Noord-Amerika en het Verenigd Koninkrijk moeten er nog op wachten, maar onze Bratwürstfressende oosterburen (en hier en daar wat andere Europese landen, waaronder wij) kunnen er al een tijdje mee stoeien: de Oblivion-achtige game Two Worlds. Alvast een waarschuwing vooraf: zorg dat je gelijk na een verse installatie de patch versie 1.4 installeert, anders zul je van een onaangenaam koude kermis thuis komen!

Want echt waar, ik weet niet wat het is met Duitse spellen, maar het merendeel van de games die daar ontwikkeld worden hebben ontzettend vaak te kampen met een flinke zooi aan nare bugs. Neem Gothic 3 bijvoorbeeld, het spel waar Two Worlds misschien nog wel meer op lijkt dan Oblivion. Ook het derde deel uit de Gothic-reeks blonk niet bepaald uit in een gestroomlijnde bugvrije performance. Integendeel, als er na het een installeren van een zogenaamde patch meer problemen of andere rariteiten optreden, dan ga je jezelf toch afvragen wat die ontwikkelaars allemaal uitspoken op hun kantoortjes. Daarom dus nogmaals het advies: let erop dat je laatste versie hebt draaien, want anders valt er niet veel te beleven qua performance, maar ook op het gebied van balancing (maar daar komen we later nog op terug).


Dat gezegd hebbende, op naar de kern van het spel. Two Worlds is een rasechte westerse RPG die flink leentjebuur heeft gespeeld bij eerder genoemde spellen Gothic 3 en natuurlijk The Elder Scrolls IV: Oblivion. Vooral de uitgestrekte landschappen, bossen en heuveltjes met in de verte wat stadjes of hoge torens doen onmiddellijk denken aan die grote topper van vorig jaar. Niets mis mee verder, want eerlijk gezegd zie ik de westerse RPG graag zo. Het grote verschil met Oblivion, maar wel weer overeenstemmend met Gothic 3, is dat je nauwelijks keuzevrijheid hebt in het samenstellen van je personage: je bent een mens en een man. Klaar. Je kunt nog wel de kleur van je haar, je kapsel of, let op, de stand van je ogen veranderen, maar daar houdt het dan ook écht mee op. Het is namelijk zo dat het verhaal verlangt dat je een mens bent.


Niet dat dit verhaal nou zo bijster interessant is: je tweelingzus (dat is dus die rondborstige dame op de voorkant van de doos!) is ontvoerd door duistere lieden die er achter kwamen dat jij en je zusje bepaalde gaven en kennis bezitten. Een slimme zet, want zo kunnen zij je taken dwingen uit te voeren. En dat doe je dan ook maar, je wilt immers je arme zusje niet kwijtraken. Om haar terug te krijgen zul je daarom een vijftal voorwerpen moeten terugvinden. Zoals het een echte RPG betaamt zijn die uiteraard over héél de wereld verspreid en uiteraard niet in de eerste de beste schatkist te vinden. Dat wordt lopen dus, want Antaloor, het land waar Two Worlds zich afspeelt, is niet bepaald klein te noemen. Hoewel wij van mening zijn dat de makers ietwat overdrijven met de grootte ervan (één centimeter op de kaart is bij benadering een seconde of 10-15 lopen), doe je er wel goed aan zo snel mogelijk een paard ergens vandaan te ritselen. Gelukkig krijg je deze dan ook al vrij snel in het begin van het spel en anders hebben de lokale bandieten nog wel een paard te eh, leen. Wat alle andere games niet hebben, maar in Two Worlds wél kan, is het vechten vanaf een paard.


Dat klinkt weliswaar tof, maar de praktijk wijst dat het eigenlijk helemaal niet zo lekker werkt. In tegenstelling tot de meeste RPG’s waar je op een paard kunt rijden, bestuur jij het paard. In Two Worlds bestuurt jouw personage het edele dier, wat het knolhobbelen ineens een stuk anders laat ‘voelen’. Vaak genoeg heb ik gehad dat ik wel supersnel door de bossen kon rennen, maar dat het naar links of rechts sturen (omdat je bijvoorbeeld een kist zag waarvan de inhoud natuurlijk gejat moet worden) vaak onbegonnen werk is. Het beest luistert niet, of juist heel laat, en als hij dan toch eenmaal stuurt, zal dat heel anders gaan dan zoals jij het zou willen. Een tikkeltje frustrerend dus. Hoewel het leuk is dat men de aanpak van paardrijden wilde veranderen, is het toch niet helemaal wat we er van gehoopt hadden. Niettemin is het slaan met je wapen op voorbijgaande vijanden een aardige toevoeging die andere ontwikkelaars hopelijk ook over zullen gaan nemen.