Dat het mooie tijden zijn voor de mensen die een Xbox 360 in huis hebben is wel het minste wat je kunt zeggen, vooral gezien de games die er de voorbije week voor de console van Microsoft in de winkels te vinden waren. Niet alleen leverde 2K een pareltje af met het nagenoeg perfecte BioShock, ook ontwikkelaar Mistwalker heeft eindelijk haar eerste game op de Europese markt losgelaten: Blue Dragon, een RPG gemaakt door enkele erg belangrijke personen in de gamesindustrie.

Laten we beginnen met Hironobu Sakaguchi, de peetvader van de Final Fantasy-reeks. Deze man liet een tijd geleden zijn functie als vice-president bij Square Enix varen om een eigen studio uit de grond te stampen. Uit dat idee werd Mistwalker geboren, het bedrijf dat nu verantwoordelijk is voor Blue Dragon, een titel voor de Xbox 360 waarvan Sakaguchi vooral de creatieve kant heeft verzorgd. Daarbovenop geniet Blue Dragon ook nog eens muzikale ondersteuning van Nobuo Uematsu, alweer een man die in het verleden zowat exclusief voor Square Enix werkte en nu, samen met Sakaguchi, zijn eigen weg is gegaan. Om het feest helemaal compleet te maken heeft Mistwalker ook de grafische kunsten van Akira Toriyama aangetrokken, de persoon die vooral gekend is door zijn bijdrage aan de DragonBall Z-reeks en nu de personages uit Blue Dragon onder handen heeft genomen. Kan niet mislopen, toch?

Dat zou je denken, maar we hebben al meerdere malen gezien dat een groep mensen die in het verleden hun pluimen al hebben verdiend opeens niet meer op hetzelfde niveau kunnen presteren. Net zoals een acteur van de ene dag op de andere zijn hele carrière kan verprutsen door een slechte film te maken is het voor mensen als Sakaguchi, Uematsu en Toriyama van levensbelang dat ze een fantastisch product weten af te leveren. De verwachtingen omtrent alles wat deze heren uit hun brein tevoorschijn toveren zijn namelijk zo hoog gespannen dat het bijna onmogelijk is om iedereen gunstig te stemmen. Laat dat nou net het probleem zijn met Blue Dragon!

Begin echter niet meteen te wanhopen, Blue Dragon is geen barslechte game geworden. Het probleem zit hem in de manier waarop de meerderheid van de Europeanen hun games het liefst zien verschijnen. Een groot verschil dat wij met onze Japanse vrienden hebben is dat die laatste bevolkingsgroep in het verleden meermaals heeft laten blijken te houden van traditie, niet alleen op het vlak van etiquette en cultuur, ook in games zien ze graag het vertrouwde terug. Blue Dragon weet die vraag perfect te beantwoorden door een rasechte old-skool Japanse RPG te zijn. Laat ik even uitleggen wat dat precies wil zeggen.

Allereerst is Blue Dragon een spel waarin het bekende turn-based systeem een centrale rol vervult. Dit wil dus zeggen dat je personages om de beurt een aanval lanceren op de vijand, en omgekeerd. Deze manier van spelen hebben we al ontelbare keren zien opduiken in RPG’s, en er zijn (vooral in Japan) nog steeds hordes mensen die keihard voorstander zijn van deze manier van spelen. Het toffe aan Blue Dragon is dat je voor de verandering eens niet met wapens aanvalt, maar met de schaduwen van de personages die op de voorgrond staan in het spel. Tijdens de eerste uurtjes van Blue Dragon krijg je als speler te zien hoe het hoofdpersonage Shu samen met zijn vrienden een magische bol moeten inslikken die hen magische krachten geeft. Die krachten uiten zich doordat ze hun gemuteerde schaduw kunnen inzetten tijdens gevechten, een originele benadering die het spelers toelaat flexibel te zijn in de manier waarop ze het spel spelen.