Het was zo’n twee jaar geleden toen Star Fox: Assault voor de GameCube verscheen. De game was behoorlijk teleurstellend, met name door de slecht afgewerkte on-foot gedeeltes in de game. De franchise zat sowieso al een tijdje op een dwaalspoor sinds Star Fox Adventures, de laatste game van Rare voor Nintendo. Er is dus veel werk aan de winkel om de toekomstige games weer op hetzelfde niveau te krijgen als de rail-shooters op de SNES en de N64.

Nou had men kunnen proberen om van Star Fox Command voor de Nintendo DS weer een klassieke rail-shooter te maken. Je loopt daarmee minder risico doordat je niet weer allerlei nieuwe dingen gaat uitproberen. De fans zouden er ongetwijfeld tevreden mee geweest zijn. Nintendo wilde daar echter niet aan, en daardoor is deze nieuwe Star Fox-game toch net weer even iets anders dan we gewend zijn.

Stukje tactiek
De ‘Command’ in de titel van de game slaat op een tactische kaart die je voor iedere missie in de game moet gebruiken. Voor iedere missie heb je een aantal beurten tot je beschikking en gedurende iedere beurt zul je al je vechterspiloten voor een beperkte afstand over de kaart verplaatsen. Dit doe je door simpelweg koerslijnen te trekken via het touchscreen. Als één van je piloten in de buurt komt van vijandige eenheden, of wanneer vijanden zich langs jouw koerslijn bewegen, zul je in een direct gevecht komen. Het zal vaak voor komen dat je in meerdere gevechten tegelijk terecht komt. Je werkt alle schermutselingen dan in een door jou te bepalen volgorde af.


In iedere missie is het de bedoeling om een bepaald aantal vijandige kernen te verzamelen. Deze verkrijg je door alle vijandige eenheden en moederschepen op de kaart aan te vallen. In ieder gevecht dien je vervolgens een bepaalde soort vijand te verslaan. Voor iedere verslagen vijand krijg je dan een kern. Uiteindelijk komt iedere missie dus op hetzelfde neer: val alle vijandige eenheden en moederschepen op de kaart aan en verzamel binnen die gevechten alle kernen. Dit is toch jammer, wat meer afwisseling in de missiedoelen had zeker geen kwaad gekunt.

Keuzevrijheid
Gelukkig is het wel zo dat iedere piloot in je crew anders bestuurt en specifieke sterke en zwakke kanten heeft. Daardoor zul je met iedere piloot toch net even weer iets anders spelen dan de ander. Je begint de game met Fox McCloud, de meest uitgebalanceerde piloot, maar gedurende het verhaal zullen meer piloten zich bij je aansluiten. Dit gaat zelfs buiten het vaste team wat we van vorige Star Fox-games kennen. Zonder al te veel te verklappen moet ik eerlijkheidshalve zeggen dat sommige van deze nieuwe karakters nogal opgeplakt aanvoelen en niet zo lekker in het geheel passen. Toch is met alle piloten prima te spelen en dat is uiteindelijk het belangrijkste.


Een aspect wat ik in de context van het verkrijgen van piloten niet ongenoemd wil laten, is het non-lineaire verhaal. In eerste instantie zul je een vast pad door het verhaal afleggen waarbij je een deel van alle beschikbare missies en piloten tegenkomt. Als je dit, overigens vrij korte, verhaal afgesloten hebt, dan kun je daarna in de singleplayer verschillende keuzes maken. Dit heeft een grote invloed op de verhaallijn en zoals gezegd ook de missies en piloten die er in voor zullen komen. Iedere verhaallijn op zichzelf is aan de korte kant, maar je zult de game toch meerdere keren moeten doorlopen om alles te zien. Deze structuur is vergelijkbaar met Dead Rising en werkt best verslavend.