Ooit overheerste de gedachte dat het onmogelijk was een goede, snelle first-person shooter neer te zetten op een console. Met de komst van Halo, en de vele titels die volgden, werd het tegendeel bewezen. Inmiddels zal alleen de meest toegewijde PC-gamer nog beweren dat een muis en toetsenbord de enige manier zijn om een shooter te kunnen spelen. Hetzelfde is nu aan de hand met het RTS-genre. Veel gamers zijn nog in de veronderstelling dat dit genre, dat snelle muiscoördinatie vereist, alleen thuis hoort op de PC. EA is echter hard bezig om het genre steeds geschikter te maken voor de consoles en Kane’s Wrath is opnieuw een stap in de goede richting. Maar het is nog niet de Halo van de console-RTS.

Command & Conquer 3: Kane’s Wrath is de uitbreiding op Command & Conquer 3: Tiberium Wars. Waar je op de PC voor Kane’s Wrath nog het originele spel nodig had, is de Xbox 360-versie stand-alone. Gelukkig betekent dit niet dat je meer betaalt voor de Xbox 360-versie, want deze ligt eveneens voor de bijzonder zachte prijs van €29,99 in de winkels. Op zich is het verstandiger om met Command & Conquer 3: Tiberium Wars te beginnen, omdat Kane’s Wrath je vrij snel in het diepe gooit en een maar een eenzijdige campagne kent, waardoor het niet aanvoelt als een volledig spel. Wil je echter eens proberen hoe een RTS aanvoelt op een console en daarvoor niet direct het volle pond neerleggen, dan is Kane’s Wrath misschien een mooie titel om mee te beginnen. De interface is sterk verbeterd en daarmee is het spel vooralsnog de beste overzetting van het RTS-genre naar de console. Het geeft je een goed idee van hoe de zaken ervoor staan.

De nieuwe radial interface die EA voor Kane’s Wrath heeft uitgedoktert is behoorlijk doeltreffend. Het hele menusysteem is opgebouwd uit cirkelvormige menuutjes waarin alle wensbare opties terug te vinden zijn. Door de analoge stick in de juiste richting te drukken, kies je de gewenste optie uit, zonder dat je eerst een hele lijst af moet lopen. Dit menu is contextgevoelig. Heb je bijvoorbeeld je War Factory geselecteerd, dan bevat het menu de voertuigen die je kunt bouwen. Er is ook een algemeen menu wanneer je niets geselecteerd hebt. Van daaruit kun je direct alle andere menu’s raadplegen, ook zonder dat je eerst het gebouw hoeft te selecteren. Het gaat allemaal nog niet zo snel als met een interface onder in beeld zoals op de PC, maar wel aanzienlijk sneller dan wat we tot nu toe gewend waren. Er zijn nog wel wat optimalisaties mogelijk. Zo moet je eerst een gebouw bouwen en als die klaar is, nog eens de positie aanwijzen waar je hem wilt plaatsen. Dit is typisch Command & Conquer, maar het zou handiger zijn om direct de positie aan te geven. Dit bespaart je later weer een handeling en maakt het spel een stuk sneller. Om een echt goede RTS op een console te krijgen, zijn dergelijke concessies waarschijnlijk wel nodig. Men blijft nu soms teveel trouw aan de mogelijkheden die de PC-versie biedt.

De grootste problemen met de interface zitten niet zozeer in de menu’s, maar in het selecteren en aansturen van de eenheden zelf. De cursor waarmee je je eenheden aanklikt, is namelijk behoorlijk onnauwkeurig. Het spel verspringt weliswaar automatisch naar een eenheid als je er dicht in de buurt zit, maar dan moet je al behoorlijk goed in de buurt zitten. Vooral het aanvallen van bewegende voertuigen is lastig. Ook het selecteren van eenheden is behoorlijk versimpeld. Je kunt geen vakjes om je eenheden heen trekken, maar wel alle eenheden van één soort of überhaupt alle eenheden op je scherm, in één keer selecteren. Dit volstaat voor de meeste opties, maar maakt het lastig om diverse groepjes samen te stellen. Het oproepen en maken van groepjes gaat via het radiale menu en vergt eigenlijk net iets teveel handelingen om erg prettig te werken.

Als je benieuwd bent naar de exact toevoegingen qua eenheden en facties, dan verwijs ik je door naar de review die Leon al maakte van de PC-versie. Het komt het erop neer dat er een aantal vette eenheden en facties zijn toegevoegd, maar dat er ook een aantal vrij nutteloos blijken te zijn. De consoleversie is inhoudelijk grotendeels gelijk aan de PC-versie, op één aspect na: het spelonderdeel Global Conquest. Deze combinatie tussen turn-based en real-time strategie vormde in de PC-versie een verrassend leuk onderdeel, maar is in de Xbox 360-versie in geen velden of wegen meer te bekennen. In plaats ervan krijgen we Kane’s Challenge op ons bord, een aaneenschakeling van wat skirmish-missies die weliswaar onderhoudend zijn, maar niet zo leuk of diepgaand als Global Conquest. Een onbegrijpelijke keuze.