Anno 2007 zitten we al zodanig midden in de Nintendo DS en PSP gekte, dat je bijna zou vergeten dat een zeker andere handheld nog steeds actief is op de markt. Niet het minste platform ook, wat de Game Boy Advance is één van de meest succesvolle spelplatformen ooit uitgebracht. Weliswaar is de ondersteuning wat betreft serieuze games voor dit platform inmiddels behoorlijk geslonken, maar af en toe zit er nog wel eens een grote game tussen. Eén van die grote games is Final Fantasy V Advance.

Natuurlijk is Final Fantasy V Advance weer een re-release van de game, nadat we eerder al versies hadden gezien op de SNES en de PS1. Ondanks dat blijft FFV zeker in Europa één van de minst gespeelde delen uit de reeks. In het tijdperk van de SNES is de game nooit buiten Japan uitgebracht en op de PS1 kwam de game eigenlijk iets te laat om een groot publiek te bereiken. Nu met deze GBA-release is de kans op het bereiken van een groot publiek evenmin groot, aangezien deze handheld ook al hard op z'n retour is. Toch zullen oplettende personen deze game niet aan hun neus voorbij willen laten gaan.


Final Fantasy V is namelijk een klassieker in het Japanse RPG genre. Dit was de laatste Final Fantasy waar geestelijk vader Hironobu Sakaguchi nog actief aan meewerkte als designer en de laatste Final Fantasy waarin het wereldreddende verhaal rond de vier magische kristallen centraal stond. De plot van Final Fantasy V is een stapje terug ten opzichte van Final Fantasy IV. Er zijn aanzienlijk minder karakters aanwezig die bovendien minder diep uitgewerkt worden, het verhaal is grotendeels voorspelbaar en er zijn behoorlijk wat clichés te ontdekken. Mede doordat de eerste vertaling van de game naar het Engels op de PS1 niet al te geweldig was, zorgde dit er voor dat de vijfde Final Fantasy op gebied van verhaalvertelling niet zo heel erg hoog scoorde bij de fans.


De vertaling voor deze GBA release is compleet nieuw en echt stukken beter gedaan dan op de PS1. Er wordt met verscheidene accenten gewerkt, de humor is erg geestig, de dialogen komen meer over als natuurlijke gesprekken en er zijn redelijk wat geslaagde one-liners doorgevoerd. Hierdoor komen het verhaal en de karakters ineens stukken beter uit de verf, waardoor het toch vermakelijk en boeiend is om de plot aandachtig te volgen. Dit toont aan dat een goed geschreven script vaak het halve werk is en dat daarmee zelfs een behoorlijke standaard verhaallijn van de middenmoot te redden valt.


Toch heeft de grote kracht van Final Fantasy V altijd in de gameplay gezeten. Die staat ook nu nog steeds als een huis, mits je niet vies bent van de nodige turn-based gevechten waar je volstrekt willekeurig tegenaan loopt tijdens het doorlopen van bijvoorbeeld een grot of kerker. Het vechtsysteem verloopt een stuk lekkerder dan in de GBA-release van Final Fantasy IV, waarin zo nu en dan commando's niet goed doorgegeven werden en er wel eens vertragingen optraden. In Final Fantasy V verlopen de gevechten ontzettend soepel en snel, zonder enige stotteringen. Dit is bijzonder fijn omdat je daardoor lekker vlug van het ene in het andere gevecht kunt springen en je niet onnodig opgehouden wordt.