Hoewel de first person shooter SiN Episodes: Emergence alweer een tijdje te vinden is in de winkel en nog langer te downloaden valt via Valve’s welbekende STEAM, willen we jullie deze review toch niet onthouden. Het komt immers niet al te vaak voor dat men een spel in losse afleveringen wil uit brengen. Half-Life 2: Episode One gaf al aan dat episodic content zeker potentie heeft, maar goed, dat is wel het heilige Valve aan het roer. Hoe pakt het eerste deel uit de Sin: Episodes-serie voor ons in werkelijkheid uit en kan Ritual Entertainment het kunstje van Valve evenaren?
SiN Episodes: Emergence zou je kunnen bestempelen als een vervolg op de eerste SiN. Het is vier jaar later en de zwartharige babe Elexis Sinclaire is terug. Wat blijkt, ze zwaait nog steeds de scepter bij haar steenrijke bedrijf SinTEK en is uiteraard nog steeds gespecialiseerd in dubieuze zaken. Blade, de held van het verhaal en tevens degene waar je mee zult spelen, is tevens nog steeds de leidinggevende achter het politiekorps HardCorps. 


Net als in het origineel zit de stad Freeport, waar het zich allemaal in afspeelt, nog steeds vol met mutanten en andere gedrochten. Niet echt de beste leefomstandigeheden dus, en Blade heeft gezworen om Elexis en haar geliefde SinTEK eens en voor altijd uit weg te ruimen. Nieuw in SiN: Episodes is de nieuwe bad-guy Viktor Radek. Deze slechterik (met een lekker fout Russisch accent) wordt er van beschuldigd criminele activiteiten te plegen in de havens van Freeport. Tezamen met Blade’s nieuwe sidekick, de roodharige stoot Jessica (inclusief uitstekende string!), en oude bekende JC de computer hacker, is het de hoogste tijd om in te grijpen. Vanaf hier begint het spel dan ook echt en kun je je opmaken voor een gezonde dosis non-stop actie!


Eigenlijk zou je kunnen spreken van een herhaling van het eerste deel. Veel van de scènes waar de game zich afspeelt zijn een haast letterlijke kopie van SiN. Wat dat betreft voelt de game aan als 1998, alleen dit maar met de Source-engine. Helaas moet ik wel constateren dat de mensen bij Ritual toch nog minder goed overweg kunnen met deze engine. Waar Half-Life 2: Episode One op alle fronten soepel draaide, liep SiN: Episodes toch minder gelikt dan aanvankelijk gedacht. Ook zijn de omgevingen toch van een minder hoog niveau dan het City 17 waar Gorden en Alyx hun avonturen beleven. Het is zeker niet lelijk, absoluut niet, het leveldesign laat alleen hier en daar nog wel eens wat te wensen over. De ‘wow!’-factor die Half-Life 2: Episode One wel had in haar omgevingen en lokaties is hier (op enkele momenten na dan) helaas niet aanwezig als je het mij vraagt.


Ook is de gameplay identiek aan diens voorganger uit de vorige eeuw. Hoewel de welbekende physics ook in Sin: Episodes van de partij zijn, heb je hier haast niks mee te maken wat puzzels betreft. Natuurlijk kent deze game geen Gravity-Gun, en dat is ook zeker niet nodig, maar spelen met de zwaartekracht biedt niet zoveel plezier als in Valve’s geesteskindje. De game kent bovendien ook de nodige variatieprobleempjes. Zo zijn de vijanden maar op één hand te tellen en zul je altijd dezelfde boef tegenkomen, level na level na level. Hoe lekker je zo ook kan wegknallen (en lekker gaat het zeker, dat moet ik toegeven), het begint op den duur wel een beetje te vervelen. Op een gegeven moment worden er ook zomaar mutanten geïntroduceerd, maar dat zal het gebrek aan vijanden niet snel wegnemen. De game kent overigens maar drie wapens in totaal. Weliswaar inclusief mélee-optie en tweede schietfunctie, maar toch hadden we graag iets meer schietgereedschap gezien.


Ach, misschien zijn we wel verwend geworden door al die moordende concurrentie. Misschien moeten we ook gewoon maar genieten van alles wat men voor ons in petto heeft. Feit blijft dat SiN  Episodes: Emergence hier en daar toch wat te wensen overlaat. Voor een (bij de kop af) 5 gieg-installatie verwacht je toch wel wat meer spanning en sensatie dan de eerder genoemde zes uur die Ritual je voorschotelt. Voor mijn gevoel nadert SiN Episodes wel eerder de beloofde speelduur, maar nergens zal het zo indrukwekkend worden als in… gaan we weer, Half-Life 2: Episode One. Ondanks de toevoeging van het originele SiN en bijbehorende multiplayer-modes is de game niet zo tof als we aanvankelijk gehoopt hadden.