Super Smash Bros. Melee op de GameCube wordt door velen gezien als één van de beste Nintendo-games ooit gemaakt. Inmiddels is, enige tijd na de Japanse en Amerikaanse release, het vervolg eindelijk in Europa beschikbaar en kunnen zowel fans als de nieuwe Wii-doelgroep genieten van het beste vechtspel beschikbaar voor de Nintendo Wii. Dus lees de review, loop naar de winkel en schaf Super Smash Bros. Brawl aan.

Sinds de NES heeft Nintendo een uitgebreide portfolio opgebouwd, waarin we spelreeksen aantreffen als Kirby, Super Mario, The Legend of Zelda, Fire Emblem, Donkey Kong en F-Zero. De meeste van deze games kennen één prominente ‘held’. Menig persoon zal wel eens de kwaliteiten van bijvoorbeeld Mario hebben afgewogen tegen die van Link uit Zelda. Waarschijnlijk was deze vraag ook bij een medewerker van Nintendo opgekomen, wat leidde tot de geboorte van een nieuwe franchise: Super Smash Bros op de Nintendo 64.


Aanvankelijk leek Smash Bros een eenmalige iets. Veel fans waren dan ook verrast met de aankondiging van Super Smash Bros. Melee voor de Gamecube, die met zijn talloze opties het eerste deel ruimschoots zou overtreffen. Spelers waren onder de indruk van de hoeveelheid speelbare personages, de vrij te spelen opties, de te behalen trofeeën, de levels en de talloze spelmodi. Super Smash Bros. Melee kreeg overal lovende woorden. Dit keer leek een vervolg eerder onvermijdelijk.

Inmiddels heeft Super Smash Bros Melee een soort cultstatus gekregen en worden er jaarlijks alleen in Nederland al tientallen toernooien georganiseerd. Je vraagt je misschien af waarom mensen deze game zes jaar na de release nog steeds in hun Gamecube stoppen. Naast het feit dat het spel ontzettend leuk is om te doen, komt dit grotendeels omdat het training vraagt van de speler. Door te trainen, ontdek je nieuwe combo’s en verbetert je behendigheid. Door de diepgaande besturing zijn de mogelijkheden eindeloos. Gamers blijven bezig met het ontdekken van de meest efficiënte vechtstijl.


In de Smash Bros-serie vecht je met verschillende Nintendo personages  in een tweedimensionale omgeving die in 3D opgebouwd is. Je kunt dus alleen naar links, rechts, boven of onder bewegen. Het level waarin een gevecht zich afspeelt is meestal opgebouwd uit een aantal platformen waar je vanaf kunt vallen. Je verliest een leven of een punt, afhankelijk van welke modus je speelt, als je uit één van de vier kanten van het level geslagen word. Door elkaar klappen uit te delen zal iedere speler een hoger percentage schade krijgen. Hoe meer schade je hebt, des te verder je weg vliegt als je geslagen of getrapt word. Heb je een veel schade en één van je tegenspelers slaat je zover dat je de linkerrand van het level raakt, dan ben je af en zul je terugkomen zonder schade. Degene die de ander het vaakst doodt, zal de winnaar zijn.

Hoewel het concept simpel klinkt, zijn er veel invloeden waar de speler rekening mee moet houden. Er vallen bijvoorbeeld eens in de zoveel tijd voorwerpen omlaag waarmee de spelers elkaar het leven zuur kunnen maken. Een bom veroorzaakt bijvoorbeeld een ontploffing die de tegenspeler het level uitslingert. Je moet ook rekening houden met het levelontwerp, doordat je soms iemand alleen aan de zij- en bovenkant eruit kan slaan. Omhoog komende lava en verdwijnende platformen maken het allemaal nog wat moeilijker.


Voor veel die-hard fans zal het misschien een lichte teleurstelling zijn dat Super Smash Bros. Brawl een compleet nieuw spelgevoel met zich meebrengt vergelijken met de GameCube-versie. Van springen tot aanvallen, alles voelt anders. Dit betekent allerminst dat slechter is geworden, integendeel zelfs. Het spel perfectioneert de bouwstenen van de vorige Smash Bros-delen. Dit merk je voornamelijk in de omgang met de personages. Er wordt nu iets realistischer omgegaan met de zwaartekracht en de aanvallen van de personages. Zo zie je bijvoorbeeld bij Link dat hij nu een soepelere beweging zal maken als hij neerkomt op de grond.