Okay, ik moet het toegeven: ook ik ben een groot fan van piraten. Eerlijk gezegd mogen de ninja’s van mij wel opbokken dus. Groot was dan ook de vreugde toen ik een platform-achtig spel thuis op de deurmat kreeg. Het was niet zomaar een spel, het was een piratenspel genaamd Black Buccaneer. Klinkt dat even stoer!

Helaas was de vreugde van korte duur, want eenmaal aan de gang bleek de game allesbehalve imponerend te zijn. In deze game speel je met de piraat Francis Blade. Deze dude komt op een onbewoond eiland terecht na een boottochtje in een zware storm. Dapper als hij is, gaat hij op zoek naar een weg om van het eiland af te komen. Ondertussen zul je nog een amulet tegenkomen die je speciale krachten geeft en als kers op de taart zul je een enge heks moeten verslaan die de schat - want onbewoonde eilanden hebben áltijd schatten - bewaakt. Tot zover het verhaal.

Vreemd genoeg wordt dit "onbewoonde" eiland bevolkt door een grote groep bloeddorstige dieren: Apen. Er zijn kleine aapjes, maar ook uit de klauwen gegroeide gorrila's. Hoe ze er zijn gekomen weet niemand, maar wel is duidelijk dat deze je maar al te graag pijn willen doen. Gelukkig kan Francis slaan en een paar corrigende tikjes later zijn de apen dood. Gorilla’s zullen je meer moeite kosten, maar als je eenmaal dat amulet hebt gevonden, waardoor je als de Black Buccanneer (vandaar de naam) door het leven mag gaan, zijn ook deze beesten geen enkel probleem meer. Als de grote zwarte vrijbuiter (een vervloekte piraat volgens het verhaal) heb je een groot zwaard en kun je meer klappen opvangen én uitdelen, wat het spel nóg makkelijker maakt dan het eigenlijk al is.

Weet het grafisch al niet te overdonderen (wij speelden de PC-versie wat een regelrechte port van de Playstation 2 was), op het gebied van gameplay heeft deze game flink leentjebuur gespeeld. Black Buccaneer heeft namelijk wat elementen uit Prince of Persia overgenomen. Denk hierbij aan het bewegen van het personage, het klimmen van rotsen en dergelijke. Dat is op zich geen probleem, want de Persische prins liep als een spreekwoordelijke trein.

Jammer genoeg kun je dat van Black Buccaneer niet zeggen. Hier loopt de onze vrolijke zeerover van het verhaal op volstrekt suffe wijze door het landschap heen; een wereld volgestouwt met halfbakken puzzels zoals het frustrerend heen en weer springen van plateau naar plateau, verplaatsen van rotsblokken en meer van dat soort ongein. Ook de bijbehorende camera maakt het geheel nog ondraagelijker dan het al is, om nog maar van te zwijgen over de besturing!