Gamer.nl kreeg zopas de kans om de mensen achter Tale of Tales aan de tand te voelen. Deze innovatieve ontwikkelaar uit België heeft in het verleden al menig vernieuwend project voortgebracht en zijn op dit moment druk in de weer met de ontwikkeling van het veelbelovende spel The Path. Wij gingen na waar Tale of Tales zijn inspiratie haalt, wat hun mening over de game-industrie is en wat we van hun volgende project zoal mogen verwachten.

Gamer.nl: Alvast onze oprechte felicitaties betreffende het groeiende succes van Tale of Tales. Wat was de aanleiding om een eigen studio op te richten?

 

Michaël: Auriea en ik werken al samen sinds 1999. Als "Entropy8Zuper!" maakten we websites en internetkunst. Enkele jaren geleden zijn we overgestapt op games technologie als medium omdat we vonden dat die veel meer creatieve mogelijkheden bood. Na een onderzoeksfase aan de Jan Van Eyck Academie in Maastricht hadden we de smaak te pakken. Om ons eerste project, genaamd "8", zakelijk te ondersteunen, hebben we toen Tale of Tales opgericht. Maar ondanks de juridische structuur, zijn we op de eerste plaats nog steeds gewoon een artistiek koppel.

Gnl: Tot nu toe heeft Tale of Tales reeds twee projecten achter de rug: 8, en The Endless Forest. Hoe zijn deze projecten ontstaan en wat is de filosofie erachter?

Michaël: We hebben nog wat kleinere projecten gedaan ook, zoals een spel voor de Min en Meer-CD van Gerry De Mol, de componist voor 8 en The Endless Forest. En onlangs nog een remake van The Kiss: Incorporator voor een tentoonstelling in het Vlaams Parlement.

8 en The Endless Forest zijn veel grotere projecten. Beide zijn geboren vanuit een mengeling van fascinatie voor en onvrede met games. Tijdens de eerder vermelde onderzoeksperiode, hebben we enorm veel games gespeeld. Na verloop van tijd ontdekten we een rode draad in onze respons: we vonden het bijzonder leuk om ons onder te dompelen in virtuele werelden en met virtuele personages om te gaan. Maar de steeds weerkerende noodzaak om punten te scoren en vijanden te verslaan kon ons echt gestolen worden. Wij vonden dat die zogenaamde gameplay in de weg stond van het plezier dat we aan games zouden kunnen beleven.

Artwork speciaal gemaakt voor het spel 8

De eerste lijst van features voor 8 was dan ook een opsomming van wat er allemaal niet in 8 zou zitten (geen geweld, geen competitie, geen puzzels, geen woorden, geen HUD interfaces, etc). Terugblikkend is het dan ook geen verrassing dat we 8 nooit volledig gefinancierd gekregen hebben. Er was wel veel persoonlijke interesse vanuit de games industrie. Maar commercieel durfden ze het project niet aan. Wijzer geworden, besloten we met The Endless Forest een andere weg in te slaan. Het hele spel was ontworpen als antwoord op een commissie van het Luxemburgse Museum voor Moderne Kunst (Mudam). Maar meer dan een prototype konden we op hun budget niet produceren. Wat ze wel konden doen was een server voor ons hosten. Dat doen ze nog steeds. Om de client uit te voeren, hebben we het ontwerp in stukjes gehakt en kunstsubsidies gezocht voor het maken van de eerste fase. Dat is gelukt.

Beelden uit The Endless Forest

In de eerste versie was het woud nog heel klein, had iedereen dezelfde avatar en kon je eigenlijk niet zoveel doen. Maar het was een bijzonder goede ervaring om een product gepubliceerd te hebben en te zien hoe mensen ermee spelen. Daar hebben we veel uit geleerd. Ondertussen zijn we al twee jaar verder en zijn we steeds minder bezig met het uitvoeren van het originele ontwerp en steeds meer aan het samenwerken met de zeer actieve gemeenschap van spelers. The Endless Forest wordt nu eigenlijk samen met de spelers verder ontwikkeld. De filosofie achter onze games is dat we geloven dat interactieve media in staat zijn tot het uitdrukken van een grote verscheidenheid aan emoties en verhalen. Om dat goed te doen, moet je niet leentjebuur gaan spelen bij cinema of oudere spellen, maar de kracht van het medium zelf ontdekken. Daar is heel wat onderzoek en experiment voor nodig. Daar zijn we dus mee bezig, stap voor stap.

Gnl: Op dit moment is Tale of Tales druk bezig met het ontwikkelen van The Path, een nieuw, veelbelovend project. Waar kwam de inspiratie vandaan die nodig is om The Path vorm te geven en waarom gebruiken jullie net die bepaalde dingen als inspiratiebron?

Michaël: Net zoals 8 is The Path geïnspireerd door een volksverhaal, een sprookje. In 8 was dat Doornroosje. In The Path is het Roodkapje. Wij zijn gefascineerd door verhalen waarvan onze cultuur doordrongen is: religie, mythologie, folklore. Voor The Path hebben we dan ook alle mogelijke versies van het sprookje gelezen. Zo vonden we bijvoorbeeld een oude Italiaanse versie waarin de wolf Roodkapje het vlees van haar grootmoeder doet opeten en van haar bloed doet drinken. Ook de versie van Charles Perrault was belangrijk voor ons omdat die eindigt met de dood van Roodkapje. Die stoere jager is een later bedenksel van de broeders Grimm, die veel oude sprookjes afgezwakt hebben om ze geschikt te maken voor kinderen.

Daarnaast is er ook de muziek. Jarboe (vroeger bij Swans) is al jaren een goede vriendin (en fan) van Auriea. Haar muzikale stijl bevat precies die mengeling van onschuld, erotiek en geweld waarvan het verhaal van Roodkapje doordrongen is. Jarboe's composities voor The Path drukken de sfeer uit die we willen. Ze vormen een belangrijke leidraad voor de vormgeving van het spel.