Eind vorig jaar verscheen Rainbow Six: Vegas al voor de Xbox 360 en de PC en zoals je in de review van Frans destijds hebt kunnen lezen, was het een uitzonderlijk goede game die de naam van de franchise meer dan waard was. Een half jaar later mogen ook de PlayStation 3-bezitters Sin City (on)veilig maken. Heeft de game zijn kwaliteit behouden of hebben we te maken met een inferieure versie?

Wanneer er situaties ontstaan die zelf voor de meest ervaren politieagenten een brug te ver zijn, dan wordt het speciale team Rainbow Six ingeroepen. In het diepste geheim infiltreren deze zwaar opgeleide superagenten in de meest penibele situaties. Gespecialiseerd in het bestrijden van terroristen, tot de tanden bewapend en altijd in de minderheid. Rainbow Six in een notendop. Het vijfde deel van de franchise speelt zich af in Las Vegas, de gokhoofdstad van de wereld. Een dik half jaar na dato wordt ook de bibliotheek van de PS3 aangevuld met deze game. Op het eerste gezicht is er weinig veranderd: het verhaal is hetzelfde (ook dit keer maak je met je team jacht op een terroristische cel die er zeer kwaadaardige bedoelingen op na houden), de game ziet er nog steeds prima uit en ook de gameplay kent weinig veranderingen. Toch maken een aantal kleine aanvullingen en aanpassingen het zeker waard om Vegas (nog) een kans te geven op Sony’s laatste console.

Zoals ik al eerder opmerkte, zit het qua presentatie nog steeds helemaal snor met deze game. De graphics zijn op momenten zo mooi dat je meermaals je onderkaak van de vloer moet rapen. Nog nooit is Las Vegas met zoveel finesse en kleurenpracht tot leven gewekt: de straten blinken van de neonlichten en de interieurs van de verschillende hotels en casino’s waar je het grootste deel van je tijd door zal brengen, blinken je tegemoet. Ook de details zijn niet vergeten, zoals de pokerfiches op de tafels en muntjes die uit de fruitmachines springen. Je twee teamgenoten die je nog altijd van prima assistentie voorzien, zien er afgewerkt uit en de animaties van zowel vriend als vijand zijn realistisch en weten te overtuigen. Helaas blijft de game wat achter op grafisch gebied in de multiplayer variant, maar een kniesoor die er zich daar aan stoort. Een speciale notie verdient het geluid: de verschillende wapens klinken allemaal anders, de effecten zijn fantastisch (van brekend glas tot inslaande kogels) en de muziek past over het algemeen prima bij de situatie. Helaas zijn er af en toe wel wat kleine schoonheidsfoutjes te ontdekken, maar deze doen geen afbreuk aan de complete presentatie van de game.

Op het gebied van gameplay weet Vegas de Rainbow Six-formule te perfectioneren. Jij speelt Logan Keller, aanvoerder van een team van drie man en samen met je teamgenoten is het aan jou de taak om de terroristen op te ruimen. Dit doe je niet door kamer na kamer door te rennen en je magazijn te legen op alles wat ademt en beweegt. Nee, Vegas vereist tactiek en planning. Voordat je een kamer binnen gaat, is het zaak om middels een kleine camera de situatie aan de andere kant te analyseren (dit kan je doen met behulp van de bewegingssensor in de SIXAXIS-controller, een unieke toevoeging aan de PS3-versie) en vervolgens je aanvalsplan te coördineren. Je team kan je verschillende commando’s geven, zoals het gebruiken van een flashbang of granaat, of om een eerder aangegeven volgorde van vijanden te elimineren.

De A.I. in Vegas is prima en zowel je teamgenoten als je vijanden nemen tactische posities in en weten zich prima te redden, al is het nog steeds grotendeels aan de speler om te zorgen dat de aanval in goede banen wordt geleid waarvoor de juiste aanwijzingen en posities vereist zijn. Gelukkig wordt je geholpen door een perfect uitgewerkt dekkingsysteem. Je kan bijna overal dekking zoeken door de L1-knop in te drukken en door in een bepaalde richting te bewegen, kan je iets uit je dekking leunen en gericht schieten. Dit systeem werkt perfect en steekt zelfs een dergelijk systeem zoals we dat kennen uit Gears of War naar de kroon. De tegenstand is nog steeds van enorm hoog niveau en kan soms zelfs frustrerend moeilijk zijn. Je zult het “Game Over”-scherm vaker zien dan je lief is, maar het spel is nooit oneerlijk; een fout gelopen charge is 95% van de tijd te wijten aan een verkeerde of overhaaste coördinatie. Helaas kan je niet overal saven en liggen de checkpoints vaak ver van elkaar, waardoor je dikwijls een behoorlijk stuk opnieuw moet spelen.

De singleplayer van Vegas is van een respectabele lengte, maar het leeuwendeel van de game richt zich op de variant voor meerdere spelers. In dit laatste segment slaagt Rainbow Six: Vegas met vlag en wimpel. Je kan met vier spelers in een co-op modus online de singleplayer doorlopen of het opnemen tegen het gespuis in de “Terrorist Hunt”. Daarnaast zijn er ook andere spelmodes, zoals Assassination en Total Conquest. De PS3-versie van de game bevat ook meteen de inhoud die later vrij werd gegeven voor de Xbox 360, wat de PS3-variant op dit moment de meest complete versie van de game maakt. De verschillende maps en modes die dus eerder via Xbox Live tegen betaling gedownload konden worden, zijn vanaf het begin hier al van de partij. De multiplayer is enorm uitdagend en de echte fans zullen hier waarschijnlijk maanden plezier aan beleven. De combinatie van de prima (helaas niet enorm lange simgleplayer) en de extensieve multiplayer maken van Rainbow Six: Vegas een game waar je nog vaak naar terug zal keren.