Nintendo brengt met de Wii een onwijs groot aantal minigames bij een groot publiek de huiskamer binnen. Het zijn stuk voor stuk leuke casual games, maar de grote games voor de ‘echte gamers’ blijven toch wat op de achtergrond staan. Geen nood, want er is The Legend of Zelda: The Twilight Princess! Het spel is groter, mooier en uitgebreider dan al zijn voorgangers en verdient het op alle fronten om ook op de voorgrond gezet te worden.

The Twilight Princess was een aantal jaar geleden al aangekondigd voor de Gamecube en Zelda-fans over de hele wereld vielen bijna van hun stoel van verbazing toen de eerste beelden getoond werden op een persconferentie van de E3. Zelda is terug en op een prachtige, realistische manier. De stijl waar fans al zo lang op hoopten, helemaal na het cell-shaded spektakel van The Wind Waker. Link is terug in de wereld die nog het meest lijkt op die van Ocarina of Time, alleen dan stukken mooier en zelfs veel groter.


Diegene die al vaker Zelda gespeeld hebben en graag willen dat de kern van het spel gelijk blijft aan de vorige delen kunnen we geruststellen. Alles wat de vorige Zelda games zo goed maakte is weer terug en het spel zal naast de compleet nieuwe besturing direct vertrouwd aanvoelen. Voor diegene die een Wii gekocht hebben, nog nooit een Zelda hebben aangeraakt en twijfelen of ze tot de koop over moeten gaan, toch nog wat uitleg over The Legend of Zelda.

Aanvankelijk start je het spel als boerenjongen Link. Als speler weet je al lang dat hij de held is en in zijn groene pakje Prinses Zelda en de hele wereld moet redden. Maar eerst ben je dus gewoon een boerenjongen die graag klusjes opknapt voor de altijd vriendelijke dorpsbewoners. Zo zul je geiten naar de stal moeten drijven met je paard, een kat moeten lokken door je hengel uit te werpen en verse vis te vangen, en een kribbe zien af te pakken van een gemeen aapje. Het gemoedelijke van het dorpje slaat echter al snel om, wanneer het verhaal plots een verrassende wending neemt. Vanaf dat moment zul je als held op moeten staan om de wereld te redden.


Om dit te doen zul je jezelf door vele gebieden moeten wanen en moeten afdalen in de meest ingewikkelde kerkers. Je zult veel moeten vechten, puzzels op moeten lossen en eindbazen moeten overwinnen. Om je te helpen in de strijd, krijg je door het spel heen nieuwe items, zoals wapens en andere hulpmiddelen. Al in het dorp aan het begin krijg je een katapult tot je beschikking, maar later komt daar onder andere ook nog een boemerang en een boog bij. Twilight Princess is groter dan de vorige delen, maar het spel blijft wel overzichtelijk. Alles is telkens opgedeeld in een soort hoofdstukken, waarbij er steeds een nieuw deel van de wereld open gaat en je als maar meer van de map vrijspeelt. Dit gebeurt heel vloeiend bij het vorderen van het verhaal en je zult nooit om je heen kijken met het gevoel dat je niet weet wat je moet doen.

Wat kenmerkend is voor de Zelda games, is dat de speelervaring constant blijft boeien. De nieuwe gebieden, nieuwe wapens en ook nieuwe moves die je leert, krijg je geleidelijk en houden de gameplay erg fris. The Twilight Princess wijkt op geen een punt af van dit concept en is daardoor misschien zelfs wat voorspelbaar te noemen. Dan is natuurlijk de grote vraag: Weet The Twilight Princess genoeg te vernieuwen?