontwijken om extra XP te krijgen. Ondanks het feit dat de hoofddoelen niet bijster afwisselend zijn, geeft je game je daarom toch nog een reden om verder te spelen. Het verhaal trekt later bovendien een beetje aan en het wordt warempel interessant om verder te komen in de game.