Iets meer dan twee jaar heeft het geduurd, maar eindelijk is hij er dan: Enemy Territory: Quake Wars. Deze langverwachte opvolger van de immens populaire shooter Wolfenstein: Enemy Territory is weliswaar geen aanvulling die je voor nop binnen kunt halen, het plezier is er niet minder om!

Op het eerste gezicht lijkt Enemy Territory: Quake Wars (vanaf nu ET:QW) een een-op-een kopie van de Battlefield-reeks van uitgevergigant EA. Je hebt namelijk ook in dit spel de beschikking over twee verschillende teams (zometeen meer over te lezen), verschillende klassen, allerlei toffe voertuigen en grote levels vol met doelen die je dient te behalen. Toch doe je het spel daarmee tekort. ET:QW is meer dan een kloon, als dat het al is. Het is een op zich zelf staande shooter, gesitueerd in het Quake-universum, dat zich prima onderscheidt tussen de rest van de op teamplay gerichte shooters die er op de PC te vinden is.

Zeker omdat het gewoon toch een echte Quake-titel is. Boze tongen beweren dat het naampje erachter geplakt is om zodoende meer exemplaren te verkopen, maar feit blijft wel dat het spel prima tussen de rest van de Quake-spellen gezet kan worden. Net als Quake III: Arena ligt de focus weliswaar nu op multiplayer, maar qua inhoud (het zelfde science-fiction universum) betreft is het een en al Quake. Nou ja, Quake II en Quake 4 dan.

Niet dat je van een enorm episch verhaal kan spreken, want dat hadden de hierboven genoemde spellen ook niet. In het kort komt het er op neer dat ET:QW zich afspeelt vlak voor de gebeurtenissen van het tweede deel uit de Quake-serie. De vijandelijke Strogg, een buitenaards ras dat zijn zinnen heeft gezet op onze aardkloot, is bezig met een gigantische invasie. Vastberaden om niet te eindigen als slaaf voor de Strogg (of erger: een smakelijk hapje in de buik van diezelfde Strogg), sluiten diverse landen de handen in een en vormen zij de Global Defense Force (niet te verwarren met EDF uit een niet nader te benoemen spel a.u.b.) om zo de tegenaanval in te gaan.


De gevechten blijven niet beperkt tot Noord-Amerika, maar omhelsen geheel moedertje Aarde. Kijk dus niet vreemd op als je eerst in de brandende zon in Afrika flink aan het knokken bent, om vervolgens later in het regenachtige Engeland weer heel andere taken moet vervullen. Elk (vaak a-symmetrisch) level is voorzien van een aantal doelen. Waar spiritueel voorloper Wolfenstein: Enemy Territory vaak een of twee doelen per level had, zul je in ET:QW een stuk meer moeten doen om de missie succesvol te beindigen.


Denk bijvoorbeeld aan een opdracht waar je als Strogg een GDF-basis dient te infiltreren. Een van de eerste objectives zal zijn het maken van een zogeheten mining laser op een bepaalde plek in het level. Heb je deze eenmaal gebouwd, dan is het tijd voor stap numero twee: het binnendringen van de basis, om vervolgens verstevigde muren en deuren op te blazen. Is dat eenmaal gelukt, dan doe je er goed aan om als team met zijn allen de basis te bestormen, het liefst van alle kanten, om uiteindelijk datgene op te blazen wat cruciaal is voor de tegenpartij.